Kanał Elbląski – ciekawostki

Kanał Elbląski to jedyne takie miejsce w Polsce, Europie, a także na świecie. To jedyny taki szlak wodny, po którym statki i łodzie nie tylko płyną, ale są również przetaczane przez specjalne wózki po pochylniach. To właśnie dlatego mówi się, że statki “pływają” tu po trawie.

Budowę Kanału Elbląskiego rozpoczęto w 1844 roku. Jego projektantem i realizatorem był pruski inżynier Georg Jacob Steenke. W 1860 roku zakończono pierwszy etap budowy, podczas którego oddano do dyspozycji cztery pochylnie: Buczyniec, Kąty, Oleśnica i Jelenie. Całość ukończono jednak w 1881 roku, kiedy do użytku oddano piątą pochylnię w Całunach. Zabytkowe pochylnie, które działają po dziś dzień sprawiają, że Kanał Elbląski jest unikatowym zabytkiem hydrotechniki na skalę światową. Pierwszy rejs po kanale odbył się już w 1860 r., ale pierwszy rejs turystyczny miał miejsce dopiero w 1912 roku. 

Całkowita długość Kanału Elbląskiego, łącznie z jego odgałęzieniami, liczy około 151 km co czyni go najdłuższym kanałem żeglownym w Polsce. Natomiast łączna różnica wysokości terenu na pochylniach i śluzach to ponad 100 m.

Kanał Elbląski może poszczycić się kilkoma zacnymi tytułami. W 1978 roku fragment kanału został uznany za zabytek techniki, w 2007 roku “Rzeczpospolita” ogłosiła go jednym z siedmiu cudów Polski, a w 2011 roku Prezydent RP uznał go na pomnik historii. 

Rejs po Kanale Elbląskim

Mój rejs po Kanale Elbląskim odbył się latem 2019 roku, a dokładnie na początku lipca. Mimo że początkowo brałam pod uwagę ponad 4-godzinny rejs z Buczyńca do Elbląga, ostatecznie zdecydowałam się na dwugodzinny rejs przez dwie pochylnie Buczyniec-Kąty. Pogoda jaka przypadła mi na zwiedzanie Warmii i Mazur nie zachęcała do aktywności, przez większość czasu było zimno, mocno wiało, a prawie codziennie padał deszcz. Takie warunki pogodowe towarzyszyły mi również podczas rejsu statkiem.

Rejs szlakiem dwóch pochylni rozpoczął i zakończył się w Buczyńcu, który jest nazywany sercem Kanału Elbląskiego. Pochylnia Buczyniec jest położona w bardzo malowniczym miejscu, a tuż przy niej znajduje się Izba Historii Kanału Elbląskiego, w której można kupić bilety oraz poznać historię i dzieje tego miejsca.

Rejs na trasie Buczyniec-Kąty-Buczyniec trwa dwie godziny. Statek płynie zarówno kanałem, jak i pokonuje pochylnie (dwa razy w dół i dwa razy w górę). Jest to niezwykła i niecodzienna przygoda, podczas której można dowiedzieć się wielu ciekawych rzeczy na temat kanału, podziwiać okoliczną przyrodę, obserwować naturę i po prostu odpocząć. 

Taki rejs to również doskonała okazja, aby dowiedzieć się i zobaczyć na własne oczy, jak działają wózki pochylniowe oraz pozostałe urządzenia hydrotechniczne. Pokonanie pochylni (w górę i w dół) to fantastyczne doświadczenie. Miłośnicy fotografii na pewno będą w swoim żywiole! Ja byłam. 

Rejs po Kanale Elbląskim był dla mnie nowym i niespotykanym do tej pory doświadczeniem. Z jednej strony domyślałam się, czego się spodziewać, z drugiej – nie wiedziałam, co mnie czeka. Rejs statkiem to czas, który można przeznaczyć na robienie zdjęć, obserwowanie pięknej przyrody i polskich krajobrazów, czytanie książki czy wyciszenie się i relaks. Początkowo myślałam, że dwie godziny spędzone na statku konkretnie mnie wynudzą. Na koniec rejsu żałowałam jednak, że pogoda nie pozwoliła mi na długie, beztroskie, spokojne i leniwe popłynięcie prosto do Elbląga. 

Dzisiaj cieszę się, że doświadczyłam czegoś tak innego i niecodziennego. Wiem też, że to nie pierwszy i ostatni rejs po Kanale Elbląskim. Lubię poznawać i odkrywać atrakcje, które oferuje Polska i dla zaspokojenia swojej własnej ciekawości, chciałabym zobaczyć jak wyglądają pozostałe pochylnie oraz przepłynąć Jezioro Drużno. 

Rejs po Kanale Elbląskim – przydatne informacje

Rejs szlakiem dwóch pochylni Buczyniec-Kąty-Buczyniec trwa dwie godziny, a jego koszt to 45 zł. W sezonie turystycznym, od kwietnia do września, rejsy odbywają się codziennie. Godziny rejsów można sprawdzić na stronie Żeglugi Ostródzko-Elbląskiej. 

Rejs z Buczyńca do Elbląga (lub z Elbląga do Buczyńca) trwa 4 godziny i 40 minut. Koszt to 110-120 zł (w zależności od terminu). Transport powrotny (autobus) jest dodatkowo płatny i kosztuje 9 zł. Harmonogram rejsów dostępny jest tutaj. 

Pochylnia Buczyniec położona jest przy drodze 526, pomiędzy wsią Dulity i Kąty (zjazd “Marzewo” z drogi S7). Przy pochylni znajduje się darmowy parking dla klientów żeglugi. 

Bilety można kupić na miejscu (płatność tylko gotówką) lub przez internet. Osobiście polecam Wam zakup biletów przez internet lub rezerwację miejsca (telefoniczną). W szczycie sezonu (lipiec-sierpień) bilety wyprzedają się bardzo szybko i może się okazać, że przyjedziecie na miejsce, a biletów na dany rejs czy na cały dzień już nie będzie. 

Całą ofertę rejsów Żeglugi Ostródzko-Elbląskiej sprawdzicie na ich stronie www, a na stronie Kanał Elbląski dowiecie się wielu ciekawych informacji na temat regionu, pobliskich miast, jezior i atrakcji turystycznych. 

Zobacz również: 

The post Rejs po Kanale Elbląskim, czyli statkiem po trawie appeared first on kingagajatravels.pl.

Poznań był pierwszym polskim miastem, które świadomie odwiedziłam i co najlepsze – wcale mi się wtedy nie spodobał. Był jakiś taki obcy, zimny i okropnie “poniemiecki”. Ciągle porównywałam go do Krakowa, który ma całkowicie inny klimat.
Kilka lat później znowu odwiedziłam stolicę Wielkopolski i tym razem coś w moim postrzeganiu i odbiorze miasta zaczęło się zmieniać. Zaczęłam doceniać tę jego surowość połączoną z nowoczesnością. Dostrzegłam małe detale, dzięki którym jest tak urokliwie i zapragnęłam poznać to miasto na tyle, żeby móc powiedzieć, że mam tu swoje ulubione miejsca.

Dziś z całą pewnością mogę powiedzieć, że lubię Poznań. Lubię klimat tutejszego rynku, podoba mi się, jak to miasto się rozwija i uwielbiam przyglądać się poznańskim kamienicom, które w swoich wnętrzach kryją prawdziwe architektoniczne perełki.

Weekend w Poznaniu – gdzie spać?

4 Pokoje (Głogowska 27)

4 Pokoje przy ulicy Głogowskiej to obiekt, który oferuje pokoje jedno- i dwuosobowe, każdy z prywatną łazienką i telewizorem. Znajduje się on w bardzo bliskim sąsiedztwie Dworca Głównego oraz Targów Poznańskich. Polecam go osobom, które przyjeżdżają do Poznania na targi albo na intensywne zwiedzanie miasta. W pokoju znajduje się ekspres do kawy, czajnik oraz lodówka. Pokoje są małe i przytulne, ale spokojnie wystarczą na weekendowy wypad dla dwóch osób.

W 4 Pokojach nocowałam już kilka razy i przy okazji każdego kolejnego wyjazdu do Poznania sprawdzam, czy są tu jakieś wolne pokoje. Jeśli chodzi o stosunek lokalizacji do ceny to jest naprawdę ok.

IBB Andersia Hotel (Plac Andersa 3)

IBB Andersia Hotel wybraliśmy na weekendowy weekend we dwoje i nie zawiedliśmy się. Profesjonalna obsługa, pięknie przygotowany pokój z niespodzianką, wspaniałe śniadania w formie bufetu, pyszne kolacje oraz dostęp do strefy SPA sprawiły, że pomimo niesprzyjającej pogody Poznań pozostawił po sobie dobre wrażenie w naszych wspomnieniach. Jeśli wybieracie się do Poznania ze swoją drugą połówką i macie ochotę na trochę relaksu, polecam Wam romantyczny weekend w IBB Andersia Hotel.

1 Night in Poznan – Matejki Apartment (Matejki 68)

Pokój z widokiem na piękne kamienice dzielnicy Grunwald, nowoczesne i minimalistyczne wnętrza i prywatna łazienka sprawiają, że w Matejki Apartment można poczuć się jak w domu. 10 minut spacerem na Dworzec Główny, 5 minut do Palmiarni i przystanek tramwajowy w pobliżu, z którego można dostać się na Rynek w Poznaniu, sprawiają, że to miejsce jest naprawdę godne polecenia.

Widok z okna na piękne kamienice dzielnicy Grunwald

Weekend w Poznaniu – co zobaczyć?

Poznań na weekend to zawsze dobry pomysł. Nieważne, czy jedziecie sami, z drugą połówką, z przyjaciółką czy może (jeśli jesteście facetem) w męskim gronie. Oczywiście, można zaplanować sobie spotkanie z kulturą wyższą i wybrać się na zwiedzanie poznańskich muzeów i galerii sztuki, można przyjechać tu na leniwy weekend i dać się ponieść spontanicznemu i powolnemu odkrywaniu miasta, a można też chcieć zaliczyć wszystkie najważniejsze punkty (czyli tzw. “must see“) na mapie miasta.

Poniżej znajdziecie miejsca, które warto odwiedzić podczas pierwszego pobytu w Poznaniu. Na mojej liście znajdują się zarówno najważniejsze punty, które po prostu trzeba zobaczyć jak i te, dzięki którym poczujecie prawdziwy klimat miasta i które sprawią, że będziecie chcieli tu wracać.

1. Stary Rynek i Ratusz

Piękny poznański Stary Rynek to miejsce, które odwiedzam za każdym razem, nawet jeśli mam tylko 15 minut, żeby przejść się dookoła, spojrzeć na Ratusz i zrobić zdjęcie kolorowym domkom budniczym. Stary Rynek w Poznaniu to moje totalne “must see“. W końcu jest on trzecim co do wielkości rynkiem w Polsce (zaraz po Rynku Głównym w Krakowie oraz Rynku we Wrocławiu). 

Główny plac miejski w Poznaniu został wytyczony w 1253 roku i był on centralnym miejscem handlowym w mieście. Na poznańskim Starym Rynku warto zobaczyć przepiękny renesansowy Ratusz, na którym codziennie o 12:00 w południe możemy oglądać słynne poznańskie koziołki, kolorowe domki budnicze, które dawniej należały do biedniejszych kupców, wagę miejską, Fontannę Neptuna czy Studzienkę Bamberki.

Przejdźcie się również dookoła Rynku i przyjrzyjcie się pięknym fasadom zabytkowych kamienic. Ja jestem nimi oczarowana!

2. Urocze uliczki centrum miasta i Fara Poznańska

Niezwykle klimatyczne uliczki centrum Poznania sprawiają, że spacerując nimi przenosimy się nieco w czasie. Większość z nich ozdobiona jest pięknymi dawnymi kamienicami, których detale przykuwają uwagę spostrzegawczych. Jedne są wąskie i malutkie, inne szersze i bardziej wielkomiejskie. Na uliczkach odchodzących od Starego Rynku znajdziemy bary, restauracje, przytulne kawiarenki, galerie sztuki czy też liczne oddziały muzeów.

Jednym z niewielu kościołów, które lubię odwiedzać w Poznaniu jest Fara Poznańska, czyli Bazylika kolegiacka Matki Bożej Nieustającej Pomocy, św. Marii Magdaleny i św. Stanisława Biskupa w Poznaniu. Jej barokowa fasada i wnętrze totalnie wpisują się w mój gust architektoniczny. Dodatkowo, udając się na spacer ulicą Świętosławską w kierunku Fary możemy się na chwilę poczuć jakbyśmy przenieśli się do jakiegoś małego, włoskiego miasteczka. Magia!

3. Rogalowe Muzeum

Wizytę w Rogalowym Muzeum Poznania zaplanowałam na 11 listopada (Dzień Św. Marcina) i był to strzał w 10! Muzeum, oprócz mnóstwa ciekawostek związanych z Poznaniem i gwarą poznańską, gwarantuje piękny widok na wieżę ratuszową oraz świetną zabawę przy… robieniu Rogali Świętomarcińskich. 

Tak, nie przesłyszeliście się! Podczas wizyty w muzeum poznacie legendy związane z powstaniem Rogali, składniki i receptury, jakie są używane do ich przyrządzenia, a także sami będziecie mogli uczestniczyć w ich wypiekaniu. To naprawdę świetna zabawa, nawet dla dorosłych. 

Jeśli lubicie poznawać lokalne smaczki i ciekawostki, to jak najbardziej polecam Wam wizytę w tym Rogalowym Muzeum. Warto! 

View this post on Instagram

A post shared by Kinga | kingagajatravels.pl (@kingagajatravels)

4. Ostrów Tumski

Poznański Ostrów Tumski może nie jest tak ciekawy i malowniczy jak jego wrocławski odpowiednik, ale z całą pewnością warto przyjść tu na krótki spacer, żeby zobaczyć miasto z innej perspektywy.

Na Ostrowie Tumskim można zwiedzić gotycką Bazylikę Archikatedralną, która szczególnie wieczorem wygląda niesamowicie oraz zobaczyć nowoczesną Bramę Poznania – interaktywne muzeum opowiadające o historii wyspy.

5. Palmiarnia

Poznańska Palmiarnia, znajdująca się w bliskim sąsiedztwie Parku Wilsona znana jest chyba w całej Polsce. Jest to najstarsza palmiarnia w naszym kraju oraz jedna z najstarszych i największych w całej Europie. Znajdziecie tu 10 pawilonów z egzotycznymi roślinami i zwierzętami. Do dyspozycji zwiedzających jest też kawiarnia “7 Kontynentów”, w której można odpocząć w okolicznościach niesamowitej natury. Relaks murowany! Palmiarnia dostępna jest dla zwiedzających od wtorku do niedzieli. 

Podczas mojej pierwszej wizyty w Poznaniu to właśnie Palmiarnia zrobiła na mnie największe wrażenie. Pamiętam, że byłam nią oczarowania i nie mogłam wyjść z podziwu, że jest tam tak ładnie. To miejsce, które pozwala chociaż na chwilę zapomnieć o gonitwie dnia codziennego. Chyba nie muszę dodawać, że to jedno z moich ulubionych zakątków w Poznaniu. 

6. Jezioro Maltańskie

Jeśli jesteście zmęczeni wielkomiejskim pędem i chcecie wypocząć na łonie natury, koniecznie wybierzcie się nad Jezioro Maltańskie. Ten sztuczny zbiornik wodny, oddany do użytku w 1952 roku, jest jednym z ulubionych miejsc aktywnego wypoczynku poznaniaków. 

Malta, bo tak potocznie nazywane jest to jezioro, jest świetnym miejscem do weekendowego odpoczynku. Można przyjść tu na spacer lub przyjechać na wycieczkę rowerową. Na jeziorze działa Tor Regatowy Malta, a w jego okolicach jest całoroczny skok narciarski “Malta Ski”, Termy Maltańskie oraz Nowe Zoo w Poznaniu. Jedną z tutejszych atrakcji jest też Kolejka Parkowa “Maltanka”, kursująca od kwietnia do października na trasie Rondo Śródka-Nowe Zoo. 

7. Zamek Cesarski

XX-wieczny, neogotycki budynek zamku to najważniejsza budowla dawnej Dzielnicy Cesarskiej w Poznaniu. Powstał on w miejscu dawnych fortyfikacji miejskich z polecenia cesarza Prus, Wilhelma I. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, Zamek Cesarski przeszedł w ręce państwa.

Dziś w jego murach znajduje się w nim Centrum Kultury Zamek, które łączy sztukę, teatr, film, muzykę i literaturę. Znajdziecie tu wiele ciekawych wystaw, koncerty, pokazy filmowe i teatralne oraz masę różnych przedsięwzięć związanych ze Sztuką (przez duże S). 

8. Stary Browar

Stary Browar, czyli poznańskie centrum biznesu i sztuki, to jeden z najbardziej charakterystycznych budynków w mieście. Znajdziecie tu liczne sklepy, restauracje, kawiarnie, sale kinowe oraz eksponaty sztuki. Obiekt powstał w 2003 roku w przestrzeniach dawnego, XIX-wiecznego, Browaru Huggera. 

9. Park Mickiewicza i Opera Poznańska

Park Mickiewicza w Poznaniu to jedno z najbardziej rozpoznawalnych miejsc w Poznaniu. W ciepłe i słoneczne dni można tu przyjść na spacer lub na piknik ze znajomymi. Rozłożyć się na kocu, poczytać książkę i po prostu odpocząć. 

10. Kamienice dzielnic Jeżyce i Łazarz

Na koniec proponuję Wam spacer ulicami dzielnic Jeżyce i Łazarz, które skrywają prawdziwe perełki architektury – piękne kamienice reprezentujące różnorodne style architektoniczne (nawiązujące do renesansu, baroku, klasycyzmu czy secesji). Jeśli lubicie zachwycać się pięknem starych, zabytkowych kamienic, przeznaczcie sobie na spacer po tych dwóch dzielnicach kilka godzin. Nie zawiedziecie się! 

Weekend w Poznaniu – gdzie zjeść?

Poznań jest pełen fantastycznych kawiarni, barów i restauracji. Aż szkoda nie odwiedzić ich wszystkich. Poniżej znajdziecie tylko kilka z wielu miejsc, które odwiedziłam podczas paru ostatnich wyjazdów do stolicy Wielkopolski. To właśnie one jakoś szczególnie zapadły mi w pamięć: to przytulna kawiarnia, dwie pizzerie (w tym jedna wegańska), lodziarnia i genialne miejsce do relaksu.

Un Pot Cafe & Lunch (Sieroca 5) 

Do “Un Pot” wpadliśmy na kawę i herbatę, aby odpocząć po długim spacerze po centrum Poznania. To przytulna kawiarnia ukryta przy cichej i spokojnej ulicy Sierocej, idealna na poranne śniadanie lub popołudniową kawę i ciastko. Klimatem i wystrojem przypomina kawiarnie krakowskiego Kazimierza. 

Pizzeria Da Luigi (Woźna 1)

Miłośnikom prawdziwej włoskiej pizzy polecam znajdującą się nieopodal Starego Rynku pizzerię Da Luigi. Mały, kameralny lokal, miła obsługa i naprawdę dobra pizza. Chrupiące ciasto, smaczny sos, dobre składniki – jeśli macie ochotę na dobrą włoską pizzę, Da Luigi jest godna polecenia. 

Vege Pizza (Głogowska 29)

Jest takie miejsce w Poznaniu, w którym każdy wege miłośnik pizzy będzie czuł się jak w raju. Tym miejscem jest Vege Pizza – mały i niepozorny lokalik, znajdujący się niedaleko dworca i oferujący wegańską pizzę. Nie jestem weganką ani wegetarianką, ograniczam mięso i dlatego lubię próbować nowych wersji popularnych dań.

Jeśli chodzi o pizzę, jestem miłośniczką minimalizmu i zawsze, gdziekolwiek jestem, biorę Margheritę. Ta z Vege Pizzy była naprawdę smaczna. Następnym razem skuszę się na Quattro Formaggi, Salami i Jalapeño. 

Lodziarnia Kolorowa (27 Grudnia 21)

Lodziarnia Kolorowa to najbardziej kultowa lodziarnia w całym Poznaniu. Zawsze kiedy tu jestem, trzeba czekać w kolejce, ale naprawdę warto! Kolorowa kusi oryginalnymi smakami, które są wyrobem własnym lodziarni. Mój ulubiony smak to zdecydowanie mascarpone z czarną porzeczką. Niebo w gębie! 

KontenerART (Ewangelicka)

KontenerART, czyli centrum kultury i sztuki, znajduje się nad brzegiem Warty i jest idealnym miejscem do letniego odpoczynku w Poznaniu. Kontenery to nowoczesna przestrzeń kulturalno-imprezowa. W ciągu dnia odbywają się tu przeróżne warsztaty i wydarzenia, a wieczorami można przyjść tu na imprezę lub po prostu posiedzieć ze znajomymi i napić się czegoś mocniejszego.

Kontenery są bardzo podobne do naszego krakowskiego Forum i chyba właśnie ze względu na to podobieństwo tak bardzo je lubię. To jedno z moich ulubionych miejsc do pochillowania w Poznaniu.

Zobacz także: 

Kraków z lotu ptaka, czyli krakowskie tarasy widokowe

The post Weekend w Poznaniu, czyli gdzie spać, gdzie zjeść i co zobaczyć appeared first on kingagajatravels.pl.

Uwielbiam patrzeć na miasta z góry, z tarasów widokowych, i zgadywać, co gdzie jest. Mam wtedy w sobie nieopisaną dziecięcą radość i ciekawość świata. W taką samą grę gram sobie na dachach i tarasach krakowskich budynków. Fotografuję, łapię chwile, marzę, wspominam i zatapiam się w myślach. W takich momentach zdaję sobie sprawę, jaką jestem szczęściarą. Mieszkam w Grodzie Kraka, najpiękniejszym mieście w Polsce i jednym z piękniejszych w Europie (jeśli nie na świecie). Tu widoki są niesamowite. Lubię wziąć wtedy łyk aromatycznej herbaty lub dobrego wytrawnego wina i pomyśleć, że jestem u siebie. 

Chcecie wiedzieć, gdzie w Krakowie spojrzycie na miasto z wysokości? Oto lista barów, restauracji i atrakcji turystycznych, które oferują taką możliwość.

Krakowskie tarasy widokowe – gdzie je znaleźć?

Cafe Szał (Rynek Główny 3)

Rynek Główny 3

Kiedy byłam mała, podczas częstych spacerów po krakowskim Rynku, zastanawiałam się jak wygląda Kraków i Rynek widziany z Sukiennic. Od kilku lat mogę się o tym przekonać na własne oczy i robię to z ogromną chęcią. Kawiarnia Cafe Szał, znajdująca się na tarasie Sukiennic, otwarta jest bowiem nie tylko dla zwiedzających muzeum, ale i dla turystów czy mieszkańców. W ofercie menu znajdziecie kawy, herbaty, gorące czekolady oraz pyszne słodkości. 

Sky Bar na dachu Hotelu Starego

ul. Szczepańska 5
https://stary.hotel.com.pl/restauracje/letnia-restauracja-sky-bar/

Uwielbiam takie miejsca, a Sky Bar na dachu Hotelu Starego to jeden z moich ulubionych krakowskich tarasów.  Można tu zjeść lunch, napić się dobrego drinka czy zamówić kieliszek wina i napawać się spokojem oraz widokiem. A ten jest naprawdę niezły – z tarasu widać Kościół Mariacki, Sukiennice oraz fragment krakowskiego Rynku. Dodatkowo, na uwagę zasługuje wystrój tarasu – jest bardzo elegancko, szykownie i minimalistycznie. Sky Bar polecam Wam to na ciepłe, letnie wieczory, przyjacielskie pogaduchy, biznesowe spotkania czy romantyczny czas we dwoje. Zakochacie się w tym miejscu!

Metrum Bistro 

ul. św. Tomasza 43, taras na dachu Akademii Muzycznej (dawniej u Romana)
https://www.facebook.com/MetrumRestobistro/

Jeśli oglądaliście film Juliusza Machulskiego pt. “Vinci”, to na pewno pamiętacie ten słynny widok na Kraków i Kościół Mariacki. Zdjęcia do filmu kręcone były na tarasie Metrum Bistro, które mieści się w budynku Akademii Muzycznej. Warto wybrać się tu w ciągu dnia (restauracja jest otwarta w tygodniu od 9:00-20:00 oraz w niedziele od 10:00-18:00) na drugie śniadanie, obiad czy kawę i odpocząć od krakowskiego zgiełku. To, co w widoku z Metrum Bistro jest najlepsze to to, że widać stąd prawie wszystkie krakowskie dzielnice. Odnaleźć Wawel czy Kościół Mariacki jest banalnie łatwo, ale żeby rozpoznać podgórski Kościół św. Józefa czy kazimierski Kościół św. Katarzyny potrzeba już bardziej wprawnego oka. Skusicie się na zabawę w odgadywanie krakowskich budynków?

Restauracja Malecon

Plac na Groblach 22 (Hotel Pod Wawelem)
http://www.malecon.pl/

Kolejne moje ulubione miejsce, żeby oglądać Kraków z góry. Przychodzę tu na jesienną herbatę, na letnią kawę czy wiosenne ciasto. Tu czas płynie wolniej i spokojniej. Z tarasu restauracji Malecon, która mieści się na tarasie Hotelu Pod Wawelem można podziwiać Zamek na Wawelu i zakole Wisły. To też świetne miejsce na spotkanie z przyjaciółką, randkę we dwoje czy na pracowite popołudnie z komputerem.

Lounge Bar & Roof Top Terrace w Hotelu Sheraton

ul. Powiśle 7
http://www.taras-loungebar.pl/pl

Wyobraźcie sobie piękny słoneczny dzień, pyszne drinki i koktajle, śnieżnobiałe fotele i leżaki oraz błogi relaks w przyjemnej atmosferze. Pewnie większość z Was przeniosła się już na Ibizę, a tymczasem takie rzeczy czekają na Was na tarasie widokowym Hotelu Sheraton. Taras Widokowy & Lounge Bar oferuje fantastyczny widok na Wawel, Jubilat i zakole Wisły w eleganckim otoczeniu. To miejsce idealne na poniedziałkowy brunch z przyjaciółką, drinka z ukochanym, spotkanie biznesowe czy samotną chwilę na kawę z książką w ręku. 

Restauracja Vidok

Aleja Zygmunta Krasińskiego 1
http://www.restauracjavidok.pl/

Jest wiele miejsc, które oferują widok na Wawel, ale chyba ten z Restauracji Vidok należy do najlepszych. Panorama Krakowa widziana ze słynnego domu handlowego Jubilat pozwala na zrobienie pocztówkowego zdjęcia pamiątkowego z Krakowa. Dodatkowo, z Vidoku można pogapić się na zakole Wisły, na ruchliwe Aleje Trzech Wieszczów, na górujący nad Krakowem Kopiec Kościuszki czy na dachy pobliskich Dębnik. Wyobraźcie sobie, że zajadacie niedzielny obiad, a w tle macie taki widok jak na poniższym zdjęciu. Jest dobrze, czyż nie?

Cafe Oranżeria (taras Hotelu Kossak)

Plac Kossaka 1
http://cafeoranzeria.pl/

Cafe Oranżeria, która mieści się na tarasie domu handlowego Jubilat, oferuje swoim klientom podobny widok jak sąsiadująca z nią restauracja Vidok. Różnica jest tylko jedna – z Oranżerii możemy obserwować życie toczące się na ulicy Zwierzynieckiej oraz widok na wschodnią część miasta. Z tarasu Cafe Oranżeria świetnie widać najsłynniejsze krakowskie wieże – Wieżę Ratuszową, wieże Kościoła Mariackiego, Kościoła św. Piotra i Pawła oraz… już nie wieże, a kominy Elektrowni i drapacze chmur (Szkieletor i Błękitek).
Cafe Oranżeria to świetny pomysł na rodzinny obiad, świętowanie małych i większych sukcesów czy popołudniową kawę z widokiem na miasto.

Hotel Poleski

ul. Sandomierska 6
http://www.hotelpoleski.pl/

Chcecie spojrzeć na Wawel z nieco innej perspektywy? Z kolejnego tarasu widokowego możecie podziwiać Wzgórze Wawelskie, Skałkę i płynącą w dole Wisłę. Taras na dachu Hotelu Poleski przypomina mi klimatem niektóre europejskie miasta, gdzie z tarasów widokowych położonych nad rzekami można podziwiać strategiczne punkty miasta. Taras widokowy Hotelu Poleski otwarty jest w sezonie letnim, od 13:00-22:00. W niektóre weekendy, od maja do września, można wpaść tu na popołudniową imprezę, organizowaną w ramach projektu Roof Party. Wyobraźcie sobie ciepłe letnie popołudnie, dobry koktajl, świetne sety DJ-ów z całego świata i widok na Wawel. Serduszka w oczach gwarantowane!

Zielone Tarasy 

Aleja Juliusza Słowackiego 64
https://www.zielone-tarasy.eu/

Zielone Tarasy to miejsce nie tylko na obiad, ale również na wieczorny relaks ze znajomymi. W dole Aleje Trzech Wieszczów i Nowy Kleparz, a w oddali widok na dachy krakowskich kamienic i na Kopiec Kościuszki. Świetne miejsce, aby odpocząć od miejskiego zgiełku w samym centrum Krakowa. 

Kawiarnia Sara (taras Centrum Kultury Żydowskiej na Kazimierzu)

ul. Meiselsa 17
http://www.judaica.pl/index1.php?zmien_jezyk=PL&podstrona=kawiarnia

Kawiarnia Sara znajduje się w samym sercu krakowskiego Kazimierza, tuż przy Placu Nowym, a gości ją Centrum Kultury Żydowskiej. Jest to miejsce, w którym napijecie się dobrej kawy, aromatycznej herbaty czy zjecie pyszne domowe ciasto. Taras kawiarni Sara jest mały i kameralny (mieści się tu zaledwie parę stolików), ale dzięki temu można tu naprawdę odpocząć. Zarówno wnętrze, jak i taras widokowy są urządzone w typowym starodawnym i eklektycznym stylu krakowskiego Kazimierza. Miejsce, a raczej taras, z duszą. Uwielbiam!

Sky Bar Rubinstein

ul. Szeroka 12
http://rubinstein.pl/

Czterogwiazdkowy Hotel Rubinstein, mieszczący się przy ulicy Szerokiej, w centrum Kazimierza, gości na swoim dachu taras widokowy i Sky Bar, z którego można podziwiać dachy kazimierskich kamienic, Zamek na Wawelu czy krakowskie kopce. To jeden z lepszych widoków na Kraków, jakie można sobie wymarzyć. Nie wierzycie? Sprawdźcie to sami. 

Taras w Pawilonie Czapskiego

ul. Józefa Piłsudskiego 12
https://pl-pl.facebook.com/kawiarniakultury/

Zaskoczeni? Nie ma czym! Pawilon Józefa Czapskiego jest stosunkowo młode (powstało w maju 2016 roku) i ci, którzy jeszcze go nie odwiedzili mogą o tym miejscu nie wiedzieć. Szczerze? Uwielbiam je! Wystarczy wziąć kawę, herbatę lub kawałek ciasta z kawiarni na samym dole muzeum i wjechać na górę windą. Przenosimy się w ciche miejsce, idealne na lekturę książki lub pracę przy komputerze. Jesteśmy w samym centrum Krakowa (tuż przy Uniwersytecie Jagiellońskim), a czujemy się, jakbyśmy byli w zacisznym, z dala od cywilizacji.

Jak podoba Wam się Kraków z miejskich tarasów? Jak widzicie jest ich w mieście dość sporo i każdy znajdzie tu coś dla siebie – od eleganckich restauracji, po klimatyczne bary aż do muzealnego tarasu. Zapraszam Was więc do Krakowa, żeby podziwiać jego panoramę z lotu ptaka. 

Zapraszam Was do polubienia strony KingaGajaTravels na Facebooku oraz do śledzenia mojego profilu na Instagramie, gdzie dzielę się z Wami ciekawostkami na temat mojej ukochanej Sycylii i kuchni sycylijskiej. Będzie mi również bardzo miło, jeśli zostawisz komentarz pod tym wpisem. A jeśli spodobał Ci się ten artykuł to koniecznie udostępnij go innym! Grazie!♥

The post Kraków z lotu ptaka, czyli krakowskie tarasy widokowe appeared first on kingagajatravels.pl.

W długi weekend majowy wybraliśmy się do Trójmiasta po raz pierwszy i zafundowaliśmy sobie wycieczkę w stylu “zwiedzamy i smakujemy“. Była świeża rybka, były hiszpańskie tapas, były pyszne śniadania. Zwiedziliśmy Muzeum Historyczne, Muzeum Bursztynu i Westerplatte. Spacerowaliśmy ulicą Mariacką, byliśmy na Molo w Sopocie i zobaczyliśmy Gdynię (i jedliśmy tam najlepsze lody o smaku słonego karmelu). Nad tym gdzie wyjechać na długi weekend sierpniowy nie zastanawialiśmy się zbyt długo. Było oczywiste, że po raz kolejny wybierzemy się nad polskie morze. W końcu Trójmiasto to zawsze dobry pomysł! 

Trójmiasto na weekend – zwiedzamy

Europejskie Centrum Solidarności (pl. Solidarności 1, Gdańsk) 

Na pierwszy ogień poszło Muzeum Solidarności, a dokładnie Europejskie Centrum Solidarności. Kto był w Gdańsku, a nie był w tym muzeum niech się wstydzi. Ciekawe, świetnie zaprojektowane, przypominające walkę o wolność Polski. Tłumaczące co się wtedy działo i dlaczego, zmuszające do zadumy nad obecnym światem, tętniące życiem. To tu zaczęła się nasza wolność – należy o tym pamiętać.

Na mnie osobiście największe wrażenie zrobiła brama z napisem “Stocznia Gdańska”. To, że byłam w tym miejscu uznaję za spełnione marzenie, które miałam za dzieciaka. Za najpiękniejsze miejsce całego Centrum Solidarności uznaję hol z rosnącymi drzewami i licznymi ławeczkami – idealne miejsce na popołudnie z książką.

Adres: pl. Solidarności 1
Bilet: 17 zł (audioprzewodnik w cenie biletu)

Trójmiasto na weekend – smakujemy

Są wakacje, jest przyjemność. A dla nas jedną z większych przyjemności jest jedzenie właśnie. Trójmiasto oferuje swoim gościom świetne miejsca, w których dają dobrze zjeść. Oto moje ulubione (i sprawdzone!). 

Cafe Libertas (Gdańsk, ul. Chlebnicka 37/38)

Cafe Libertas to miejsce, które prawdopodobnie znacie z poprzedniego wpisu z Trójmiasta. Śniadanie w tej uroczej kawiarni tak nam przypadło do gustu, że postanowiliśmy ponownie ją odwiedzić. Tym razem rozsiedliśmy się przy stoliku na zewnątrz, gdzie ciepłe słońce przyjemnie nas ogrzewało. Co zamówiliśmy tym razem? Kot pozostał wierny swojemu ulubionemu śniadaniu Libertas, a ja skusiłam się na puszyste pancakes z syropem klonowym i owocami. Do tego kawa i herbata. Szczęścia co niemiara. I wiecie co? Następnym razem też tu zajrzymy na śniadanie, bo naprawdę warto!

Patio Español (Gdańsk, róg ulic Szeroka i Tandeta)

Z ręką na sercu muszę się przyznać, że bardzo, ale to bardzo tęskniłam za Patio Espanol. Ich tapas dla dwóch osób, które jedliśmy w maju śniły mi się po nocach. Tym razem postanowiliśmy popełnić grzech łakomstwa po raz kolejny, a że byliśmy ze znajomymi, którzy tego miejsca nie znali wybór wydawał się trafiony. Piękna pogoda, stolik na zewnątrz i tapasy (te co zwykle: Plato de tapas marinera para dos oraz Plato de tapas calientes para dos) – wyjazd już zaliczał się do udanych. Polecam Wam to miejsce! Musicie tam zajrzeć i czegoś spróbować tym bardziej, że wszystko ze sobą współgra – świetne jedzenie, fajne miejsce i bardzo miła obsługa.

Bar Przystań (Sopot)

Oczywiście i tym razem nie mogło zabraknąć wizyty w kultowym Barze Przystań w Sopocie. I oczywiście tym razem też nie mamy stamtąd zdjęć. Kolejka znowu była taka sama, zupa rybna była lepsza niż w maju, porcja szaszłyków z łososiem i ananasem została podwojona, dorsz i halibut były pieczone (a nie smażone jak poprzednio), a surówka z pora znowu poszła do podziału. Uwielbiam to miejsce, tak po prostu.

Billy’s (Gdańsk, ul. Wawrzynicza 10a/e, nad Mołtawą)

Jako że obydwoje mieliśmy ochotę na mięso, zdecydowaliśmy się na spróbowanie burgerów w Billy’s. Skusiliśmy się na BBQ Burgera podanego z frytkami, sosem BBQ i sałatką Coleslaw. Burger był olbrzymi i smakował tak jak w USA, frytki mogłyby być domowe i bardziej chrupiące, sałatka ok, sos też. Obsługa miła i pomocna pomimo tego, że wszystkie stoliki były zajęte. Do tego wnętrze urządzone na modłę amerykańską. Klimatycznie, smacznie i przyjemnie.

Trójmiasto na weekend – odpoczywamy

Plaża w Sopocie

Idealny odpoczynek to ten na plaży w Sopocie. Rozłożeni na leżakach, z książkami w rękach, wpatrzeni w morze. Chwilo trwaj! Do tego słońce, morski wiatr i piasek pod stopami. Odpoczynek idealny.

Contrast Cafe (Gdynia, Bulwar Nadmorski im. Feliksa Nowowiejskiego)

Odpoczynek nad morzem to dla mnie odpoczynek na plaży. Idealnym miejscem na wieczorną herbatę miętową był Contrast Cafe przy Bulwarze Nadmorskim w Gdyni. Piękny widok na morze i zachód słońca był wspaniałym zakończeniem dnia. Niestety, nie mogło być idealnie do samego końca – opryskliwa i powolna obsługa i opłata za toaletę nawet dla klientów sprawiły, że było fajnie. Nic więcej.

Wyjeżdżaliśmy z Trójmiasta z uśmiechem na ustach. Najedzeni i zrelaksowani już zaczynaliśmy tęsknić za błogością spędzonego weekendu. Będziemy mieli co wspominać i za czym tęsknić.

Zobacz także: 

Weekend w Trójmieście – gdzie warto zjeść

Save

The post Trójmiasto na weekend – co zobaczyć i gdzie zjeść appeared first on kingagajatravels.pl.

Spływ kajakowy Dłubnią czas start! 

Spływ kajakowy nowohucką rzeką Dłubnią był prezentem urodzinowym, który sprawiłam mojemu narzeczonemu. Wiedziałam, że od jakiegoś czasu marzy mu się kajakowa przygoda. Dlatego też, kiedy po raz pierwszy natrafiłam na informację o tej krakowskiej atrakcji stwierdziłam, że to coś tak innego, ciekawego i nietuzinkowego, że warto spróbować. Zarezerwowałam więc konkretną datę i godzinę, po czym z wielką ekscytacją (i lekką obawą) wyczekiwałam dnia zero. Tutaj dodam, że ja panicznie boję się wody, więc spływ Dłubnią był dla mnie pewnego rodzaju walką i próbą przełamania strachu. 

W pewną wrześniową niedzielę obudziłam się o 7 rano z nadzieją, że te kajaki zostaną jednak odwołane. Dzień wcześniej mocno padało, więc było to możliwe. Nie otrzymałam żadnego telefonu ani SMSa, więc zjedliśmy śniadanie i udaliśmy się do Nowej Huty.

O 9 rano byliśmy już na zbiórce przy Zalewie Nowohuckim. Na miejscu chłopaki z Nowa Huta Travels przygotowali kajaki do wodowania, wytłumaczyli nam jak wygląda spływ, czego można się spodziewać i nauczyli, jak posługiwać się wiosłem. Nie pozostawało nam nic innego jak ubrać się w kapok, wejść do kajaka i przeżyć przygodę jesieni.

Rzeka Dłubnia…

… wypływa ze źródła we wsi Jangrot i płynie sobie około 50 kilometrów, aby ujść do Wisły właśnie w Krakowie. Dłubnia jest nazywana nowohucką Amazonką. I tak faktycznie jest. Rzeka jest dzika i nieprzewidywalna. Raz głęboka, a za chwilę tak płytka, że trzeba wyjść z kajaka, żeby go trochę popchnąć. Do tego wodospady (mniejsze i większe), urwiska, zakola, wąskie przesmyki i powyginane gałęzie drzew, które trzeba zwinnie ominąć. Na niektórych fragmentach czuliśmy się faktycznie jak na Amazonce. I tylko pływające butelki i opony przypominały nam o tym, że jesteśmy w Krakowie.

Relaks? Tak, ale trzeba się też trochę napracować i namęczyć, żeby móc dopłynąć do mety, która jest w przystani koło Mostu Wandy (a dokładnie w okolicy Ogródków Działkowych Wanda). Nie myślcie jednak, że będziecie płynąć sobie powolutku jak po Wiśle, rozglądając się i obserwując widoki. Tak, to też, ale tutaj trzeba mieć dobry refleks i oczy szeroko otwarte, bo Dłubnia potrafi być nieprzewidywalna. 

Jak wygląda spływ kajakowy Dłubnią?

Odcinek rzeki Dłubni, który jest do przepłynięcia liczy jakieś 5 kilometrów, podczas których możecie się spodziewać wszystkiego. Ekstremalne przeżycia i odpoczynek w jednym gwarantowane. Ostatni kilometr przepływa się już Wisłą i to tutaj zaczyna się prawdziwy relaks.

Jeśli jesteście zaprawionymi kajakarzami, z pewnością będziecie się dobrze bawić. A jeśli to Wasze pierwsze wiosłowanie w kajaku to nie musicie się niczym martwić. Chłopaki z Nowa Huta Travels mają wszystko pod kontrolą. Przygotują kajaki, pomogą w trudnych chwilach (np. kiedy kajak stanie w poprzek rzeki), a na koniec spływu zaproponują grilla we wspólnym gronie. 

Spływ kajakowy Dłubnią – przeżycia, spostrzeżenia i wnioski

Jeśli chodzi o osobę, dla której wymyśliłam tę niespodziankę to muszę powiedzieć, że zdecydowanie nie był on przygotowany na taką przygodę. Początkowe niezrozumienie sytuacji, w której się znalazł (“co my tu robimy?”) szybko przerodziło się w przygodę życia i ogromną frajdę. Spływ Dłubnią był dla Kota bardziej jak rafting i sport ekstremalny (według mnie lekka przesada) niż kajaki o jakich marzył, ale to znaczy tylko tyle, że niespodzianka się udała.

Jeśli o mnie chodzi to gdyby nie to, że byliśmy w większej grupie, już na samym początku wyszłabym z kajaka i wróciła do domu. Woda to totalnie nie mój żywioł. Nie wiem, co kierowało mną podczas podejmowania decyzji o spływie – chęć zrobienia niespodzianki, przeżycia przygody czy pokonania lęku. 

Początkowo czułam się w tym kajaku bardzo klaustrofobicznie. Strach przerodził się w złość; złość w nienawiść; nienawiść przerodziła się w chęć poddania się i zawrócenia, a później było już tylko lepiej. Bezradność zaczęła mnie śmieszyć na tyle, że zaczęłam czerpać radość z tego spływu, a na koniec dopłynęłam do mety z wielkim uśmiechem na twarzy. Nie poddałam się, a to już dużo! I co więcej, myślę, że jeszcze kiedyś to powtórzę. 

Myślę, że ten spływ kajakowy jest tak oryginalną i nietuzinkową przygodą, że warto chociaż raz przeżyć go na własnej skórze. Nie ważne, czy pochodzicie z Krakowa, mieszkacie tu od kilku lat czy jesteście turystami i zwiedzacie to miasto. Jeśli macie ochotę na krakowską atrakcję, która nie jest oklepana to koniecznie weźcie pod uwagę te kajaki. Gwarantuję Wam, że będziecie się świetnie bawić!

Spływ kajakowy Dłubnią – przydatne informacje 

Spływ trwa około 2 godzin i kosztuje 89zł za osobę. W cenie jest kajak, wiosło, kapok i ubezpieczenie. Jeśli chcecie przeżyć taką przygodę w samym środku Krakowa, zajrzyjcie na stronę Nowa Huta Travel. Tam znajdziecie więcej szczegółów na temat aktualnych zasad bezpieczeństwa czy dat kolejnych spływów.  Zarezerwować wycieczkę można na stronie EcoTravel.

Pamiętajcie również o zabraniu ze sobą rzeczy na zmianę (buty, skarpetki, spodnie, sweter). Niektóre fragmenty rzeki są tak płytkie, że wejście do wody w celu popchnięcia kajaka jest konieczne. Lepiej zabrać kilka ciuchów na zmianę, niż wracać do domu w mokrych spodniach lub butach. 

Zobacz także: 

Kraków z lotu ptaka, czyli krakowskie tarasy widokowe

Save

Save

Save

The post Spływ kajakowy Dłubnią, czyli nowohucka przygoda appeared first on kingagajatravels.pl.

Weekend w Trójmieście – co i gdzie warto zjeść

Gdańsk

Cafe Libertas (ul. Chlebnicka 37/38)

Cafe Libertas to mała i przepięknie urządzona kawiarnia przy ul Chlebnickiej 37/38. Odwiedziliśmy ją w ostatni dzień i naprawdę żałuję, że nie znaleźliśmy jej wcześniej. Przesympatyczna obsługa, klimatyczny wystrój, a w głośnikach stare (bardzo stare) polskie piosenki. 

Na śniadanie wybrałam sernik kokosowy i pudding chia z borówkami. Kot jak zwykle – śniadanie angielskie. W kocim rankingu to śniadanie znalazło się również na pierwszym miejscu. Za śniadanie dla dwóch osób zapłaciliśmy 49zł.

Tekstylia (ul. Szeroka 121/122)

Cafe&Restaurant Tekstylia to miejsce z klimatem. Duża przestrzeń, na ścianach cegła, a w oknach maszyny do szycia. Tutaj wybraliśmy słone śniadanie. Bardzo dobre tosty na ciepło z dodatkiem sałatki oraz kanapki z chleba razowego z wędzonym łososiem. Do tego kawa i smoothie. Miło i poprawnie, chociaż obsługa mogłaby robić mniejszą łaskę obsługując klientów.
Śniadanie dla dwóch osób. 55zł.

Lookier Cafe (ul. Długa 39)

Lookier Cafe znajduje się w samym centrum, przy ulicy Długiej. Nowoczesne i wystylizowane wnętrze, bardzo sympatyczne panie kelnerki oraz przytulny kącik pod oknem z widokiem na Ratusz. Jest dobrze. Obydwoje wybraliśmy “Cygański” sandwich, który wydawał się ogromny, ale był tak dobry, że mieliśmy ochotę na powtórkę z rozrywki. Do tego kawa i herbata i wyszło jakieś 46 zł.

Mon Balzac (ul. Piwna 36/39)

Na pierwszy obiad wybraliśmy się, a raczej znajomi nas wyciągnęli, do Cafe Bar Mon Balzac. Bardzo stylowe i eleganckie wnętrze sprawia, że mamy ochotę spróbować, czy jedzenie jest tak samo dobre na jakie się zapowiada. Polecam Wam tutaj zupę rybną. Jest świetnie doprawiona, aromatyczna, a w środku pływają duże kawałki ryb. Na drugie danie wybraliśmy Kompozycję Szefa (dla dwóch osób), w której znajduje się łosoś, krewetki, mule i grillowane warzywa. Jedzenia było w sam raz dla dwóch osób. Nie wyszliśmy głodni, ani nie najedliśmy się do syta. Obiad dla dwojga kosztował nas 145 zł.

Ryba z barki (deptak przy Mołtawie)

Jeśli lubicie typowo nadmorskie klimaty i jesteście fanami smażonej ryby i frytek to polecam niepozorną barkę zacumowaną przy Mołtawie (za Żurawiem). W sobotę wieczorem, gdy nasze nadzieje na wolny stolik w jakiejkolwiek restauracji sięgnęły zera, dotarliśmy do tej właśnie barki z ogromnym, lekko kiczowatym, zielonym napisem “Ryby”. Po godzinie chodzenia i szukania miałam już tylko ochotę coś zjeść. Było mi wszystko jedno, co to będzie i gdzie to będzie. Wiedziałam tylko, że chcę rybę.

No i weszliśmy do tej barki, a szarpało nią niemiłosiernie. Pani za ladą średnio sympatyczna, wnętrze bez szału i luksusu. Zamówiliśmy dorsza z frytkami razy 2. Rybę podano na papierowych tackach. Nie była ona ani za tłusta, ani za sucha. W środku idealnie odchodziła od ości. Do tego chrupiąca złota panierka. Nigdy wcześniej nie jadłam ryby z nadmorskiej smażalni, ale jeśli tak właśnie smakuje, to jestem jej nową fanką. Dwie ryby i dwie porcje frytek wyniosły nas ok. 70zł

Patio Español (róg ulic Szeroka i Tandeta)

Hiszpańska restauracja Patio Espanol to moje gdańskie odkrycie. Atmosfera tego miejsca jest bardzo przyjemna (wręcz hiszpańska), a jedzenie genialne. Nam do tego wszystkiego trafiła się rewelacyjna pogoda i stolik na zewnątrz. Chociaż przez chwilę mogliśmy się poczuć, jak w jakiś śródziemnomorskim miasteczku.

Zamówiliśmy tapas dla dwóch osób – Plato de tapas marinera para dos oraz Plato de tapas calientes para dos. To wszystko podlane hiszpańskim piwem Damm Lemon. Coś wspaniałego!

Józef K (ul. Piwna 1/2)

Ostatnią propozycją jest Józef K, kawiarnia/bar przy Piwnej 1/2. W ciągu dnia idealne miejsce na relaks z książką w ręce. Wieczorem jeden z najliczniej uczęszczanych pubów w Gdańsku. Miłe barmanki, smaczne drinki i przyjemna dla ucha muzyka. Czego chcieć więcej? Chyba tylko dłuższej chwili relaksu.

SOPOT

Bar Przystań 

Będąc w Sopocie koniecznie należy odwiedzić Bar Przystań. Polecany przez Kasię Tusk, znany przez rodowitych krakusów. Postanowiliśmy spróbować. W końcu byłoby nam wstyd, gdyby ktoś się nas zapytał, czy byliśmy w Barze Przystań, a nasza odpowiedź nie byłaby twierdząca. Być w Sopocie i nie wstąpić do Baru Przystań? Absolutnie nie wypada. 

Na początek od razu Was uprzedzę – uzbrójcie się w cierpliwość, gdyż kolejka do tego miejsca jest niemiłosierna. Całe szczęście idzie w miarę szybko. 

My zamówiliśmy słynną już zupę rybaka, szaszłyki z wędzonego łososia i ananasa, smażone kalmary, solę i surówkę z pora, która jest tam genialna. Za obiad dla (tym razem) trzech osób zapłaciliśmy ok. 170 zł.

Dwie Zmiany (ul. Bohaterów Monte Cassino 31)

Jeśli kawa i relaks (lub jak w moim przypadku – cydr i relaks) to koniecznie zajrzyjcie do Dwóch Zmian przy Monte Cassino w Sopocie. Surowe i nowoczesne wnętrze, świetna atmosfera, sympatyczna obsługa. Zawsze możecie wziąć do ręki jakąś książkę i poczytać lub obejrzeć obrazy wiszące na ścianach.

Gdynia

Słony Karmel (ul. 10 Lutego 6)

Do Gdyni wybraliśmy się na lody do lodziarni Słony Karmel. Te lody są wybitnie dobre. Słony karmel jest tym, za co się podaje, a pistacja… Pistacja smakiem przeniosła mnie na Sycylię, gdzie lody pistacjowe są najlepsze na świecie. Obłęd!

Zobacz także: 

Trójmiasto na weekend – co zobaczyć i gdzie zjeść

The post Weekend w Trójmieście – gdzie warto zjeść appeared first on kingagajatravels.pl.

Weekend w Trójmieście – co zobaczyć?

Zwiedzanie zaczęliśmy w sobotę rano od Targu Węglowego i od przepięknego, renesansowego budynku Wielkiej Zbrojowni, zwanej również Arsenałem. Fasada Zbrojowni zachwyca zdobieniami i ciekawą, holenderską architekturą.
Następnie skierowaliśmy się na ulicę Długą (reprezentacyjną  ulicę miasta), aby przespacerować się od Bramy Wyżynnej, przez Złotą do Bramy Zielonej, napawając się pięknem kolorowych kamieniczek i podziwiając Neptuna na Długim Targu.

To, co zaskoczyło mnie podczas przygotowań do wyjazdu na weekend w Trójmieście to to, że Stare Miasto w Gdańsku nazywane jest Głównym Miastem. Nie Starówka jak w Warszawie czy Stare Miasto jak w Krakowie, a Główne Miasto. 

Kolejnymi obowiązkowymi punktami w naszym planie był Żuraw, czyli średniowieczny dźwig portowy i jedna z bram wodnych Gdańska, w którym totalnie się zakochałam. Następnie piękny, surowy i monumentalny kościół Mariacki, urocza ulica Mariacka, gdzie poczuliśmy się przez chwilę jakbyśmy przenieśli się do Średniowiecza, oraz równie klimatyczna ulica Piwna. Udało nam się zobaczyć również Panienkę z Okienka, o której możecie poczytać tutaj.

Podczas tego weekendu w Trójmieście postawiłam na relaks i powolne zwiedzanie miasta. Tym razem wybrałam tylko dwa muzea, które bardzo chciałam zobaczyć.

Pierwsze to Muzeum Historyczne Miasta Gdańska, znajdujące się w Ratuszu (bilet wstępu 12 zł, reszta informacji tutaj). W środku zobaczycie m. in. zdjęcia zniszczeń jakich doświadczyło miasto podczas II Wojny Światowej, kolekcję srebrnej zastawy wyprodukowanej  w Gdańsku oraz przepiękną Salę Czerwoną. Udało nam się trafić również na bardzo interesującą wystawę fotograficzną. 

Kolejne na liście było Muzeum Bursztynu, które ma swoją siedzibę w Wieży Więziennej. Jestem ogromną fanką bursztynu i tego, jakie „obrazki” możemy w nim znaleźć, dlatego też to muzeum było dla mnie totalnym „must see”. Czy warto? Jeśli Wasze wizyty w muzeach nie ograniczają się tylko do oglądania eksponatów, ale czytacie również informacje zawarte na tablicach opisujących dane sale to warto. Można dowiedzieć się naprawdę wielu ciekawych rzeczy i zobaczyć piękne i niepowtarzalne okazy. Oprócz bursztynów znajdziemy tutaj historię Wieży Więziennej i Katowni.

W niedzielę wybraliśmy się do Gdyni na spacer po Skwerze Kościuszki i po porcie. Och, ten zapach morza. Wdychaliśmy go z utęsknieniem. W planach mieliśmy również Oceanarium, ale kolejka do wejścia skutecznie nas odstraszyła.

Po Gdyni przyszła kolej na Sopot i na spacer po słynnym Monciaku. Może to przez tłumy turystów, które dosłownie przelewały się na tym słynnym deptaku, czułam się tam trochę jak na zakopiańskich Krupówkach. Pełno reklam, restauracji, kawiarni oraz tłumy turystów, fotografujące popularny „Krzywy Domek”.

Spacer po Molo i Marinie był moim kolejnym punktem obowiązkowym. Jako mała dziewczynka zawsze chciałam przejść się po sopockim molo. Nareszcie spełniłam to dziecięce marzenie. Nie obyło się też bez spaceru po plaży. 

Ostatnią atrakcją, na którą się zdecydowaliśmy i którą mogę Wam polecić to rejs galeonen z Gdańska na Westerplatte. Na ogół jestem sceptyczna wobec takich atrakcji turystycznych. Tutaj jednak zrobiłam wyjątek i nie żałuję. 

Rejs statkiem „Czarna Perła” trwa około 35 minut na Westerplatte i jakieś 45 minut z powrotem. Po drodze zobaczymy Stocznię Gdańską oraz usłyszymy jej historię. Na pokładzie jest przewodnik, który opowiada o tym co widzimy (również w wersji angielskiej i niemieckiej). 90 minut rejsu kosztuje 40 zł. W sezonie warto zarezerwować miejsce już dzień wcześniej. Mamy wtedy pewność, że na pewno popłyniemy o wybranej godzinie.

Weekend w Trójmieście minął zdecydowanie za szybko. Wiem jednak, że jeszcze nie raz odwiedzę nasze polskie morze. 

Zobacz także: 

Trójmiasto na weekend – co zobaczyć i gdzie zjeść

The post Weekend w Trójmieście – co warto zobaczyć? appeared first on kingagajatravels.pl.