No to witaj w klubie 🙂

Nigdy, kocham Ladies Night 🙂

Zgodzę się, że hipokryzja jest wszędzie – w Polsce, we Włoszech czy w Stanach. Ale to chyba w Dubaju uderzyła mnie najbardziej. Jeśli spożywanie alkoholu w tym kraju jest zakazane ze względu na religię, to niech będzie zakazane dla wszystkich, bez względu na pochodzenie. Nie wiem, mnie to jakoś nie przekonuje. Może dlatego, że zetknęłam się z arabską hipokryzją wiele razy i ona mnie po prostu… obrzydza i rozczarowuje. Tyle w temacie 🙂

Jeśli masz tam do kogo jechać to bookuj bilet i leć. Myślę, że jak masz kogoś w Dubaju u kogo możesz się zatrzymać to warto. Odpada Ci tak naprawdę największy wydatek, czyli hotel. A jeśli Twoja przyjaciółka tam mieszka to na bank zna miejsca, w których można poimprezować.
No i nie zapomnijcie o Ladies Night! 😉

Dzięki za info o imprezowniach, pewnie się nie wybierzemy, ale dobrze wiedzieć gdzie są, gdybyśmy jednak zmienili zdanie 😀

“Jak nie można, ale bardzo się chce, to można” – ten tekst zawsze mnie rozbraja. Nie powiem, pasuje do tej sytuacji jak ulał 🙂

Nie czytałam “Beduinek…”, mam tę książkę na liście do przeczytania. Przed wylotem do Dubaju raczyłam się reportażem Jacka Pałkiewicza pt. “Dubaj. Prawdziwe oblicze”, która sprawiła, że całkiem innym okiem spojrzałam na to miasto (ale o tym jeszcze będzie na blogu).
Co do rodowitych obywateli – tak jak napisałam w tekście, kilku mężczyzn ubranych w tradycyjne stroje bawiło się w pierwszym klubie, który odwiedziliśmy (było to Barasti). W reszcie lokali byli już tylko ekspaci.

Niestety, ceny alkoholu w Dubaju są kosmiczne, ale czasem aż się chce wyskoczyć na drinka czy kieliszek wina 🙂