Tak, to przerażające.

Na początku myślisz sobie o Duszejko “no szalona wariatka”, ale z każdą kolejną minutą wiesz, że postępuje dobrze i zaczynasz jej kibicować (ja sobie nawet myślałam, że też bym chciała być taka jak ona).

Powiem szczerze, że w niektórych momentach musiałam odwracać głowę. Nie rozumiem i nigdy nie zrozumiem ludzi, którzy bawią się w polowania i czerpią z nich swoistą radość.

Myślę, że każdy widz zinterpretuje ten film po swojemu. Może podobnie, może niektóre cechy będą wspólne, ale na pewno każdy ma tutaj swoje własne pole do popisu. “Pokot” daje do myślenia na wielu płaszczyznach i dobrze by było, gdyby jak najwięcej osób zobaczyło ten obraz.