Rok 2021

W 2021 weszłam z ogromnym entuzjazmem i nadzieją na spełnienie kolejnych marzeń, zajadając się porcją sycylijskiego makaronu spaghetti con le sarde (przepis na niego znajdziecie tutaj). Jak się szybko okazało, początek roku był dosyć wymagający. Goniące terminy, spotkania, dokumenty, sprawozdania, lekcje włoskiego online i zajęcia na uczelni, przygotowanie (a potem sprawdzenie) egzaminów, zaliczeń i ogólna biurokracja sprawiały, że ciągle musiałam coś robić i bez przerwy miałam poczucie wiecznego pędu. Ilość nowych rzeczy, doświadczeń i umiejętności, których się nauczyłam była imponująca. W styczniu, po raz pierwszy w życiu oddałam też krew, z czego byłam (i nadal jestem) ogromnie dumna. Rozpoczęłam też plan większego zadbania o siebie i o własne zdrowie, który w ciągu roku miał się raz lepiej, a innym razem gorzej. Koniec końców, zrobiłam wszystkie najważniejsze badania i zaliczyłam też kilka wizyt u kosmetyczki i masażystki.

Pod koniec stycznia zjedliśmy pierwszy obiad w (wtedy jeszcze nie) naszym mieszkaniu i tym samym zaczęliśmy mieszkaniowy maraton. Od tamtej pory prawie każdy weekend spędzaliśmy na szukaniu i wybieraniu mebli i dodatków, jeżdżeniu z jednego końca Krakowa na drugi i kursowaniu między Castoramą, Ikeą, Agata Meble czy BRW. Własnymi siłami remontowaliśmy i przemalowywaliśmy nasze nowe cztery kąty. Finalnie 8 marca, w Dzień Kobiet, zrobiłam sobie prezent i kupiłam moje pierwsze własne mieszkanie. Od tego momentu zaczęła się jeszcze większa “jazda bez trzymanki”: zamawianie, odbieranie i skręcanie mebli, życie na dwa mieszkania, kończenie mini remontu i w końcu przeprowadzka.

Pierwsza Wielkanoc z rodzicami w naszym własnym domu, pierwsi goście i wspólne obiady, zakupy dla domu, ogrom radości i niekiedy momenty zwątpienia, czy aby na pewno to jest TO wymarzone miejsce – tak zleciała pierwsza połowa roku. Do tego praca, lekcje włoskiego i zajęcia na uczelni online, nowi uczniowie na konwersacje i nowe kursy wakacyjne. Nie obyło się jednak bez przyjemności! Spotykaliśmy się ze znajomymi, jeździliśmy na rowerach, zobaczyłam kilka ciekawych wystaw i przeczytałam kilka książek.

Pod koniec lipca polecieliśmy na dosyć długie, bo prawie 1,5 miesięczne workation na Sycylię. W ciągu tygodnia pracowaliśmy, jeździliśmy nad morze i spotykaliśmy się z przyjaciółmi, a w weekendy zwiedzaliśmy wyspę. Wrzesień, oprócz podróży i naszych urodzin, zapamiętam szczególnie dzięki wieczorowi (a raczej weekendowi) panieńskiemu, który zorganizowałam dla mojej przyjaciółki. Organizacja tego wydarzenia była dla mnie totalnie nową lekcją, którą podobno odrobiłam na 6! Panna młoda i zaproszone przez nią dziewczyny były bardzo zadowolone, więc śmiem twierdzić, że było idealnie (chociaż nie obyło się bez fakapów).

Październik okazał się kolejnym intensywnym miesiącem. Nowe grupy na kursy włoskiego, dekorowanie mieszkania i tworzenie “naszej” przestrzeni do życia (w tym współpraca marzeń z marką LosokaWood oraz drewniana mapa świata w naszym salonie), praca nad strachem i przełamanie się do prowadzenia samochodu oraz ja w nowej roli życiowej – świadkowej na ślubie mojej przyjaciółki. Przyjemne łączyło się z pożytecznym, przerażające z miłym i radosnym.

Końcówka roku to kolejny krok w aranżacji mieszkania, spotkania z przyjaciółmi i bliskimi znajomymi, pierwszy typowo amerykański Halloween, wyjścia do muzeów, teatru, na wystawy. Pyszne jedzenie, ważne i inspirujące rozmowy oraz praca z perfekcjonizmem i prokrastynacją. I w końcu pierwsza Wigilia i Boże Narodzenie z całą rodziną w naszym własnym mieszkaniu. Rodzinna atmosfera, spokój, radość z bycia razem – bezcenne.

To oczywiście nie wszystko, ale pozwólcie, że te bardziej osobiste i rodzinne przeżycia oraz wydarzenia zostawię tylko dla siebie. 

Podróżnicze podsumowanie 2021 roku

Wchodząc w 2021 roku, po raz pierwszy od dobrych 10 lat, nie miałam ŻADNYCH planów podróżniczych. Widząc sytuację na świecie stawiałam na spontaniczność. Miałam jedynie cichą nadzieję, że uda mi się polecieć na Sycylię i do Toskanii, wyjechać znowu w Bieszczady oraz na Warmię i Mazury. Chciałam też zwiedzić kilka dolnośląskich zamków i odwiedzić Pragę.

O dziwo, większość z tych planów stała się rzeczywistością, a w ciągu roku udało się zobaczyć parę nowych miejsc i spełnić kilka podróżniczych marzeń, o których na początku 2021 nawet nie myślałam.

Styczeń – Luty – Marzec – Kwiecień

Kraków, własne mieszkanie, sprawy urzędowe, remont, przeprowadzka. Do tego w wolnych chwilach dochodziły spacery i przejażdżki rowerowe po mieście, których niestety nie było za wiele.

Maj

Na samym początku maja wybrałam się na krótki weekend do znajomych do Międzybrodzia Bialskiego.

W maju zaczęłam też częstsze weekendowe wyjazdy na moją wieś gdzieś w świętokrzyskim, gdzie ponownie zaczęłam się bawić w “małego rolnika” (sianie, sadzenie, plewienie i te sprawy).

Oczywiście nie obyło się bez odkrywania piękna Krakowa. Najcieplejszym wspomnieniem jest spacer, który zrobiłam sobie z moim Tatą, z Ludwinowa aż na Bielany. Przez Kopiec Kościuszki, Las Wolski, krakowskie Zoo do Klasztoru Kamedułów na Bielanach. 8 km wśród natury i Krakowa, jakiego do tej pory jeszcze nie znałam. Piękna trasa! Bardzo polecam.

Czerwiec

Czerwiec to liczne wycieczki rowerowe po Krakowie (z Kotem i z Tatą), spotkania za znajomymi, wyjścia na miasto i coraz więcej czasu spędzanego na świeżym powietrzu.

Weekendy spędzałam na wsi w świętokrzyskim, relaksując się pracą w ziemi. Zbierając pierwsze plony (rzodkiewki, rukola, sałata) i sezonowe owoce (czereśnie, porzeczki i agrest).

Na jeden weekend wyskoczyliśmy też do SPA pod Wadowicami, gdzie odcięliśmy się od świata, relaksowaliśmy się i wsłuchiwaliśmy się w odgłosy natury.

Pod koniec czerwca wybrała się z Tatą na kolejny długi spacer. Tym razem naszym celem był Kopiec Kraka, jeden z najpiękniejszych widokowo kopców w Krakowie.

Lipiec

W tygodniu praca, spacery i przejażdżki rowerowe po Krakowie, a w weekendy wyjazdy na wieś.

Pod koniec lipca poleciałam na Sycylię na prawie 1,5 miesiąca.

Sierpień

Sycylia! Cały, najgorętszy miesiąc, spędziłam na mojej ukochanej wyspie. W ciągu pracowałam z domu pod Syrakuzami, a w weekendy odkrywałam nowe miejsca i odwiedzałam te dobrze mi już znane.

Kilka razy odwiedziłam Katanię, w której mieszkałam podczas studiów na Erasmusie. Zwiedziłam Modikę i dwa razy byłam w Ragusie, którą w końcu polubiłam. Zobaczyłam w końcu Dolinę Świątyń w Agrigento, miasteczko Sciacca, Marsalę i jeden z najlepszych (o ile nie najlepszy) bar na całej Sycylii, który tworzy cukiernicze cuda z kremem pistacjowym. 

Odbyłam też kilka spacerów po Syrakuzach, zjadłam ogrom pysznego jedzenia i przeżyłam najwyższą zarejestrowaną dotąd temperaturę (48,8 °C).

View this post on Instagram

A post shared by Kinga Gajewska | Podróże (@kingagajatravels)

View this post on Instagram

A post shared by Kinga Gajewska | Podróże (@kingagajatravels)

View this post on Instagram

A post shared by Kinga Gajewska | Podróże (@kingagajatravels)

Ragusa – barokowa perełka Sycylii. Co zobaczyć, gdzie zjeść?

Wrzesień

Pierwsze 1,5 tygodnia września spędziłam na Sycylii, skąd następnie poleciałam do Toskanii (a dokładnie do Lukki). W Lukce spędziłam niecałe dwa dni, skąd pojechałam do Cinque Terre.

Po Cinque Terre przyszedł czas na road trip po regionie Emilia-Romania. Zwiedziłam Parmę, Modenę, Ferrarę, Ravennę, a na sam koniec wyjechaliśmy za granicę do… San Marino. Podczas tego wyjazdu udało mi się spełnić trzy podróżniczo-kulinarne marzenia z mojej “włoskiej” listy: zobaczyłam produkcję Prosciutto di Parma, zwiedziałam i zobaczyłam na własne oczy wszystkie etapy produkcji sera Parmigiano Reggiano oraz odwiedziłam miejsce, w którym powstaje prawdziwy ocet balsamiczny Aceto Balsamico Tradizionale di Modena.

Po tej podróży wróciłam jeszcze na parę dni do Lukki, skąd wróciłam już do Krakowa.

Październik

Większość października spędziłam w Krakowie. W jeden weekend wyskoczyliśmy spontanicznie poza Kraków. Pojechaliśmy z kolegą do Pilicy, gdzie zjedliśmy obiad, pospacerowaliśmy i zobaczyliśmy pilicki Pałac. Podjechaliśmy też do Zamku Pilcza w Smoleniu, który udało nam się zwiedzić.

Pod koniec miesiąca pojechaliśmy na bardzo krótki i intensywny weekend do Olsztyna, czyli na Warmię (i Mazury). Niestety, nie mieliśmy zbyt dużo czasu, by nacieszyć oczy pięknymi warmińsko-mazurskimi krajobrazami (tym bardziej, że tuż po przyjeździe dopadła nas ulewa). Łapaliśmy każdą chwilę i cieszyliśmy się z każdego malowniczego widoku, który mogliśmy podziwiać przez okna samochodu. Tuż przed powrotem do Krakowa udało nam się za to naładować energię nad przepięknym jeziorem Dadaj. Cudo!

Listopad

Na długi weekend wyruszyliśmy w (moje coraz bardziej ulubione) Bieszczady. Odpoczęłam, spędziłam super czas ze znajomymi weszłam na Smerek i w końcu udało mi się zobaczyć zaporę na Solinie.

Grudzień

Końcówka roku to Kraków, liczne zimowe spacery po Rynku i przygotowanie do świąt. W drugi dzień świąt (26.12) totalnie spontanicznie pojechaliśmy do Zakopanego. Niezbyt mi się chciało, ale już na miejscu byłam bardzo zadowolona, że dałam się namówić na tę przejażdżkę. Pochodziliśmy po Krupówkach, wjechaliśmy na Gubałówkę, pozachwycaliśmy się widokami ośnieżonych gór (a przede wszystkim Giewontu) i wróciliśmy do Krakowa.

Plany na 2022 rok

W 2022 roku plan jest taki, żeby na serio powrócić do częstego podróżowania w obrębie Polski i Europy. Ze względów logistycznych i finansowych raczej nie uda mi się polecieć poza Stary Kontynent, dlatego koncentruję się na tym co jest realne do zrobienia.

Póki co mam sprecyzowane plany na pierwsze 9 miesięcy, od stycznia do września, a wyglądają one mniej więcej tak: Zakopane, Warszawa, Mediolan, Holandia, Lukka, Bieszczady, Paryż, Sycylia (razy dwa), Cypr. Pewnie dodam do tej listy jeszcze jakąś destynację, ale na ten moment trzymam kciuki, żeby chociaż te plany wypaliły. Wy też trzymajcie! 

Jaki był Wasz 2020 rok? Zrealizowaliście swoje plany? Osiągnęliście wymarzone cele? A może udało Wam się zwiedzić jakieś nowe, ciekawe miejsce? Koniecznie dajcie znać w komentarzu! 

The post Podróżnicze podsumowanie 2021 roku appeared first on kingagajatravels.pl.

Makaron z pesto pistacjowym i boczkiem – przepis

Składniki na dwie porcje:

Pesto z pistacji:

• 100 g pistacji
• 5 łyżek oliwy z oliwek
• 15 g startego parmezanu
• 1 ząbek czosnku
• garść liści bazylii
• sól i pieprz do smaku

• oliwa z oliwek
• 1 średnia cebula
• 100 g boczku
• 200 g makaronu (spaghetti, penne albo fusilli)
• posiekane pistacje do dekoracji

Przygotowanie: 

Buon appetito! 

Makaron z pesto pistacjowym i boczkiem – zapisz ten przepis na Pintereście!

Już jest!!!

E-book z przepisami kuchni sycylijskiej!

Znajdziecie w nim aż 100 tradycyjnych i autentycznych przepisów kuchni sycylijskiej, które są efektem moich 8-letnich doświadczeń i przygód związanych z Sycylią. Część przepisów pochodzi z osobistych odkryć i poszukiwań, ale są też takie, których nauczyłam się od mojej sycylijskiej mammy lub znalazłam w starych, sycylijskich książkach kulinarnych.

W e-booku znajdziesz aż 100 przepisów na prawdziwe i autentyczne dania sycylijskie, a wśród nich:

• 12 przepisów na podstawowe sosy, pasty kanapkowe i pesto
• 5 przepisów na przystawki
• 7 przepisów na przekąski
• 4 przepisy na zupy
• 20 przepisów na makarony
• 8 przepisów na dania rybne
• 4 przepisy na dania mięsne
• 18 przepisów na sałatki i dodatki warzywne
• 22 przepisy na ciasta i desery (w tym na genialny, domowy słodki krem pistacjowy!!!)

A najlepsze jest to, że wszystkie potrawy przygotujesz ze składników, które są łatwo dostępne w Polsce.

Zapraszam Was do polubienia strony KingaGajaTravels na Facebooku oraz do śledzenia mojego profilu na Instagramie, gdzie dzielę się z Wami ciekawostkami na temat mojej ukochanej Sycylii i kuchni sycylijskiej. Będzie mi również bardzo miło, jeśli zostawisz komentarz pod tym wpisem. A jeśli spodobał Ci się ten artykuł to koniecznie udostępnij go innym! Grazie!♥

Zobacz także: 

Pasta alla Paolina, czyli sycylijski makaron z goździkami i cynamonem

Sycylijskie ARANCINI – sprawdzony przepis na arancini al ragù

The post Makaron z pesto pistacjowym i boczkiem – przepis sycylijski! appeared first on kingagajatravels.pl.

Drewniana mapa świata od Losokawood

Moja mapa świata pochodzi od firmy Losokawood nie bez powodu. Po pierwsze, bardzo istotny był dla mnie czynnik lokalny. Losokawood to mała firma pochodząca z Krakowa – miasta, w którym się urodziłam, w którym mieszkam i które kocham ponad wszystko. Po drugie, mapa w całości jest produkowana w Polsce i jest wykonana z wysokiej jakości drewna brzozy, które jest pokryte impregnatem w różnych kolorach na bazie wody (dzięki temu jest ono bezpieczne i bezwonne). A po trzecie, tak ciekawy wizualnie efekt jak mapa 3D znalazłam tylko na stronie tej firmy i to był jeden z motywów przemawiających “za”.

Po naprawdę licznych przemyśleniach, gdzie tę mapę powiesić, gdzie będzie wyglądała najlepiej i jak duża ma być, podjęliśmy ostateczną decyzję. Moja drewniana mapa świata 3D to najprostszy wzór nr I w pięknym, głębokim kolorze orzecha. Ponieważ zdecydowaliśmy, że mapa zawiśnie na największej ścianie w salonie wybraliśmy rozmiar średni, czyli 160×110 cm (do wyboru jest jeszcze mapa o wymiarach 120×75 cm oraz 210×130 cm) z samymi granicami państw. Bardzo zależało mi na tym, aby mapa była jak najbardziej minimalistyczna, naturalna i bez zbędnych napisów. Chciałam, żeby przykuwała swoim czystym pięknem i nie rozpraszała uwagi. Dlatego też wybrałam wersję bez graweru nazw państw, stanów czy stolic, która jest oczywiście w ofercie.

Jeśli chodzi o kolorystykę mapy to chciałabym tylko wspomnieć, że w konfiguratorze swojej własnej dekoracji macie aż 17 różnych kolorów i połączeń kolorystycznych do wyboru! Ja chciałam, że mapa kolorem pasowała do ciemnych mebli, które stoją w salonie, dlatego też zdecydowałam się na minimalistyczny kolor orzechowy. Teraz, kiedy patrzę na nią pisząc ten artykuł, wiem, że wybrałam idealnie. Mapa prezentuje się cudownie! A ja jestem w niej zakochana.

Drewniana mapa świata – czas na montaż

Na zachwyty mapą przyjdzie jeszcze pora, a teraz chciałabym się z Wami podzielić wrażeniami z jej montażu. Na sam początek wspomnę, że mapa dotarła do mnie w zaledwie kilka dni od złożenia zamówienia. Mapa jest wysyłana w jednej paczce, ale w dwóch różnych częściach ze styropianu, dzięki czemu jest naprawdę dobrze zabezpieczona.

W paczce, którą otrzymujemy znajduje się:

• drewniana mapa świata wraz z większymi i mniejszymi wyspami,
• instrukcja montażu,
• szablon do przyklejenia na ścianę, który pomoże w dokładnym zamontowaniu mapy,
• nożyk,
• taśma malarska do bezpiecznego przymocowania szablonu do ściany,
• specjalna, dwustronna taśma montażowa do mapy,
• centymetr,
• elementy do dekoracji mapy – różę wiatrów z kierunkami świata, samoloty w różnych rozmiarach, statki, żaglówki w różnych rozmiarach, delfiny.
• pinezki (jeśli takowe zamówicie).

Co najlepsze, do montażu mapy nie potrzebujemy żadnych dodatkowych narzędzi czy elementów. Wszystko, co jest potrzebne, dostajemy w paczce wraz z mapą.

Na początek powiem tak, montaż jest super prosty chociaż… nie tak banalny, jak myślałam. Przyznam szczerze, że w pierwszej chwili, gdy zobaczyłam całą paczkę pomyślałam: “eeee banał. Godzinka i z głowy, damy radę!” Prawda jest taka, że przyklejenie całej mapy i wszystkich jej części zajęło nam jakieś 3-4 godziny, ale o tym dlaczego to za chwilę.

Pracę (i zabawę w jednym) zaczęliśmy od rozłożenia szablonu na podłodze i dokładnego sklejenia go (szablon ma dwie części). Następnie sprawdziliśmy, w którym miejscu chcemy mieć mapę, na jakiej wysokości i po zmierzeniu, czy jest równo, przykleiliśmy szablon do ściany. No i tu zaczyna się najbardziej wyczekiwana część, czyli montowanie mapy do ściany. Dla nas to była ogromna frajda i zabawa, połączona z ekscytacją, że W KOŃCU dekorujemy nasze własne M i że robimy to tak, jak sobie wymarzyliśmy.

Podzieliliśmy się też po równo zadaniami – Kot przyklejał taśmę na części mapy, a ja przyklejałam je do ściany. Wspólnie szukaliśmy też, gdzie pasują i gdzie powinny być przyklejone mniejsze wyspy. Losokawood w instrukcji montażu radzi, żeby zacząć przyklejanie w następującej kolejności: najpierw Kanada, Rosja i Stany Zjednoczone, a następnie Ameryka Południowa i wyspy wokół, Europa, Skandynawia, Azja, Afryka, Australia i na końcu reszta wysp, ale my nie bylibyśmy sobą, gdybyśmy nie zrobili po swojemu. Owszem, zaczęliśmy od Kanady, ale później przykleiliśmy Amerykę Południową, Rosję, Stany, Australię itd. Koniec końców mapa prezentuje się fantastycznie, a zmiana kolejności w żaden sposób nie wpłynęła na jej montaż.

Podczas montażu naprawdę świetnie się bawiliśmy, a ja miałam wrażenie, jakbym układała duże puzzle.

Na sam koniec, po odklejeniu szablonu ze ściany, udekorowaliśmy mapę motywem statku, delfinków i samolotu. Dodatkowo, za pomocą pinezek, zaznaczyliśmy “nasze miejsca na świecie”, czyli Kraków, Sycylię, Pragę, Grenadę oraz moje ukochane Chicago.

Cały montaż zajął nam około 3-4 godziny. Wyszliśmy z założenia, że nie działamy szybko i nigdzie się nie spieszymy. Dlatego też pracowaliśmy w swoim tempie, z przerwami na obiad i na zachwyty, których było naprawdę sporo. Dodatkowo myślę, że montowanie mapy bez napisów może być nieco trudniejsze i wymagać trochę więcej czasu niż montaż mapy, która ma chociażby nazwy państw. W naszym przypadku musieliśmy dokładnie sprawdzać, gdzie pasuje każdy mały element i nie mogliśmy działać na tzw. “czuja”, ale dzięki temu mieliśmy z tego jeszcze więcej przyjemności.

Drewniana mapa świata – efekt końcowy

Skończona mapa, moim nieskromnym zdaniem, prezentuje się rewelacyjne! Jest przepiękna, wykonana z ogromną starannością o detale i idealnie współgra z naszym salonem. Chyba nie mogłam wymarzyć sobie ładniejszej dekoracji. Dodatkowo, efekt 3D wygląda mega ciekawie i przyciąga wzrok. Widać, jak dużo ręcznej pracy zostało tu włożone.

Jesteśmy zachwyceni efektem końcowym i już zastanawiamy się, czy nie kupić kolejnego zestawu mapy, tym razem do biura.  Myślę, że taka drewniana mapa świata to nie tylko super pomysł na dekorację wnętrza, ale również prezent dla miłośnika podróży.

Dajcie znać, jak podoba Wam się efekt końcowy i gotowa mapa w moim salonie! Lubicie takie dekoracje? A może sami macie taką mapę u siebie?

*post powstał we współpracy z polską marką Losokawood, która tworzy przepiękne drewniane dekoracje do wnętrz (mapy 2D, 3D, mapy dla dzieci czy mapy miast). 

Zapraszam Was do polubienia strony KingaGajaTravels na Facebooku oraz do śledzenia mojego profilu na Instagramie, gdzie dzielę się z Wami ciekawostkami na temat mojej ukochanej Sycylii i kuchni sycylijskiej. Będzie mi również bardzo miło, jeśli zostawisz komentarz pod tym wpisem. A jeśli spodobał Ci się ten artykuł to koniecznie udostępnij go innym! Grazie!♥

Zobacz także: 

30 pożytecznych, przydatnych i ładnych prezentów dla podróżnika

The post Drewniana mapa świata do domu podróżnika (i nie tylko) appeared first on kingagajatravels.pl.

Ragusa – informacje o mieście

Ragusa to ponad 70 tysięczne miasto położone w południowej części Sycylii. Znajduje się w południowej części gór Monti Iblei i jest stolicą najbardziej wysuniętej na południe prowincji Włoch. Ragusa nazywana jest “miastem mostów” ze względu na trzy ogromne mosty, z których można podziwiać piękną panoramę miasta i okolic.

Ragusa jest jednym z najstarszych miast na Sycylii. Pojawienie się pierwszych osad na tym terenie datuje się już na XX wiek p.n.e. Od tamtego czasu miasto rozwijało się na wzgórzu Ibla, które jest niższą częścią współczesnego miasta. Jak cała Sycylia, również historia Ragusy skrywa w sobie dominację grecką, rzymską, bizantyńską czy arabską.

Najważniejszym momentem w historii miasta jest niszczycielskie trzęsienie ziemi z 1693 roku, kiedy to dawna, antyczna Ragusa została zrównana z ziemią. W ciągu kilkudziesięciu lat miasto zostało odbudowane w przepięknym stylu, jakim jest barok sycylijski. Jedną z niewielu pozostałości po starej Ragusie są dzisiaj liczne schody, wzniesienia, wąskie, kręte uliczki i zaułki.

Po tragicznym w skutki trzęsieniu ziemi Ragusę należało odbudować. Co do miejsca odbudowy miasta mieszkańcy nie byli jednak zgodni. Jedni (w większości zamożna część mieszkańców i arystokracja) woleli pozostać tam, gdzie znajdowała się poprzednia Ragusa. Inni (głównie przedsiębiorcy i mieszczanie) chcieli przenieść centrum na wzgórze Patro, znajdujące się nieco wyżej.

Tak narodził się dzisiejszy podział na historyczną część miasta Ragusa Ibla i współczesną część – Ragusa Superiore (lub po prostu Ragusa). Dwa centra miejskie przez wieki były autonomiczne i dopiero w 1926 roku zostały zjednoczone w jedno miasto.

W 2002 roku Ragusa Ibla i jej zabytkowa, barokowa architektura (wraz z całą Doliną Noto – Val di Noto) zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Ragusa – jak dojechać

Najszybszym i najprostszym sposobem na dotarcie do Ragusy jest oczywiście samochód. Auto można zostawić na miejskich, darmowych parkingach. Jeden z parkingów publicznych znajduje się tuż przy Giardino Ibleo, z którego w 10 minut można dotrzeć do Duomo. Drugi parking “Parcheggio San Paolo” znajduje się tuż przy Largo San Paolo (między Ragusą Iblą a Ragusą Superiore), a trzeci to Repubblica Parking. Ewentualnie, jeśli na tych parkingach nie znajdziecie miejsca, zawsze możecie spróbować zaparkować trochę dalej, na moście Ponte Papa Giovanni XXIII, gdzie są białe miejsca.

Jeśli wybieracie się do Ragusy transportem publicznym, najszybszą opcją będą autobusy kursujące między miastami. Z Katanii czy z Taorminy dojedziecie Interbusem, z Syrakuz, Geli, Modiki czy z Palermo autokarami przewoźnika AST.

Do Ragusy dojedziecie też bezpośrednim pociągiem Trenitalia z Syrakuz.

Ragusa – co zobaczyć? Przewodnik po mieście

Piazza Duomo

Przepiękny, barokowy, a do tego główny i najbardziej reprezentacyjny plac w Ragusie-Ibli. Znajdziecie tu liczne bary, restauracyjki, sklepiki z lokalnymi produktami, barokowe pałace oraz górującą nad placem katedrę.

Warto zatrzymać się tu na chwilę, usiąść na kawę lub lody w jednej z tutejszych kawiarni i zachwycić oczy pięknem tego miejsca. Piazza Duomo w Ragusie ma w sobie coś tak magicznego, że nawet przy dużej ilości turystów napawa mnie spokojem i sprawia, że czas płynie tu dużo wolniej. Dajcie znać, czy też tak macie!

Co ciekawe, ragusańska Piazza Duomo była tłem dla słynnego serialu “Il Commissario Montalbano” o przygodach sycylijskiego komisarza Montalbano, na podstawie powieści kryminalnych pisarza Andrea Camilleri. Serial ten był kręcony w kilku miastach na Sycylii, w tym w Ragusie.

Piazza Duomo w Ragusie Ibli – rok 2012

Duomo di San Giorgio

Duomo di San Giorgio, czyli Katedra św. Jerzego to najważniejszy kościół w Ragusie. Zbudowana przez znamienitego architekta Rosalio Gagliardi w XVIII wieku (prace trwały od 1739 do 1775 roku) na miejscu poprzedniej świątyni, czyli kościoła San Nicola. Katedra w Ragusie jest uznawana za jeden z najwspanialszych przejawów barokowej architektury sakralnej na świecie.

Na szczególną uwagę zasługuje niesamowita barokowa fasada, udekorowana licznymi kolumnami i rzeźbami świętych oraz wyjątkowa, podwójna kopuła oparta na dwóch rzędach kolumn. Do wnętrza katedry, podzielonego na trzy nawy, prowadzą liczne schody. Zwróćcie uwagę na to, że katedra stoi pod skosem w stosunku do całego placu, przez co fasada nie zasłania kopuły, którą możemy podziwiać z każdego miejsca na placu.

Circolo di conversazione

Na samym końcu Piazza Duomo, tuż przy Corso XXV Aprile, stoi niski niebieskawy budynek, na którego mało kto zwraca uwagę. To XIX wieczny pałac, wybudowany w stylu neoklasycznym przez ragusańską arystokrację. Jego celem były spotkania i rozmowy arystokratów w miejscu, do którego nie mieli wstępu zwykli mieszkańcy miasta (stąd też nazwa, którą można przetłumaczyć jako “krąg konwersacji”, “krąg rozmów”).

Giardino Ibleo

Największy, najpiękniejszy i najstarszy ogród miejski w Ragusie, z którego można podziwiać panoramę okolicznych wzniesień. Park otwarto w 1858 roku, a dziś można pospacerować licznymi alejkami i odpocząć w cieniu śródziemnomorskich i egzotycznych drzew. Wejście do ogrodu otwiera tzw. “viale delle palme“, czyli bardzo reprezentacyjna aleja palm. Początkowo było ich aż 50, ale obecnie część palm wycięto ze względu na owady, które niszczą te piękne drzewa.

Giardino Ibleo to idealne miejsce na zrelaksowanie się w cieniu drzew po intensywnym, ale jakże przyjemnym zwiedzaniu miasta.

Giardino Ibleo – rok 2012

Chiesa di San Vincenzo Ferreri

Tuż obok Giardino Ibleo zauważyć można mały kościółek z jedną tylko wieżą – dzwonnicą. To Chiesa di San Vincenzo Ferreri wybudowana w 1509 roku przez Braci Dominikanów. Liczne źródła podają, iż świątynia nie ucierpiała znacząco podczas pamiętnego trzęsienia ziemi, jednakże w ciągu XVIII wieku została nieco przebudowana i wzmocniona. Warto zwrócić uwagę na piękny portal zdobiący wejście do wnętrza, jak i zegar słoneczny po prawej stronie fasady.

W 2010 roku kościół został skonsakrowany (zdesakralizowany) i dzisiaj pełni funkcje publiczne (mają w nim miejsce różne wydarzenia kulturalne, koncerty, itp.). Jeśli uda Wam się natrafić na otwarcie tego kościółka, koniecznie wejdźcie do środka. Wnętrze zachwyca prostotą i kunsztem nielicznych zdobień.

Via Capitano Bocchieri

Via Capitano Bocchieri to jedna z uliczek prowadzących z/na Piazza Duomo. Warto wybrać ją na dotarcie do Duomo. To właśnie tu zrobicie jedno z ładniejszych i sugestywnych zdjęć-pamiątek z Ragusy, gdzie kopuła katedry góruje nad dachami kamienic.

Przy via Capitano Bocchieri znajduje się również XVIII wieczny pałac Palazzo La Rocca, wybudowany w 1765 roku na życzenie barona La Rocca. Elegancki budynek charakteryzuje się siedmioma balkonami, z których każdy jest umieszczony na trzech bogato dekorowanych konsolach i każdy jest ozdobiony w inny sposób – jest tu flecista, lutniarz, matka z dzieckiem, itp.

Wąskie uliczki centro storico

Ragusę warto zwiedzić z przewodnikiem w ręku, aby zobaczyć jej największe zabytki, ale warto też zgubić się w jej wąskich uliczkach zabytkowego centrum, aby móc odkryć to, o czym przewodniki nigdy nawet nie wspomną. Dlatego też w pewnym momencie zejdźcie z turystycznego szlaku i pospacerujcie wąskimi i krętymi uliczkami centro storico. Gwarantuję Wam, że Wasze wrażenia będą niezapomniane.

Barokowe pałace

Oprócz wielu kościołów Ragusa może się poszczycić licznymi, pięknymi barokowymi pałacami. Część z nich znajdziecie w części Ragusa Ibla, inne w części Ragusa Superiore.

Z całą pewnością do planu zwiedzania Ragusy warto dopisać takie pałace jak: Palazzo Zacco (jeden z najpiękniejszych pałaców Ragusy Superiore), Palazzo Schininà, Palazzo Cosentini, Palazzo della Cancelleria czy wspomniany wcześniej Palazzo La Rocca.

Chiesa di Santa Lucia/Santa Veneranda

Pomiędzy Ragusą Iblą a Ragusą Superiore znajduje się kościół św. Łucji z jednym z najlepszych punktów panoramicznych w mieście. Budynek świątyni powstał około 1550 roku i pierwotnie był dedykowany świętej Wenerandzie. Podczas trzęsienia ziemi nie doznał wielkich zniszczeń, jednak w 1797 roku i tak został nieco przebudowany w stylu barokowym.

Dzisiaj kościół nosi imię świętej Łucji i jest znany przede wszystkim dzięki widokowi jaki roztacza się z tutejszego tarasu widokowego. To właśnie tutaj zrobicie jedno z najbardziej malowniczych zdjęć z Ragusą Iblą w tle.

Chiesa di Santa Maria dell’Itria

Kościół Santa Maria dell’Itria to jeden z najstarszych zachowanych kościołów w Ragusie. Pochodzi on z XIV wieku i został ufundowany przez Zakon Kawalerów Maltańskich. Świątynia została uszkodzona podczas trzęsienia ziemi z 1693 roku, jednak nie została całkowicie zniszczona. Jej dzisiejsza forma pochodzi z 1739 roku.

Najbardziej charakterystyczną częścią kościoła jest oczywiście dzwonnica z kopułą pokrytą niebieską ceramiką.

Cattedrale di San Giovanni Battista

Katedra św. Jana Chrzciciela (patrona Ragusy Superiore) to drugi najważniejszy kościół w Ragusie i jeden z największych kościołów na Sycylii. Wybudowany w stylu barokowym w drugiej połowie XVIII wieku, jest dziś najważniejszym miejscem kultu w wyższej części miasta. Budowa tej świątyni rozpoczęła się od razu po tragicznym trzęsieniu ziemi, dzięki czemu sam budynek idealnie odzwierciedla sycylijski styl późno-barokowy. Warto zwrócić uwagę na bogato zdobioną fasadę, dzwonnicę oraz wnętrze.

Corso Mazzini

Jedna z ulic prowadzących z Ragusy Ibli do współczesnej części miasta. Kręta i stroma droga – niby nic takiego, ale to właśnie stąd zrobicie piękne, pocztówkowe zdjęcia z widokiem na zabytkową część – Ragusa Ibla.

Ragusa – gdzie zjeść?

Gelati Divini (Piazza Duomo 20)

Jeśli szukacie najlepszych (i z całą pewnością najciekawszych smakowo) lodów w Ragusie to polecam Wam Gelati Divini – miejsce, które jest połączeniem lodziarni z… winiarnią. Oprócz wspaniałych lodów spróbujecie tu również lokalnych win.

Jeśli chodzi o lody, specjalnością zakładu są takie smaki jak migdał, pistacja, passito (lokalne, słodkie wino), granat, oliwa z oliwek, sycylijski karob czy czerwona cebula. Ja skusiłam się na lody o smaku karobu oraz ricotty. GE-NIAL-NE!

Al Gradino 284 (Largo Santa Maria 6)

Dla spędzających popołudnie lub wieczór w Ragusie i szukających klimatycznego miejsca z cudownym widokiem na aperitivo, mam to miejsce – Al Gradino 284. Malutki lokal, znajdujący się na wzgórzu Ragusy Superiore z genialnym widokiem na całą Ragusę Iblę. Miejsc siedzących jest tyle, ile schodów wokół baru.

Jak więc to wygląda? Ano tak, że siedzicie na poduszkach na schodach miejskich, pijecie chłodnego aperolka i zachwycacie się widokiem na Ragusę Iblę w promieniach zachodzącego słońca.

Warto przyjść tu nieco wcześniej, bo tuż przed zachodem słońca tworzą się ogromne kolejki. Do Aperola Spritza (kieliszka wina lub jakiegoś koktajlu) zamówcie sobie małą deskę lokalnych przekąsek – jest wliczona w cenę! Za dwa Aperole (z przekąskami) zapłaciliśmy 14€.

Il Duomo Ristorante** (Via Capitano Bocchieri 31)

Jeśli: jesteście smakoszami jedzenia, cenicie wysoką sztukę i kunszt kulinarny, szukacie miejsca na wyjątkową okazję (chociaż bez okazji też można) to polecam Wam restaurację “Il Duomo” jednego z najwybitniejszych i najbardziej lubianych włoskich szefów kuchni, Ciccio Sultano.

“Il Duomo” mieści się przy jednej z wąskich uliczek zabytkowej Ragusy Ibli i jest restauracją, która może pochwalić się aż dwiema gwiazdkami Michelin. Wspaniałe dania przygotowane tylko z lokalnych, sycylijskich składników, świetne wina i nienaganna obsługa sprawiają, że takie miejsca zapadają w pamięć na dłużej. Oprócz menu degustacyjnego oraz a’la carte możecie wybrać ofertę lunchową, która jest znacznie bardziej przystępna cenowo. A ponieważ miałam okazję zjeść obiad u Ciccio Sultano to o wrażeniach z tej wizyty już niebawem napiszę coś więcej.

Zapraszam Was do polubienia strony KingaGajaTravels na Facebooku oraz do śledzenia mojego profilu na Instagramie, gdzie dzielę się z Wami ciekawostkami na temat mojej ukochanej Sycylii i kuchni sycylijskiej. Będzie mi również bardzo miło, jeśli zostawisz komentarz pod tym wpisem. A jeśli spodobał Ci się ten artykuł to koniecznie udostępnij go innym! Grazie!♥

Zobacz także:

Syrakuzy – przewodnik śladami mitologii (co zobaczyć, gdzie zjeść)

Kuchnia sycylijska, czyli co zjeść na Sycylii?

The post Ragusa – barokowa perełka Sycylii. Co zobaczyć, gdzie zjeść? appeared first on kingagajatravels.pl.

ROK 2020

W 2020 rok wchodziłam z przekonaniem, że to będzie MÓJ rok. Że wszystko co sobie zaplanowałam, uda mi się zrealizować bez najmniejszego problemu i bez ani jednej porażki. Że bez żadnego potknięcia zamknę i zakończę projekty, które w tym roku miały zostać zakończone i z wysoko podniesioną głową wejdę w kolejny etap życia. Nie brałam pod uwagę, że czegoś się nie da zrobić, gdzieś się nie da pojechać, a na coś innego trzeba będzie długo poczekać. Byłam zmotywowana, zdeterminowana i bardzo mocno wierzyłam, że w tym roku “mogę wszystko”.

Ten stan trwał do 13 marca. Pamiętam ten dzień, jakby to było wczoraj. Siedziałam w jednej z krakowskich herbaciarni z moją przyjaciółką, która dzień wcześniej przyjechała z Warszawy. Miała zostać w Krakowie do niedzieli, ale zmieniła bilet powrotny na piątek, bo wszystko zaczynało się powoli zamykać. To spotkanie było naszym powitaniem i pożegnaniem w jednym, mimo że planowo miałyśmy spędzić weekend razem. Dwie godziny później premier ogłosił lockdown.

Zamknięto muzea, kina, teatry, siłownie, galerie handlowe, biblioteki, uniwersytety, a nawet granice. Od tego czasu wszystkie zajęcia na uczelni miałam online. Początkowo miałam nadzieję, że za dwa tygodnie, maksymalnie za miesiąc, wszystko wróci do normalności. Chyba każdy miał wtedy taką nadzieję. Niestety, tym razem myślenie życzeniowe milionów ludzi się nie spełniło. Marzec, kwiecień, maj i czerwiec upłynął mi w atmosferze oczekiwania, nauki i pracy.

Miesiące przesiedziane w domu spędziłam na pisaniu pracy magisterskiej. Jednym z moich celów na 2020 rok była obrona magisterki w pierwszym terminie, czyli w lipcu. Cel sam w sobie był bardzo realny, ale w obliczu pandemii zaczął tracić sens. Jak pisałam w podsumowaniu 2019 roku, tematem mojej pracy było słownictwo kulinarne w dialekcie sycylijskim. Wszystkie książki do najbardziej istotnego rozdziału pracy leżały na półkach biblioteki w Palermo, która… również była zamknięta. Po kilkunastu wymianach maili z pracownikami biblioteki, kiedy myślałam już, że obronę trzeba będzie uwzględnić w planach na 2021 rok, dostałam wiadomość ze zdjęciami kilkunastu słów ze słownika do analizy, a miesiąc później (pod koniec lipca) na moją skrzynkę przyszło oficjalne pozwolenie na wejście do czytelni biblioteki i skorzystanie ze zbiorów. Od razu kupiłam bilet i za kilka dni później byłam już w bibliotece w Palermo. Koniec końców obroniłam się pod koniec września, online, a moja praca otrzymała 5 i piękne recenzje. Duma milion! 

Pandemiczne miesiące spędziłam również na pracy nad e-bookiem z przepisami kuchni sycylijskiej “Sycylia w 100 smakach”. To był dla mnie najważniejszy projekt tego roku. Najpierw zebrałam 100 przepisów na tradycyjne sycylijskie dania, które bez problemu można ugotować ze składników dostępnych w Polsce. Następnie przetłumaczyłam je na polski, a później ugotowałam/upiekłam wszystkie dania i sfotogra