Do Dubaju poleciałam na przełomie 2017/2018 roku. Bilety były tanie, znajomi zaproponowali, że nas przenocują, a i ucieczka przed polską zimą wydawała się być dobrym pomysłem. Lecąc do ZEA nie mieliśmy żadnych planów na świętowanie Nowego Roku, ale im bardziej zbliżaliśmy się do końca roku, tym coraz częściej w mojej głowie pojawiało się ponaglające pytanie…

To co robimy w sylwestra?

Znajomi, u których się zatrzymaliśmy byli w ten wieczór w pracy, dlatego też wspólna impreza odpadała. Mieliśmy dwa wyjścia – pojechać do centrum, wtopić się w tłum i odliczać ostatnie sekundy starego roku wyświetlane na Burdż Chalifie albo zarezerwować miejsce w restauracji hotelu Atlantis za „jedyne” 3000 zł i podziwiać sztuczne ognie z Palmy Jumeirah. Nie chciałam doświadczać ani jednego, ani drugiego.

Po pierwsze, zarówno w centrum, jak i w metrze mogliśmy się spodziewać ogromnych tłumów, których w przypadku takich wydarzeń szczerze nie znoszę. A po drugie, nie po to leciałam do Dubaju, żeby udawać zblazowaną milionerkę, którą nie jestem. 3000 zł za kolację sylwestrową od osoby to jednak lekka przesada, nie sądzicie?

I gdy już myślałam, że spędzimy tę noc jak co roku – w piżamach, w domu, przed telewizorem – nagle wpadliśmy na genialny pomysł. A gdyby tak pojechać na pustynię? W końcu Dubaj wyrósł na piasku, więc niesamowicie byłoby powitać nowy rok wracając do korzeni tego miejsca.

Zaczęliśmy buszowanie po Internecie. Sprawdziliśmy wszystkie możliwe oferty, poszukaliśmy najlepszej ceny, przeczytaliśmy opinie, zapłaciliśmy i, po raz pierwszy od wielu lat, nie mogliśmy się doczekać sylwestrowego wieczoru.

Sylwester na pustyni? Czemu nie!

Na miejsce zbiórki, które w naszym przypadku znajdowało się przy sklepie Spinneys obok Burjman Centre mieliśmy się stawić między 19:00 a 19:30. Jako mieszkańcy Europy północno-środkowej, a raczej ja jako Polka z natrętną manią punktualności, pojawiliśmy się w umówionym miejscu już o 18:40. Żeby a nuż się nie spóźnić.

Minęła 19:00, 19:15, 19:30, 19:40, a nasz Jeep nadal się nie pojawiał. Zdenerwowani i poirytowani zadzwoniliśmy do biura, w którym powiedziano nam, że na mieście są ogromne korki i samochód na pewno się spóźni, ale nie podjedzie pod wyznaczone nam miejsce. Musimy podejść pod oddalony o 10 minut hotel, z którego kierowca ma odebrać, biorących udział w imprezie turystów.

Jak nam powiedziano, tak też zrobiliśmy. Udaliśmy się pod hotel i tam znowu czekaliśmy. 20:00, 20:15… o 20:30 pod hotel podjechał biały Jeep, z którego wysiadł kierowca ubrany w białą dziszdaszę i zaprosił nas do środka. Myślałam, że zamienię się w kłębek nerwów. Punktualność jednak nie popłaca, przynajmniej w krajach arabskich.

Wyjechaliśmy z Dubaju i zaczęliśmy kierować się na północ. Po około 30 minutach dojechaliśmy do wioski Al Awir, za którą asfalt miękko zamienił się w bezkresną pustynię. Nagle zrobiło się ciemno, a jedynymi światłami, które oświetlały pustynne wydmy były światła samochodu. Myślałam, że się zgubimy i że na tym skończy się nasze świętowanie Nowego Roku. Jednakże kierowca znał tę drogę na pamięć i już po kilku minutach krążenia i skakania między jedną wydmą a drugą, spostrzegliśmy wyłaniające się z oddali światła pustynnej osady.

Po dojechaniu na miejsce wysiedliśmy przed typową beduińską wioską. Dzisiaj nie mieszkają w niej Beduini, miejsca te służą za atrakcję turystyczną i są wykorzystywane w przypadku takich wydarzeń jak sylwester na pustyni czy popularne w Dubaju wycieczki na pustynię, nazywane również Desert Safari.

Wino, szisza i bezalkoholowy szampan

Usiedliśmy blisko sceny, na typowych siedzeniach majlis i czekaliśmy na rozpoczęcie imprezy. Na każdym stoliku stały zimne napoje, woda oraz… bezalkoholowy szampan o smaku winogronowym.

Chwilę po 21:00, gdy pani pełniąca rolę konferansjera powitała wszystkich i zaprosiła do wspólnej zabawy, z głośników popłynęła arabska muzyka na przemian ze znanymi dyskotekowymi hitami, a w specjalnie przygotowanej strefie otwarto stanowiska z przystawkami. Do wyboru były oczywiście chrupiące falafele, chlebek tandoori, paluszki rybne, wegetariańskie samosy, frytki, shoarma z kurczaka czy serowe spring rools’y. Jedzenie było przepyszne, a dzięki temu, że niektóre przekąski były przygotowywane na miejscu, były one niesamowicie świeże i aromatyczne.

W cenie biletu wstępu każda para miała do dyspozycji sziszę, czyli popularną w krajach arabskich fajkę wodną. My wybraliśmy smak jabłkowy i paliliśmy ją przy naszym stoliku. Co jakiś czas podchodził do nas chłopak z obsługi i, gdy było to konieczne, zmieniał węgielek na bardziej rozżarzony. Zainteresowani mogli przebrać się w tradycyjne arabskie stroje i zrobić sobie zdjęcie, a kobiety mogły skorzystać z ozdobienia swoich dłoni tatuażem z henny. Oczywiście, że się skusiłam. 

Ponieważ wykupiliśmy opcję z nielimitowanym alkoholem, mogliśmy również skorzystać z baru, gdzie barmani podawali wino, whisky lub robili kolorowe drinki. 

Miałam nadzieję, że sylwester na pustyni będzie wydarzeniem typowo lokalnym chociaż z drugiej strony bałam się, że będzie to impreza skrojona stricte pod turystów. Na szczęście najliczniejszą grupą uczestników były hinduskie rodziny mieszkające w Dubaju, następnie rodziny arabskie, a później my – turyści z całego świata.

Co jakiś czas na scenie pojawiała się wspomniana pani konferansjerka, rozpoczynając tym samym gry i zabawy, zarówno dla dzieci, jak i dorosłych. Jeszcze przed północą oglądaliśmy taniec brzucha do arabskiej muzyki wykonany przez skąpo odzianą tancerkę.

Około 23:00 otwarto ogromny namiot, w którym znajdowały się stoły z dostępnymi potrawami oraz siedzenia, przy których można było spożywać kolację. Wybór dań był ogromny: przeróżne sałatki, hummus, baba ghanoush, grillowane mięsiwa (kurczak, baranina, jagnięcina), hinduskie potrawy (np. Chicken Tikka Masala), ryby, ryż, a także coś słodkiego na deser. Jedzenie było przepyszne, a wybór był tak ogromny, że nie wiedziałam, czego warto spróbować. Całe szczęście, namiot kulinarny był otwarty prawie do końca imprezy.

Tuż przed wybiciem północy na scenie zaczęły się przygotowania do wspólnego odliczania ostatnich sekund 2017 roku. Kto chciał, mógł wyjść na scenę, podziękować za kończący się rok, pochwalić się tym, co udało mu się osiągnąć i złożyć życzenia swoim bliskim oraz wszystkim obecnym. Chwilę przed końcem starego roku życzenia złożył organizator i zaczęło się wspólne odliczanie.

5… 4… 3… 2… 1… Happy New Year! W powietrze wystrzeliły konfetti i korki od bezalkoholowego szampana. A my staliśmy wpatrzeni w siebie i nie wiedzieliśmy, czy najpierw wznieść toast tym winogronowym napojem z bąbelkami czy whisky, którą mieliśmy w drugim kubeczku. Trochę nas to śmieszyło, ten alkohol i zarazem jego brak, ale rozumieliśmy dlaczego tak jest. Byliśmy w kraju, w którym spożywanie alkoholu jest zakazane, wokół nas były tradycyjne rodziny arabskie, więc chociażby z tego względu szampan musiał być odpowiedni.

Taniec Tanura, taniec ognia i taniec wśród wydm

Ostatnie dwie godziny pustynnego sylwestra minęły już dużo spokojniej. Nowy rok się zaczął, nikt na nic konkretnego już nie czekał, ale każdy w głębi duszy miał nadzieję, że oto zaczyna się 2018 rok, dużo lepszy od tego, który właśnie się skończył.

Delektowaliśmy się na przemian winem, whisky i tym nieszczęsnym szampanem, którego było nam po prostu szkoda wylać. Rozmawialiśmy, paliliśmy sziszę i planowaliśmy wspólny nowy rok.

Na koniec imprezy czekał nas jeszcze tradycyjny arabski taniec Tanura, który widziałam wtedy po raz pierwszy w życiu i który zrobił na mnie ogromne wrażenie oraz taniec ognia, który był magicznym zakończeniem wieczoru.

Około 2 w nocy zaczęliśmy się zbierać i kierować w stronę samochodów, które miały nas odwieźć do domu. Nie przypuszczaliśmy, że trafi nam się kierowca, który sprawi, że zapamiętamy tę noc raz na zawsze. Spokojny powrót przez piaski pustyni zamienił się nagle w prawdziwy rafting. Skakaliśmy po wydmach, tańczyliśmy wśród złotych wzniesień i ślizgaliśmy się, skręcając raz w prawo, raz w lewo. Nie wiem, kto miał większą frajdę z tego przejazdu – kierowca czy my, pasażerowie. Wyjeżdżając na asfaltowaną drogę w Al Awin żałowałam, że ta niespodziewana zabawa tak szybko się skończyła.

Nasz kierowca był niesamowicie rozmowny i starał się zamienić chociaż kilka słów z każdym z naszej szóstki. Na sam koniec stwierdził, że tak dobrze mu się z nami rozmawia, że nie odwiezie nas od razu do hoteli. I tym sposobem udało nam się załapać na nocną przejażdżkę po centrum Dubaju.

Tak właśnie wyglądał mój sylwester na pustyni w Dubaju. Zaczął się niepewnie, a zakończył się niesamowicie i niezapomnianie. Było to całkowicie nowe doświadczenie, za które jestem ogromnie wdzięczna i które dziś bardzo miło wspominam. Mam nadzieję, że jeszcze kiedyś będzie mi dane powitać nowy rok na dubajskiej pustyni. I wznieść toast bezalkoholowym szampanem. 

Zapraszam Was do polubienia strony KingaGajaTravels na Facebooku oraz do śledzenia mojego profilu na Instagramie, gdzie dzielę się z Wami ciekawostkami na temat mojej ukochanej Sycylii i kuchni sycylijskiej. Będzie mi również bardzo miło, jeśli zostawisz komentarz pod tym wpisem. A jeśli spodobał Ci się ten artykuł to koniecznie udostępnij go innym! Grazie!♥

Zobacz także: 

Desert Safari, czyli jedziemy na pustynię

The post Sylwester w Dubaju, czyli Nowy Rok na pustyni i toast bezalkoholowym szampanem appeared first on kingagajatravels.pl.

Co warto przywieźć na pamiątkę z Dubaju?

Poniższa lista to moje subiektywne pomysły na pamiątkę z Dubaju, które (mam nadzieję) pomogą Wam w znalezieniu tego idealnego upominku z wakacji. Ja z podróży najczęściej przywożę coś do jedzenia (słodycze, przyprawy lub sery), oryginalną biżuterię, lokalne perfumy lub jakiś element garderoby. Oczywiście każdy z nas jest inny i stawia na coś innego. Ważne, żeby pamiątka z wakacji była “nasza” i żeby przypominała nam piękne chwile spędzone w danym miejscu. 

1. Daktyle

Pyszne, mięsiste i słodkie. Dużo smaczniejsze od tych, które dostaniemy w Polsce. Emiraty słyną z produkcji tych owoców. W sklepach i na bazarach dostaniecie ich różne rodzaje: z migdałami, w gorzkiej czekoladzie, w białej czekoladzie, oblane czekoladą i obsypane orzeszkami. Warto kupić ładnie opakowane na prezent dla bliskich.

Dobra rada: cena daktyli spotykana na tutejszych sukach może przyprawić o zawrót głowy. Takie samo opakowanie (jak nie większe) dostaniecie np. w Carrefourze. Warto sprawdzić ceny i je porównać. 1 kg daktyli kupiliśmy we francuskim hipermarkecie za 18 AED. Identycznie opakowanie na suku kosztowało (bagatela!) 60 AED. Różnica w cenie jest ogromna!

2. Przyprawy

Na Targu Przypraw (Spice Souq) na Deirze dostaniecie wszystkie przyprawy świata. W Dubaju szczególnie warto zakupić szafran i kardamon. Są one tutaj sporo tańsze niż u nas, a mają o wiele lepszą jakość.

Jeśli lubicie mieszanki ziół i przypraw, poszukajcie różnorodnych mieszanek również na suku. Najbardziej popularny jest zaatar, czyli przyprawa na bazie tymianku, sumaku i sezamu dodawana do popularnych w kuchni libańskiej chlebków z serem. Tutejsi sprzedawcy proponują też mixy przypraw sporządzone przez nich na miejscu i pasujące do różnych dań mięsnych lub rybnych. My skusiliśmy się właśnie na takie zestawy. Dzięki temu mamy mieszkanki przypraw pasujące do grillowanych ryb, kurczaka tikka masala czy do ostrego warzywnego curry.

Dobra rada: pamiętajcie o targowaniu się podczas kupowania przypraw. Jeśli nie jesteście pewni, czy dana cena jest adekwatna do produktu, sprawdźcie ile za kilogram tej samej rzeczy zapłacicie w hipermarkecie.

3. Kawa

Kraje arabskie słyną z wyśmienitej kawy. W Dubaju znajdziecie przeróżne i najbardziej wyszukane gatunki kaw z całego świata. Można je kupić na wagę w zwykłym Carrefourze, w Muzeum Kawy (Villa 44, Al Fahidi Historical Neighborhood) czy w Starbucksie. Warto skusić się np. na tradycyjną kawę z kardamonem. A do kawy koniecznie daktyle – to połączenie jest typowo arabskie i smakuje obłędnie.

4. Herbata

Na suku oprócz przypraw znajdziecie również różne mieszanki herbat, które mogą być wspaniałą pamiątką lub prezentem. Tutejsi sprzedawcy proponują zwykłą czarną herbatę lub mix herbat, do których dodają bergamotkę, szafran lub płatki bławatka. Aromat takiego naparu jest niesamowity!

5. Szal kaszmirowy

Kaszmir to najdroższy surowiec na świecie. Pozyskiwany jest z kóz kaszmirskich hodowanych w Himalajach. Wyroby z kaszmiru są niezwykle miękkie, przyjemne w dotyku i bardzo ekskluzywne. Na dubajskim Targu Tkanin (Textile Souq) dostaniecie nie tylko piękne tkaniny, fantastycznie zdobione abaje, ale również kaszmirowe szale. Podczas pobytu w Dubaju warto zaopatrzyć się w taką pamiątkę.

Uważajcie jednak, bo kaszmir to najczęściej podrabiany materiał na świecie. Prawdziwy szal kaszmirowy na pewno nie będzie kosztował 20 zł. Ja za swój szal trochę dałam (mimo, że i tak się targowałam) i mam nadzieję, że nie jest to podróbka. Podczas zakupu pomagałam sobie artykułem od Doroty z bloga Kameralna oraz wskazówkami ze strony marki Minou.

6. Złoto

Złota biżuteria to pomysł na trochę droższą, ale i trwalszą pamiątkę. Emirackie złoto jest znane i cenione na całym świecie. Na Targu Złota (Gold Souq) znajdziecie masę sklepów, sprzedających złotą biżuterię – pierścionki, bransoletki, naszyjniki czy zawieszki. Znalezienie świecidełek z 24-karatowego złota nie jest tu żadnym problemem, a ich cena potrafi być bardzo atrakcyjna. Pamiętajcie, że również na Targu Złota można się targować. Jeśli kupujecie złotą biżuterię, zwróćcie uwagę na to, czy dostaliście certyfikat oryginalności. Każdy sprzedawca powinien Wam go wystawić (pisałam o tym tutaj).

7. Perfumy

Na dubajskich sukach oraz w lokalnych sklepach z perfumami (znajdziecie je też w większych centrach handlowych) dostaniecie tutejsze perfumy, które wyróżniają się niezwykle intensywnym zapachem i trwałości. Rodzajów zapachów jest tu mnóstwo i na pewno każdy znajdzie coś dla siebie. 

Najbardziej popularne są perfumy, zawierające w swoim składzie oud, czyli olejek eteryczny wydobywany z żywicy drzewa arganowego. Ten aromat jest niezwykle drogi i trwały, co czyni go jednym z najdroższych składników perfum na świecie. Oud potrafi być półtora raza droższy niż złoto! 

W Dubaju znajdziecie perfumy z oudem zarówno na straganach, w małych jak i w dużych perfumeriach. Ich cena nie jest bardzo zawrotna. Za małą buteleczkę z 20 ml perfum zapłacicie kilkanaście złotych. 

Jeśli o mnie chodzi, z Dubaju przywiozłam pyszne i mięsiste daktyle, przyprawy oraz szal kaszmirowy i wyroby tekstylne. Żałuję, że nie skusiłam się na mieszankę herbat oraz na perfumy, które są bardzo intensywne i długo utrzymują się na skórze. Trudno, przynajmniej mam powód, aby jeszcze kiedyś wrócić do Dubaju. A co Wy najczęściej kupujecie na pamiątkę?

Zapraszam Was do polubienia strony KingaGajaTravels na Facebooku oraz do śledzenia mojego profilu na Instagramie, gdzie dzielę się z Wami ciekawostkami na temat mojej ukochanej Sycylii i kuchni sycylijskiej. Będzie mi również bardzo miło, jeśli zostawisz komentarz pod tym wpisem. A jeśli spodobał Ci się ten artykuł to koniecznie udostępnij go innym! Grazie!♥

Zobacz także: 
Dubaj – praktyczne informacje 
Dubaj – 15 atrakcji, które musisz zobaczyć
Dubaj – gdzie i co musisz zjeść
Gdzie imprezować w Dubaju?
Jak smakuje śniadanie w Burj Al Arab?
Burj Khalifa, czyli z wizytą w najwyższym budynku świata

The post Dubaj – co warto przywieźć na pamiątkę? appeared first on kingagajatravels.pl.

Wielki Meczet Szejka Zajida Abu Dhabi

Trochę historii i ciekawostek

Wielki Meczet Szejka Zajida zrodził się z pomysłu Szejka Zajida ibn Sultana Al Nahajjana, pierwszego prezydenta Emiratów. Jego budowa rozpoczęła się 1996 roku, a zakończyła 11 lat później, czyli w 2007 roku. Niestety, szejk nie doczekał się otwarcia meczetu. Zmarł on w 2004 roku. 

Budowa meczetu kosztowała 205 mln funtów, a do jego wzniesienia użyto macedońskiego marmuru Sivec, złota, ceramiki, szkła kryształowego oraz kamieni półszlachetnych. Meczet zajmuje powierzchnię 22 412 m², ozdobiony jest 1048 kolumnami i 82 kopułami, z czego kopuła główna jest największą na świecie (85 m wysokości i 32,8 m średnicy) i znajduje się tuż nad główną salą modlitewną. Zwieńczenia kopuł i minaretów oraz kapitele kolumn zostały wykonane z 24-karatowego złota. Główny dziedziniec pokryty jest kwiatową mozaiką, która jest uważana za największą marmurową mozaikę na świecie (17 tys. m² powierzchni).

Biały kolor Wielkiego Meczetu Szejka Zajida ma symbolizować czystość oraz pobożność. W jego wnętrzach zawieszono 7 pozłacanych żyrandoli, wykonanych z kryształów Swarovskiego, a główną salę modlitw zdobi największy na świecie ręcznie tkany dywan, dzieło 1200 artystów, które podobno waży aż 35 ton!

Dookoła meczetu rozmieszczone są baseny z wodą, które wieczorem piękne odbijają fasadę w lustrze wody. Dzięki temu jeszcze lepiej widać idealną symetrię tego obiektu.

Jak się ubrać?

Wielki Meczet, jak i każdy inny meczet w ZEA jest świątynią, w której obowiązują bardzo surowe zasady dotyczące stroju. Dlatego też jeśli możecie, ubierzcie się wcześniej zgodnie z panującym tu dress codem. Mężczyźni muszą nosić długie spodnie i t-shirty zakrywające ramiona, natomiast kobiety muszą być całe zakryte (spódnica maxi, zasłonięte ręce i włosy). Jeśli nie macie odpowiedniego stroju, tuż na wejściu zostaniecie skierowani do wypożyczalni strojów, w której dostaniecie męskie diszdasze i kobiece abaje. Wypożyczenie abai nic nie kosztuje, nie trzeba też zostawiać żadnych dokumentów tożsamości, a do wyboru macie kolor beżowy i granatowy. Ja wybrałam ten drugi. 

Zwiedzanie czas zacząć

Wielki Meczet Szejka Zajida nie bez przyczyny ma w swojej nazwie przyimek “wielki”. Jego budowla góruje nad całym miastem i jest widoczna ze wszystkich trzech mostów łączących wyspiarską część miasta ze stałym lądem. Ja udałam się do meczetu samochodem, ale z tego co się orientowałam można dojechać tu również autobusem z Dubaju, który zatrzymuje się tuż przed świątynią. Parking samochodowy jest całkowicie bezpłatny, tak samo jak wejście i zwiedzanie meczetu. 

Tak się złożyło, że Wielki Meczet zwiedzaliśmy w piątek, który jest w Islamie dniem wolnym. Meczet był otwarty dopiero od 16:30 przez co trafiliśmy na tłumy zwiedzających. Na szczęście, dzięki temu mieliśmy możliwość podziwiania zachodu słońca w tym cudownym miejscu. Meczet Szejka Zajida można zwiedzać samemu lub z przewodnikiem. Taka przyjemność nic nie kosztuje. My zwiedzaliśmy meczet na własną rękę, ponieważ nie zdążyliśmy na oprowadzanie. Wszystkie przydatne informacje na temat godzin otwarcia, możliwości zwiedzania oraz ubioru znajdziecie na stronie meczetu (tutaj). 

Przed wejściem do środka musieliśmy jeszcze zdjąć buty i odłożyć je w odpowiednie miejsce, aby być godnymi odwiedzenia muzułmańskiej świątyni. Wielki Meczet to jeden z niewielu meczetów, który jest otwarty dla niewiernych, czyli wyznawców innych religii niż Islam. 

Moje wrażenia

Wymarzony Meczet Szejka Zajida zrobił na mnie ogromne wrażenie. Symetria tej budowli jest idealna i wprawia w zachwyt. Widać, że każda rzecz była tu jak najlepiej przemyślana. Meczet jest bajkowy i przywodzi mi na myśl pałac jak z Baśni 1000 i jednej nocy. Nie powiem, przechadzając się jego wnętrzami i dziedzińcem czułam się trochę jak arabska księżniczka. Meczet mimo swojej monumentalności i luksusowych zdobień wygląda naprawdę prosto i elegancko. Aż chce się przebywać w jego wnętrzach.

Tak się złożyło, że udało nam się być w meczecie podczas nawoływania do modlitwy. Za każdym razem śpiewy muezina robią na mnie spore wrażenie, ale tym razem, będąc w tak religijnym miejscu to było jeszcze bardziej niepowtarzalne. Echo śpiewów pozwalało jeszcze lepiej poczuć klimat tego miejsca.

Tuż po zachodzie słońca zapaliły się wszystkie światła i oświetliły na granatowo fasadę meczetu. Nie jestem w stanie powiedzieć, czy Grand Mosque podobał mi się bardziej za dnia czy w nocy. W obydwu przypadkach wyglądał bajkowo i magicznie.

Zobacz także: 
Dubaj – praktyczne informacje 
Dubaj – 15 atrakcji, które musisz zobaczyć
Dubaj – gdzie i co musisz zjeść
Gdzie imprezować w Dubaju?
Jak smakuje śniadanie w Burj Al Arab
Burj Khalifa, czyli z wizytą w najwyższym budynku świata

The post Abu Dhabi – z wizytą w Wielkim Meczecie Szejka Zajida appeared first on kingagajatravels.pl.

Podczas przygotowywania planu wyjazdu do Dubaju, jeden wieczór zarezerwowałam w całości na pustynne safari, które jest bardzo popularne wśród osób, odwiedzających ZEA. To połączenie kultury z dużą dawką przygody, która zadowoli każdego. W skład Desert Safari wchodzi przejażdżka samochodem terenowym, przejażdżka na wielbłądzie, kolacja z tradycyjnymi arabskimi potrawami oraz pokazy tańca Tanura i tańca brzucha.

Ile to kosztuje, czyli praktyczne informacje

Koszt takiej wycieczki dla jednej osoby, w zależności od firmy organizującej atrakcję, wynosi od 180-300 zł od osoby. Jedną z najpopularniejszych firm w Dubaju, która organizuje Desert Safari jest Arabian Adventures. Ich ceny potrafią jednak przyprawić o zawroty głowy.

Dzięki temu, że mieszkaliśmy u znajomych, którzy już nie raz byli na takim safari dowiedzieliśmy się, że najlepiej poszukać ofert najpierw na Grouponie, a ewentualnie później sprawdzić inne firmy. Tak też zrobiliśmy i dzięki temu zapłaciliśmy za safari niecałe 72 AED za osobę.

Nasze Desert Safari obejmowało przejazd busem na pustynię, rajd terenówkami po wydmach, przejażdżkę na wielbłądzie, pokaz tańca, kolację oraz malowanie henną. Kto chciał, mógł pojeździć na quadach, zapalić sziszę, zrobić sobie zdjęcie z orłem oraz pojeździć na sandboardzie.

Jedziemy na pustynię!

Ponieważ wiedzieliśmy, że w dniu safari będziemy trochę zwiedzać miasto, zarezerwowaliśmy wycieczkę z przejazdem busem z najbardziej dogodnego dla nas miejsca. W naszym przypadku był to Spinney’s w dzielnicy Bur Juman, ale istnieje też możliwość zarezerwowania prywatnych jeepów, które o podanej godzinie podjeżdżają pod hotel i zabierają uczestników bezpośrednio na miejsce atrakcji.

Pierwszą atrakcją po dojechaniu był oczywiście rafting terenówkami przez wydmy pustyni. Jechaliśmy jeepem, trzymając się kurczowo, a kierowca bawił się w najlepsze raz po raz skręcając i dosłownie skacząc autem. Przejazd był fajną przygodą, ale porównując go do driftu, który przeżyliśmy w noc sylwestrową… nie ma porównania. Tamten kierowca był szalony i tak prowadził auto, że każdy miał wrażenie, jakby jechał z kierowcą Formuły 1. Ten był spokojniejszy, ale też dawał radę.

Po dojechaniu do wioski beduińskiej mieliśmy czas wolny, który mogliśmy wykorzystać w różnoraki sposób. Najpierw udaliśmy się na przejażdżkę na wielbłądach, która okazała się tylko krótkim okrążeniem. Mimo to, zabawy było co niemiara! Mój wielbłąd, a raczej wielbłądzica, miał dziwne humory i raz był super wesoły, a za chwilę agresywny. Dzięki tej krótkiej przygodzie przypomniałam sobie jak miłe i puszyste w dotyku są wielbłądy i jak dziwnym uczuciem jest moment wstawania i siadania.

Po wielbłądach przyszedł czas na zrobienie sobie zdjęć z punktów widokowych. Skakanie, tarzanie się w piasku, wygłupy i wspinanie się na najwyższe wydmy – tak zapamiętam ten czas. Czas beztroskiej zabawy z przyjaciółmi.

Po chwili udało nam się zobaczyć przebiegające przez pustynię dzikie wielbłądy, które wciąż żyją tu na wolności. Ten widok był niesamowity!

Warto pamiętać, że jeszcze do lat 50. XX wieku pustynia była domem dla Beduinów, a wielbłądy były ich środkiem transportu oraz stanowiły cenne źródło mleka i mięsa. Do dziś uważa się, że mleko wielbłąda jest jednym z najzdrowszych odmian mleka na świecie.

Nie skusiłam się na jazdę po pustyni na quadzie. Chciałam tylko spróbować sandboardingu, czyli popularnej tutaj odmiany snowboardingu. Niestety, wszystkie deski były wypożyczone.

W dniu naszego Desert Safari niebo było trochę zachmurzone i bałam się, że mój zachód słońca na pustyni nie będzie tak idealny, jak go sobie wymarzyłam. Na szczęście, w momencie kiedy słońce chowało się za horyzont, chmury na chwilę odeszły i miałam okazję obserwować piękny, różowy zachód słońca. Nie mówię, mogło być lepiej, ale też nie narzekam, bo na własnej skórze doświadczyłam zachodu słońca na pustyni. Wrażenia są niesamowite. Dookoła złoty piasek, a w oddali słońce powoli kłaniające się i znikające za linią najdalszych wydm.

Po zachodzie słońca udaliśmy się do wioski beduińskiej, która nie jest prawdziwą osadą, a czymś stworzonym na potrzeby turystów, aby uświadomić im jak to kiedyś wyglądało. Na początek, powitano nas gorącą Karak Tea z daktylami. Po raz pierwszy miałam okazję spróbować tego połączenia i powiem tylko tyle – to jest obłędne! Słodycz herbaty (nie trzeba jej słodzić, bo dzięki mleku jest na tyle słodka) miesza się ze słodyczą daktyli, a na koniec na języku można poczuć lekką goryczkę naparu.

Usiedliśmy na podłodze, na specjalnie przygotowanych siedzeniach majlis i raczyliśmy się herbatą. Chwilę później otwarto stanowiska kulinarne i mogliśmy rozpocząć kolację. Raczyliśmy falafelami, hummusem i pitą oraz samosami (indyjskie pierożki), które były tylko przystawką. Następnie przyszedł czas na dania główne ustawione w formie bufetu. Można było nałożyć sobie na talerz przeróżne sałatki, curry, duszone mięsa z ciecierzycą czy grillowane mięsiwa (jagnięcina, baranina, kurczak). Jedzenie było tak pyszne, że nie mogliśmy się od niego oderwać.

Podczas kolacji można było zapalić sziszę, zrobić sobie zdjęcie w tradycyjnym arabskim stroju czy ozdobić dłoń tatuażem z henny. Na to ostatnie bardzo chętnie się skusiłam.

Chwilę po kolacji rozpoczęła się ostatnia część wycieczki, czyli pokazy tańca. Najpierw bardzo sprawny i przystojny tancerz uraczył nas tańcem Tanura, a po nim tańcem z ogniem. Na sam koniec podziwialiśmy taniec brzucha w wykonaniu pięknej Arabki.

Taniec Tanura

Desert Safari skończyło się koło godziny 20:30. Po ostatnim pokazie tańca dokończyliśmy kolację i zaczęliśmy się zbierać do samochodu, który zawiózł nas do Dubaju. Wieczorem na pustyni jest dosyć zimno i wietrznie, a temperatura spada do 10-15°C. Z jednej strony cieszyłam się, że to już koniec, bo zaczęłam zamarzać, a z drugiej żałowałam, że wszystko co dobre tak szybko przemija. 

Dzisiaj wiem jedno – Desert Safari to jedno z najciekawszych i najlepszych wspomnień i doświadczeń z pobytu w Dubaju. Jeśli jeszcze kiedyś tu wrócimy, na pewno wybierzemy się na pustynię po raz kolejny. No i może uda mi się w końcu pojeździć na sandboardzie. 

Zapraszam Was do polubienia strony KingaGajaTravels na Facebooku oraz do śledzenia mojego profilu na Instagramie, gdzie dzielę się z Wami ciekawostkami na temat mojej ukochanej Sycylii i kuchni sycylijskiej. Będzie mi również bardzo miło, jeśli zostawisz komentarz pod tym wpisem. A jeśli spodobał Ci się ten artykuł to koniecznie udostępnij go innym! Grazie!♥

Zobacz także: 
Dubaj – praktyczne informacje 
Dubaj – 15 atrakcji, które musisz zobaczyć
Dubaj – gdzie i co musisz zjeść
Gdzie imprezować w Dubaju?
Jak smakuje śniadanie w Burj Al Arab
Burj Khalifa, czyli z wizytą w najwyższym budynku świata

The post Desert Safari, czyli jedziemy na pustynię appeared first on kingagajatravels.pl.

Burj Khalifa

Trochę historii

Budowa Burj Khalify, czyli w tłumaczeniu na język polski “Wieży Chalify” rozpoczęła się 21 września 2004, a zakończyła 16 sierpnia 2009 roku. Do jej oficjalnego otwarcia, 4 stycznia 2010 roku, nie było dokładnie wiadomo jaką wysokość udało się osiągnąć jej twórcom. To wtedy też ogłoszono, że budynek, który pierwotnie miał nosić nazwę Burj Dubaj będzie się nazywać nieco inaczej. Dziś wiadomo, że Burj Khalifa liczy 828 metrów, a jej nazwa została zmieniona na cześć władcy emiratu Abu Dhabi i prezydenta Zjednoczonych Emiratów Arabskich – Khalifa bin Zayeda, który podczas ogromnego kryzysu finansowego z 2009 roku wspomógł zadłużony Dubaj kwotą 25 mld USD. 

Ogólny wygląd i plan, na którym zbudowano wieżę nawiązuje do kwiatu pustyni Hymenocalis oraz architektury islamu. Początkowo Burj Khalifa miała mierzyć “jedyne” 560 metrów. Jej wysokość trzykrotnie podwyższano. Najpierw do 650 m, później do 750 m, a ostatecznie do 828 metrów. Aby nadać budynkowi smuklejszy kształt, jego najwyższe piętra (od 154 wzwyż) zostały zbudowane z lekkiej stalowej konstrukcji, a nie z żelbetu. 

Skandalem, który wyszedł na światło dzienne podczas budowy Burj Khalify był (oprócz kryzysu finansowego) strajk budowlańców, którzy domagali się wyższych płac oraz ludzkiego traktowania. Niektórzy pracodawcy odbierali swoim pracownikom paszporty i za pracę w trudnych warunkach płacili im grosze. Podobno wykwalifikowany cieśla zarabiał $7,5 na godzinę, a osoba bez kwalifikacji tylko 4 USD. Ponoć po negocjacjach z pracodawcami pracownicy wrócili do swoich obowiązków. Jednakże biorąc pod uwagę, że w ZEA istnienie jakichkolwiek związków zawodowych jest zabronione, prawda mogła być zgoła inna. 

Wiele osób uważa, że Burj Khalifa jest hołdem złożonym nauce i nowoczesnej technologii, że to przełom w architekturze, że to duma Dubaju, symbol postępu i nowoczesności. Moim zdaniem, podziwiając najwyższą budowlę świata należy przede wszystkim pamiętać o osobach, które ją budowały. Tymi ludźmi byli robotnicy z Indii i Pakistanu, którzy dzisiaj nazywani są współczesnymi niewolnikami. Ilu z nich zmarło z przegrzania, pracując po 12 godzin w 50 stopniowym upale? Ilu z nich popełniło samobójstwo, bo nie mogli dłużej wytrzymać okropnego traktowania i niehumanitarnych warunków pracy? Mam wrażenie, że osoby odwiedzające Wieżę Chalify często zapominają o tej smutnej prawdzie i widzą tylko jedną stronę medalu. 

Naj, naj, naj

Burj Khalifa zdecydowanie wpłynęła na prestiż Dubaju oraz na jego pozycję w światowych rankingach na miejsca “naj”. Oto kilka ciekawostek dotyczących tego drapacza chmur: 

• Burj Khalifa jest najwyższą wolnostojącą budowlą oraz najwyższym budynkiem wzniesionym kiedykolwiek przez człowieka. 
• Burj Khalifa posiada największą liczbę pięter użytkowych – ma ich aż 160 przy całkowitej licznie kondygnacji 206 pięter. 
• Budynek obsługuje 56 wind, w tym najdłuższa winda na świecie. Każda z nich porusza się z prędkością 10 metrów/sekundę. 
• Najwyżej położoną restauracją na świecie jest Atmosphere, która znajduje się na 122 piętrze wieżowca.
• W Burj Khalifie znajduje się najwyżej położony basen na świecie (76 piętro), najwyżej położony meczet (158 piętro) oraz najwyżej położony taras widokowy na świecie (425 m).
• Budowa Burj Khalify kosztowała 1,5 mld USD. 
• W budowie wieży uczestniczyło 12 tysięcy robotników. 
• Podobno Burj Khalifę widać z odległości 95 km.

W budynku znajdują się apartamenty prywatne, 144 mieszkania urządzone przez samego Armaniego, biura, restauracje, siłownia, SPA, meczety oraz luksusowy Armani Hotel. 

Zwiedzamy Burj Khalifę 

Do najwyższego budynku świata można dotrzeć samochodem (i zaparkować w The Dubai Mall) lub transportem publicznym. Dojedziemy tu czerwoną linią metra, przystankiem docelowym jest Burj Khalifa/Dubai Mall.

Aby dotrzeć do wejścia należy pokonać prawie całe The Dubai Mall, które (nie zapominajmy) jest największym centrum handlowym na świecie. Wejście do Burj Khalify znajduje się na najniższym poziomie, a drogę do niej wskazują liczne znaki. Jeśli nie chcecie błądzić, już przy samym wejściu do galerii poproście w Informacji o książeczkę z mapą w środku.

Bilety na taras widokowy At The Top najlepiej kupić z odpowiednim wyprzedzeniem przez internet na stronie http://www.burjkhalifa.ae/en/index.aspx. Przedsprzedaż biletów rusza na 30 dni do przodu. Ponieważ bilety szybko znikają, nie warto kupować ich na miejscu. Nie dość, że są one nieco droższe niż na stronie internetowej, to ryzykujecie, że może ich już nie być.

Ceny biletów wahają się w zależności od piętra, na które chcecie wjechać oraz od godziny wejścia. Wjazd na taras widokowy na 124 i 125 piętro kosztuje 135 AED, ale już w godzinie szczytu (między 16:00-18:00) wydamy 210 AED. Istnieje też możliwość zakupu biletu łączonego, który pozwala na wyjechanie na 148, a następnie na zjechanie na 124 i 125 piętro. Taka przyjemność w godzinach od 9:30 do 18:00 kosztuje 525 AED. Warto pamiętać, że czas pobytu na 148 piętrze jest limitowany i wynosi tylko 30 minut. Na pozostałych piętrach widokowych można przebywać do woli bez ograniczeń czasowych.

Wybierając się na zwiedzanie Burj Khalify, warto zarezerwować sobie trochę czasu na dotarcie do wejścia oraz na stanie w kolejkach. Co prawda idą one szybko i sprawnie, jednakże lepiej mieć nieco więcej czasu w zapasie.

Planując wizytę w Burj Khalifie nie wiedzieliśmy, że można kupić bilet łączony z inną atrakcją (np. kawą w tutejszej kawiarni czy obiadem). Ostatecznie skusiliśmy się na zakup biletu, który umożliwił nam wjazd na 124 i 125 piętro oraz zapewnił nam trzydaniowy obiad w The Burj Club. Kosztował on 250 AED od osoby. Czy był dobrym pomysłem? Czytajcie dalej.

Co za widok!

Kocham tarasy widokowe! Uwielbiam kontemplować i podziwiać panoramy miast, które roztaczają się z wysokości. Jest w nich coś zachwycającego, stałego i ulotnego zarazem. Moment, w którym staję przy szybie i wyobrażam sobie, że tam gdzieś w oddali toczą się inne ludzkie życia jest dla mnie fantastyczny. Lubię też sprawdzać samą siebie i zgadywać, gdzie znajdują się znane przeze mnie budynki.

Wybierając się do Dubaju wiedziałam, że wjazd na taras widokowy Burj Khalify będzie wysoko na mojej liście “must do“. W każdym odwiedzanym przeze mnie mieście nie potrafię odmówić sobie wizyty na wieży widokowej, nie ważne, czy to wieża kościelna czy wysoki biurowiec. Nie inaczej było w Dubaju. Jedynym “problemem” była godzina wejścia.

Najlepszą porą dnia na wjazd na górę jest godzina przed zachodem słońca. Dzięki temu można obserwować miasto za dnia oraz tuż po zmroku, gdy zapalają się światła miasta. Jednakże ze względu na cenę wybraliśmy się na Burj Khalifę w ciągu dnia.

View this post on Instagram

A post shared by Kinga Gajewska | Podróże (@kingagajatravels)

Aby dostać się na taras widokowy musimy przejść przez kontrolę bezpieczeństwa, podobną do tej na lotnisku. Po kontroli przechodzimy przez wystawę, opowiadającą dokładną historię powstawania budynku. Na sam koniec kierujemy się do windy, która w ciągu minuty przenosi nas na 125 piętro, na wysokość 452 m.

Po wyjściu z windy każdej osobie lub parze robione są zdjęcia, które następnie wykorzystywane są do fotomontażu z panoramą Dubaju. Takie zdjęcie można odebrać przy wyjściu, jednak ze względu na okropną obróbkę i chamski fotomontaż mało osób decyduje się na ich zakup. My też się nie skusiliśmy.

Widok, jaki można podziwiać z okien wieżowca robi wrażenie. Po jednej stronie wody Zatoki Perskiej, po drugiej piaski pustyni, a dookoła wysokie wieżowce, biurowce, hotele i węzły komunikacyjne. Patrząc w dal, oglądaliśmy dubajskie widoki i szukaliśmy wzrokiem Palmy Jumeirah, hotelu Burj Al Arab czy Wysp Świat. Po obejściu 125 piętra dookoła udaliśmy się schodami na 124 piętro i z otwartego tarasu obserwowaliśmy pokaz fontann, który odbył się o godzinie 13:00. Z tej perspektywy wyglądają one równie ciekawie.

Udając się do wyjścia, przechodzimy przez sklep z pamiątkami gdzie możemy nabyć kubki z Burj Khalifą, breloki do kluczy z Burj Khalifą czy koszulki… też z Burj Khalifą. Ustawiając się w kolejce do windy, trzeba mieć na uwadze, że może ona chwilę potrwać. My czekaliśmy na zjazd na dół tylko 30 minut.

Obiad pod Burj Khalifą

Po zwiedzeniu tarasu widokowego i zjechaniu na dół, zaprowadzono nas niedostępnymi dla reszty zwiedzających korytarzami na taras The Burj Club (siłownia, SPA i restauracja), gdzie czekał na nas zapłacony wcześniej obiad. Usieliśmy przy wskazanym stoliku i zaczęliśmy wybierać menu.

W skład obiadu wchodzą trzy dania – przystawka, danie główne oraz deser. Na przystawkę wybraliśmy orientalną zupę z soczewicy ze szpinakiem i cytryną (ja) oraz sałatkę z zielonych warzyw z krewetkami (Kot). Na danie główne obydwoje zamówiliśmy grillowanego okonia z pomidorkami cherry oraz bazylią, a na deser raczyliśmy się najlepszym sernikiem z białej czekolady i z solonym karmelem, jaki kiedykolwiek jadłam.

Czekając na nasze dania podziwialiśmy widoki z tarasu restauracyjnego. Przed nami były korty tenisowe, wody fontanny oraz wysokie biurowce, a za naszymi plecami górowała, kontrastująca z bezchmurnym niebem szklana konstrukcja Burj Khalify.

Czy warto było zapłacić te 120 AED więcej i w spokoju, bez stresu i pośpiechu, w tak fantastycznej aranżacji zjeść pyszny obiad? Jak najbardziej! Wszystkie dania były perfekcyjnie przygotowane i podane, a smak sernika chodzi za mną do tej pory. Pewnie gdybyśmy zdecydowali się na obiad w którejś z restauracji na Souk Al-Bahar, zapłacilibyśmy podobne pieniądze. Tu, w The Burj Club, mieliśmy spokój, brak tłumów turystów i fantastyczny jazz płynący z głośników.

Wrażenie

Na większości odwiedzających Dubaj Burj Khalifa robi ogromne wrażenie. No cóż, będę z Wami szczera, na mnie zrobiła tylko wrażenie. Jej opływowa i kaskadowa konstrukcja wcale nie wydawała mi się najwyższym budynkiem świata. To fakt, szklana fasada budynku jest potężna, pięknie odbija światło i kontrastuje z niebem, ale mojego serca jakoś nie podbiła. Dużo większe wrażenie zrobił na mnie chicagowski Willis Tower i mimo że jest on dużo niższy (527,3 m), to poprzez swoją bryłowatość i w miarę jednolitą budowę wydawał mi się wyższy niż Wieża Chalify.

Oglądanie panoramy Dubaju było dla mnie swoistą ciekawostką kulturalną. Dubaj z lotu ptaka wygląda trochę abstrakcyjnie, jak fatamorgana, oaza życia wybudowana na środku pustyni, która ma dziwić, szokować i zachwycać. Uświadamiać potomnym, że niemożliwe nie istnieje. Jestem ciekawa jak za 10 lat będzie wyglądać widok ze 124 piętra. Biorąc pod uwagę, że Dubaj jest wiecznym placem budowy, to co uchwyciłam na fotografiach może się całkowicie zmienić.

Wjeżdżając na górę super szybką windą, oglądając panoramę Dubaju, przechadzając się schodami czy smakując obiad cały czas z tyłu głowy miałam na uwadze ludzi, dzięki którym powstał ten budynek. Ich ciężką harówkę, oddanie, niegodziwe warunki pracy. Ich miłość do rodziny, na którą ciężko zarabiali marne pieniądze. Ich krew, pot i zapewne łzy. Myśląc o nich, nie umiałam w pełni podziwiać wspaniałości Burj Khalify. Bo żeby móc ją wybudować ku szczęściu milionów, tysiące ludzi musiało cierpieć. Czy było warto? Każdy z odwiedzających to miejsce musi odpowiedzieć sobie na to pytanie sam, w zgodzie z własnymi przekonaniami.

Zapraszam Was do polubienia strony KingaGajaTravels na Facebooku oraz do śledzenia mojego profilu na Instagramie, gdzie dzielę się z Wami ciekawostkami na temat mojej ukochanej Sycylii i kuchni sycylijskiej. Będzie mi również bardzo miło, jeśli zostawisz komentarz pod tym wpisem. A jeśli spodobał Ci się ten artykuł to koniecznie udostępnij go innym! Grazie!♥

Zobacz także: 
Dubaj – praktyczne informacje 
Dubaj – 15 atrakcji, które musisz zobaczyć
Dubaj – gdzie i co musisz zjeść
Gdzie imprezować w Dubaju?

The post Burj Khalifa, czyli z wizytą w najwyższym budynku świata appeared first on kingagajatravels.pl.

Burj Al Arab

Ten najsłynniejszy i jeden z najdroższych hoteli, którego nazwa po polsku oznacza “Wieżę Arabów” powstał w 1999 roku, a jego budowa trwała 5 lat (od 1994 r). Podobno Szejk Maktum III ibn Raszid al-Maktum zlecił zaprojektowanie go brytyjskiemu architektowi Thomasowi Wrightowi za pomocą tylko trzech kresek. Ten narysował żagiel, prototyp symbolu Dubaju, który silnie nawiązuje do rybackiej przeszłości tego miejsca i który dzisiaj wynosi go na wyżyny luksusu.

Do budowy Żagla użyto m. in. 360 tysięcy m³ betonu, ponad 9 tysięcy ton stali czy 150 tysięcy m² szkła okiennego. Dzięki super wytrzymałej konstrukcji budynek może podobno wytrzymać trzęsienia ziemi i huragany. Niesamowite, prawda? To teraz najlepsza część. Burj Al Arab, wysoki na 321 metrów, w swoich wnętrzach kryje 202 pokoje rozmieszczone na 28 piętrach. Najmniejszy z nich liczy 169 m², a największy aż 780 m². Jedna noc w hotelu, w zależności od apartamentu, kosztuje od 1.000$ do nawet 28.000$.

Burj Al Arab położony jest na sztucznej wyspie, oddalonej od brzegu o 280 metrów, której fundamenty wsparto na 230 betonowych palach, zatopionych w piasku. Myśl o ogromie tej budowli robi wrażenie.

Na każdym piętrze, goście hotelowi mają do swojej dyspozycji osobną recepcję. To wszystko, aby ich pobyt był jeszcze bardziej komfortowy. Podobno proporcje liczby pracowników do liczny gości wynoszą 6:1, a każdy z gości na czas pobytu dostaje do swojego użytku pokrytego 24-karatowym złotem iPada. Wszystko po to, aby na wyciągnięcie ręki skorzystać z usług kamerdynerskich, sprawdzić usługi hotelowe czy menu restauracyjne.

Pracownicy hotelu są zobowiązani do utrzymania w ścisłej tajemnicy kto ze światowych sław był i jest gościem Żagla. Nazwiska można ujawnić dopiero po śmierci danej osoby.

Śniadanie w Burj Al Arab

W momencie, w którym kupiliśmy bilety do Dubaju zaczęłam układać sobie w głowie wstępny plan podróży. Wiedziałam, że nie chcę poprzestać tylko na luksusowej części miasta, że chcę zobaczyć również zwykłe dzielnice, w których toczy się codziennie życie mieszkańców. Wiedziałam też, że zrobię wszystko, aby móc wejść do Burj Al Arab i wyrobić sobie na jego temat swoje własne zdanie. 

Kiedy wpadłam na informację, że do Żagla można wejść, będąc tylko i wyłącznie jego gościem stwierdziłam, że nie stać mnie na spędzenie w nim chociaż jednej nocy. No dobra, może było mnie i stać na najtańszy apartament, ale najzwyczajniej w świecie byłoby mi szkoda wydać 1000$ tylko po to, aby przespać się w najbardziej luksusowym hotelu świata. Renoma renomą, ale pamiętajmy, że jestem z Krakowa. Pochodzenie zobowiązuje! 

Po dłuższych i bardziej zaawansowanych przeszukiwaniach Internetu natrafiłam na kolejną informację, która mówiła, że wystarczy mieć rezerwację stolika w jednej z żaglowych restauracji, aby móc wejść do jego środka. Weszłam na stronę hotelu i przeglądając oferty menu zdecydowałam, że jeden z pierwszych dni nowego roku rozpoczniemy śniadaniem w Burj Al Arab. 

Zarezerwowałam stolik w restauracji Sahn Eddar, jednej z trzech, które oferują śniadanie w hotelu. Jego klasyczne menu najbardziej przypadło mi do gustu. W mailu potwierdzającym rezerwację otrzymałam informację na temat dress codu, obowiązującego w restauracji i numer rezerwacji. Nie pozostawało mi nic innego jak cierpliwie poczekać na TEN dzień. 

#FANCYSTART 

3 stycznia 2018 roku mieliśmy rozpocząć śniadaniem w wielkim stylu. Dzień wcześniej ustaliliśmy dress code w taki sposób, aby pasować do siebie i do wymogów. Nasz stolik zarezerwowany był na 10 rano, ale już o 9:00, ze specjalnym zapasem czasu, wyszliśmy z mieszkania i rozpoczęliśmy łapanie taksówki. 

Tuż po wejściu do samochodu, z pewnym siebie głosem, oznajmiłam taksówkarzowi, że poproszę o kurs do Burj Al Arab. Ten popatrzył na mnie tylko we wstecznym lusterku, włączył taksometr i ruszył w kierunku Żagla. Gdy zbliżaliśmy się do celu, upewniając się, czy aby na pewno dobrze zrozumiał, zapytał jeszcze raz, czy życzymy sobie kurs do czy pod Burj Al Arab. Oczywiście, że do!

Wjazd do hotelu jest niezwykle pilnie strzeżony. Potężna brama wjazdowa i dwie budki ochrony oddzielają tę świątynię luksusu od zwykłych przechodniów. Pierwszy ochroniarz sprawdził nasze nazwiska, rezerwację oraz poprosił o pokazanie maila potwierdzającego. Drugi natomiast sprawdził, czy liczba osób wjeżdżających na teren hotelu zgadza się z rezerwacją. Wszystko było jak należy i mogliśmy podjechać pod hotel. Im bardziej zbliżaliśmy się do Żagla, tym bardziej jego konstrukcja i fasada sprawiały wrażenie potężnej i masywnej. Drzwi taksówki otworzyli nam lokaje, którzy zaprosili nas do środka. 

Nie mam słów, które potrafiłyby w dosadny sposób opisać moje pierwsze wrażenie. Z jednej strony wiedziałam, że jestem w najbardziej luksusowym hotelu świata, a z drugiej – byłam trochę rozczarowana tym, co widziałam. Wnętrze, na pierwszy rzut oka, jest bardzo bogate, przesadnie wystylizowane i jakby trochę kiczowate. To, co zrobiło na mnie duże wrażenie to widok z dołu na piętra i ich kolorystyczne rozróżnienie oraz kaskadowa fontanna, witająca nas na wejściu i sięgająca półpiętra.

Weszliśmy na półpiętro i skierowaliśmy się do restauracji, gdzie potwierdzono naszą rezerwację, wskazano nam stolik i podano menu. Obsługująca nas kelnerka wyjaśniła, co wchodzi w zakres każdego śniadania oraz dała nam kilka chwil do namysłu.

W skład menu śniadaniowego wchodzą dwa różne zestawy. Pierwszy zestaw to “Continental Breakfast”. Wybierając go dostaniemy świeżo wyciskany sok (do wyboru jest pomarańczowy, jabłkowy, ananasowy, arbuzowy, marchewkowy, mango oraz grejpfrutowy), koszyk świeżego pieczywa, specjalnie wybrane dżemy i marmolady, masło oraz jeden ciepły napój (kawa, herbata lub gorąca czekolada). Taki zestaw kosztuje 160 AED.
Drugi zestaw śniadaniowy kosztuje 190 AED i jest już bardziej rozbudowany. “Healthy Breakfast” składa się z 5 części. Są to dania i napoje, które możemy sobie wybrać spośród trzech różnych propozycji. I tak mamy tu świeżo wyciskany sok, sałatkę warzywną, główne ciepłe danie, słodki deser oraz ciepły napój.

Stawiając na klasykę wybrałam śniadanie Continental, a Kot skusił się na “Healthy Breakfast”. Czekając na posiłek mogliśmy podziwiać wnętrze hotelu i uwieczniać je na zdjęciach. Obsługa restauracji, przyzwyczajona do takich sytuacji, posyłała nam delikatne uśmiechy. Swoją drogą, tutejsi kelnerzy to bardzo grzeczne, sympatyczne, uczynne i wiecznie uśmiechnięte osoby. Widać, że w Żaglu zatrudnia się wysoko wykwalifikowanych pracowników, którzy mają odpowiednie podejście do klienta.

Raz po raz zaczęto przynosić nam na stolik kolejne części naszych śniadań. Nic nie zdziwiło mnie tak bardzo jak to, że logo hotelu było wybite nawet na kostce masła, a dżemy i czekolada zapakowane były w oryginalnie zamknięte słoiczki z logo Burj Al Arab.

Jak smakuje śniadanie w Burj Al Arab? Wyśmienicie! Czuć, że składniki są świeże, że pieczywo jest wypiekane na miejscu, a dżemy i marmolady zostały przygotowane na podstawie najlepszych receptur. Masło było idealnie słone, konfitura pomarańczowa przeniosła mnie na chwilę na Sycylię, a czekolada była lepsza od Nutelli. Śniadanie “Healthy” było bardziej złożone i trochę cięższe. Najbardziej smakował mi z niego pudding chia z musem z mango, ale to pewnie dlatego, że nie jadam na co dzień słonych śniadań. Śniadaniem w Burj Al Arab raczyliśmy się przez dobre dwie godziny. Delektowaliśmy je spokojnie, zapamiętując w głowie każdy osobny smak.

A gdyby tak zwiedzić sobie hotel?

W pewnym momencie, siedząc, rozglądając się po sali i smakując świeżego rogalika z masłem naszła mnie myśl, że może by tak spróbować zobaczyć coś więcej niż tylko półpiętro restauracji i toalety. Większość obsługi restauracji Sahn Eddar to osoby o urodzie azjatyckiej, ale wśród nich wypatrzyłam jedną dziewczynę o bardzo europejskich rysach. Przypatrywałam się jej przez dłuższą chwilę i utwierdzałam się tylko w moim dziwnym wewnętrznym przekonaniu, że to musi być Polka. Siedziałam spokojnie, z gracją i elegancją, a w środku myśli biły się ze sobą. Podejść do niej i zagadać czy może poczekać na dogodną chwilę. Biorąc pod uwagę miejsce, w którym się znajdowaliśmy, wybrałam tę drugą opcję.

Czekałam niecierpliwie, aż w pewnym momencie dziewczyna przeszła obok naszego stolika, a na jej plakietce dostrzegłam imię. Gosia. Bingo! Jesteśmy w domu! Chwilę później Gosia sprzątała stolik obok nas, a ja wykorzystałam sytuację i zagadałam do niej po polsku.

Zapytałam o kilka istotnych rzeczy, które nurtowały mnie od samego wejścia do hotelu. Jak się okazało, Gosia pracuje w Burj Al Arab od pół roku, ale wcześniej pracowała w Anglii i Irlandii i właśnie tam wyrobiła sobie doświadczenie potrzebne do obsługi bardziej wymagającego klienta. Porozmawiałyśmy też o jej wrażeniach i naszym pobycie w Dubaju. Na koniec zapytałam grzecznie, czy nie byłoby możliwości zobaczenia czegoś więcej niż sam teren restauracji. Możliwość była, trzeba było tylko sprawdzić, gdzie mogliśmy wejść, a gdzie nie.

Na początku Gosia miała oprowadzić nas po restauracji na 27 piętrze, jednak z powodu dużej ilości gości w restauracji nie mogła wyjść na przerwę. Jak się również okazało wszystkie pokoje hotelowe były zajęte i nie mogliśmy wejść do żadnego z nich, aby zobaczyć na własne oczy jak wyglądają od środka. Myślałam już, że nie uda nam się zobaczyć reszty hotelu. Na szczęście nic jeszcze nie było stracone. 

Zjedliśmy śniadanie, zapłaciliśmy i udaliśmy się na małe zwiedzanie. Na sam początek poszła toaleta. Niby toaleta jak toaleta, nie powinna wyszczególniać się niczym specjalnym, ale nawet w tak zwyczajnym miejscu dało się zauważyć niezwyczajne detale. Papier toaletowy z wytłoczonym logo Burj Al Arab, świeże róże przy umywalkach, mydło o unikalnym zapachu, który idealnie łączy się z zapachem kremu do rąk i perfum Burj Al Arab oraz jednorazowe ręczniki bawełniane do wytarcia sobie rąk. Co najlepsze, ręczniki te są prane na bieżące i dokładane, aby powstała z nich piramidka była zawsze pełna. W toalecie jest również osobne miejsce, toaletka, do poprawienia sobie makijażu. Tutaj możemy skropić się perfumami lub nawilżyć ręce balsamem Burj Al Arab.

Następnie przyszedł czas na pozostałą części hotelu. Za zgodą managera Gosi i ochrony hotelowej udało nam się wyjechać na 27 piętro do restauracji Al Muntaha, z której rozciąga się widok na całą Zatokę Perską. Widać stąd Palmę Jumeirah, Wyspy Świat oraz Burj Khalifę. Pochodziliśmy po restauracji, obserwując przygotowanie lokalu do lunchu i zjechaliśmy na taras hotelowy, na którym znajduje się basen, plaża oraz restauracje. 

Wnętrze restauracji Al Muntaha na 27. piętrze Burj Al Arab

Widok na Wyspy Świat

Spacerując wokół Żagla nie mogliśmy uwierzyć, że udało nam się zobaczyć coś więcej niż mieliśmy w planach. Po raz kolejny zdałam sobie sprawę, że do odważnych świat należy, a marzenia trzeba spełniać (a przynajmniej spróbować je spełnić).  

Prosto z tarasu udaliśmy się do windy, która z powrotem zawiozła nas na półpiętro. Nie wiem, czy winda była złota czy może tylko pozłacana, ale jej całokształt i ociekające złotem ściany imponowały wykonaniem. Ostatnie chwile w Burj Al Arab spędziliśmy przypatrując się dokładnie wszystkim detalom, kolorowym mozaikom i fantastycznie zautomatyzowanej fontannie. Czy żałuję, że nie zobaczyłam żadnego apartamentu z bliska? Trochę szkoda, że nie udało nam się wejść do żadnego pokoju, ale przeglądając zdjęcia w internecie wiem, że i tak nie są one specjalnie w moim guście. Są przestylizowane i kiczowate. 

Pobyt w Żaglu dobiegł końca. Wychodząc z niego mieliśmy wrażenie, jakbyśmy spędzili tu wieki. Na sam koniec, jak na prawdziwego turystę przystało, zrobiliśmy sobie pamiątkowe zdjęcie pod tablicą Burj Al Arab. Oddalając się od hotelu mieliśmy dziwne wrażenie snu na jawie. Nie wydawało nam się realne, że właśnie gościliśmy w najdroższym hotelu świata. Trzygodzinne doświadczenie luksusu zakończyło się wraz z zatrzaśnięciem się za nami potężnej bramy. Kto wie, może tu jeszcze wrócimy.

Czy warto było wydać na posiłek w tak niezwykłym miejscu 350 zł za dwie osoby? Nie wiem i myślę, że każdy musi odpowiedzieć sobie sam na takie pytanie. Ja na pewno nie żałuję. Co prawda nie zjadłam tam nic wyjątkowego, ale to chyba nie o to chodzi. Liczy się miejsce, oprawa, sposób podania i nienaganna obsługa. Śniadanie w Burj Al Arab miało być niecodziennym rozpoczęciem nowego roku, nowym doświadczeniem oraz okazją do przekonania się, jak to jest pławić się w takim luksusie na co dzień. Pewnie stołując się w Deirze ta kwota starczyłaby nam na jedzenie śniadań przez tydzień. Na pewno jednak nie zobaczylibyśmy Żagla na własne oczy i nie wyrobilibyśmy sobie o nim własnego zdania. A pieniądze… to rzecz nabyta. Dzisiaj są, jutro ich nie ma. Jeśli mam już je wydawać, to właśnie na takie podróżnicze, małe przyjemności. 

Zapraszam Was do polubienia strony KingaGajaTravels na Facebooku oraz do śledzenia mojego profilu na Instagramie, gdzie dzielę się z Wami ciekawostkami na temat mojej ukochanej Sycylii i kuchni sycylijskiej. Będzie mi również bardzo miło, jeśli zostawisz komentarz pod tym wpisem. A jeśli spodobał Ci się ten artykuł to koniecznie udostępnij go innym! Grazie!♥

Zobacz także: 
Dubaj – praktyczne informacje 
Dubaj – 15 atrakcji, które musisz zobaczyć
Dubaj – gdzie i co musisz zjeść
Gdzie imprezować w Dubaju?

The post Jak smakuje śniadanie w Burj Al Arab? appeared first on kingagajatravels.pl.

Już następnego dnia po wylądowaniu w Dubaju przekonałam się, że opinie, które krążą na temat tego miasta odbiegają nieco od rzeczywistości. I nie mówię tu o cudowności tej metropolii i jej bardzo subiektywnie pojmowanym pięknie. Chodzi mi o zakaz spożywania alkoholu, który w takim mieście jak Dubaj jest dla mnie całkowicie zrozumiały. Islam, Koran i prawo szariatu – rozumiem. Akceptuję też to, że nie kupię tu piwa w hipermarkecie, a w zwykłej restauracji nie dostanę osobnej karty win. Ok, takie jest prawo, tak tam jest, więc trzeba się dostosować.

Pewnie zrozumiecie jak wielkim szokiem było dla mnie, gdy drugiego wieczoru pojechaliśmy do klubu na plaży, a tam można było normalnie podejść do baru i poprosić o “whisky on the rocks” czy o “gin and tonic“. Szokiem było też zobaczyć mężczyzn w diszdaszach, który bawili się razem z Europejczykami. Z dnia na dzień i z każdą przeżytą w Dubaju imprezą, pierwsze zdziwienie powoli ustępowało miejsca zrozumieniu. Rozumiem, że muszą w Dubaju istnieć takie miejsca, w których przyzwyczajeni do normalnego spożywania alkoholu ekspaci mogą się normalnie pobawić albo wyskoczyć na drinka. No i co z tego, że gryzie się to z ogólnym prawem? Hipokryzja hipokryzją – ważne, że dirhamy w sakwie się zgadzają.

Żeby w pełni bezpiecznie imprezować w Dubaju, należy pamiętać o kilku mniej lub bardziej ważnych szczegółach:

• Ręce przy sobie, co oznacza tyle, że nieznajomych nie należy dotykać czy poklepywać po ramieniu. Nie wiadomo kiedy trafi się na osobę, która sobie tego nie życzy i może zrobić z tego awanturę. 
• W Dubaju dużą uwagę zwraca się na strój, w którym wchodzi się do klubów. U panów dżinsy i t-shirt w zupełności wystarczą. Panie nie powinny świecić zbyt głębokim dekoltem czy za krótką mini. Takie są zasady, jednakże nie raz widziałam dziewczyny w spodenkach ledwo zakrywających pośladki, które wchodziły bez żadnego problemu. Uważam jednak, że jeśli jesteśmy tam tylko turystami, to lepiej się zakryć niż mieć jakieś nieprzyjemności. Strzeżonego… 
• Spożywanie alkoholu jest dozwolone tylko w klubach i hotelowych restauracjach. Nigdzie indziej! Warto mieć na uwadze, że w Dubaju nie wolno wychodzić na ulicę pod wpływem alkoholu. Jeśli ściągniecie na siebie zbyt wiele uwagi, osoby zbulwersowane Waszym zachowaniem mogą zadzwonić na policję. A wizyta na komisariacie w stanie wskazującym nie skończy się tylko pouczeniem. Pamiętajcie, żeby uważać na swoje zachowanie również w taksówce. Jeśli taksówkarz zauważy, że jesteście pijani, ma obowiązek zawieźć Was bezpośrednio na komisariat policji. 
• Imprezy w Dubaju rozpoczynają się około godziny 21:00, a kończą już o 3:00 w nocy. Nie ma możliwości pójścia na tzw. after party, ponieważ żaden klub czy lokal nie organizuje imprez do białego rana (no chyba, że wybieracie się na rave party na pustynię. Wtedy wszystko jest możliwe). 

Gdzie zatem można poimprezować w Dubaju?

Barasti

Barasti to najmodniejszy lokal na plaży w Dubaju, który mieści się w kurorcie Le Méridien Mina Seyahi Beach Resort & Marina. Do Barasti można przyjść na lunch lub popołudniowe opalanie się na plaży i zostać do wieczornej imprezy. Knajpka składa się z dwóch poziomów – na piętrze można usiąść w restauracji z widokiem na morze i plażę, na parterze grana jest muzyka na żywo przez lokalny zespół, a na zewnątrz (na plaży) znajduje się stanowisko DJ-a, który miksuje najpopularniejsze klubowe kawałki. Barasti może pochwalić się goszczeniem u siebie takich gwiazd jak David Guetta czy ATB.
Wieczorem z Barasti roztacza się widok na wysokie apartamentowce Mariny. Tutejszą atmosferę spokojnie można porównać do najlepszych imprez klubowych w naszych europejskich kurortach takich jak Ibiza czy Ayia Napa.
Jedynym minusem jest cena alkoholu. Za butelkę Desperadosa zapłacicie 42 AED, za czarnego Johnny Walkera na lodzie trzeba dać 45 AED, a zwykła wódka z Red Bullem kosztuje “jedyne” 65 AED.
Ach, i nie zdziwcie się jeśli po wyjściu z klubu jakaś przypadkowa dziewczyna będzie chciała wsiąść z Wami do taksówki. Ilość prostytutek w klubie i jego okolicach jest naprawdę duża. Tak, prostytucja w Dubaju jest zakazana. 

Adres: Le Meridien Mina Seyahi Beach Resort & Marina, Dubai Marina
Strona www: http://www.barastibeach.com/en

Cargo

Jeden z bardziej eleganckich i szykownych lokali. Znajduje się w budynku Pier 7 w samym centrum Dubai Mariny, a widok jaki można podziwiać z jego tarasu jest naprawdę niezły. Codziennie po południu (od godz. 16:00) w Cargo można usiąść na późny lunch, posmakować kuchni azjatyckiej, napić się czegoś mocniejszego i odpocząć, rozkoszując się widokiem na Marinę. 

Wieczorem lokal zamienia się w coctail bar, w którym można spotkać się ze znajomymi na drinka lub potańczyć. W każdy wtorek w Cargo obowiązuje Ladies Night. Panie dostają 3 kupony na 3 drinki z karty – zupełnie za darmo (link do pełnej listy z lokalami, oferującymi Ladies Night znajdziecie na końcu artykułu). 

Adres: 3rd Floor, Pier 7, Dubai Marina
Strona www: https://cargo-dubai.com/

Disconekt

Jeśli macie ochotę na dobrą muzykę klubową w środowy wieczór, jedynym słusznym kierunkiem będzie klub Disconekt, który znajduje się w Vii Dubai, na siódmym piętrze Conrad Hotel. Disconekt organizuje imprezy tylko w środy, dlatego też dla większości ekspatów jest jednym z niewielu miejsc, do których udają się w środku tygodnia. Dress code nie jest jakoś szczególnie sprawdzany. Panowie powinni mieć koszulę i długie spodnie, kobiety – szpilki. Ja weszłam w koszuli, dżinsach i trampkach i też było ok. 

Adres: Vii Dubai, 7th Floor, Conrad Hotel, Sheikh Zayed Road 

The Stabels Bar & Restaurant

The Stabels to miejsce, w którym możecie zjeść lunch, napić się piwa, potańczyć, posłuchać muzyki na żywo, zagrać w beer ponga i spróbować ujechać byka. Wystrojem i klimatem nawiązuje to typowych amerykańskich, kowbojskich lokali. Przypominają o tym amerykańskie flagi, plakaty, grafiki, wielki Harley Davidson na wejściu czy chociażby wspomniany byk na środku drugiej sali. 

Na pierwszym piętrze królują latynoskie rytmy, a na drugim można usłyszeć bardziej różnorodne klimaty (od Adele, przez Lady Gagę, aż po RHCP). The Stabels to świetne miejsce na wieczorne piwo ze znajomymi i odpoczynek przy muzyce na żywo. 

Adres: Sheikh Zayed Road, Next to Raddison Royal Hotel, Behind Zoom Supermarket

Zobacz także: 
Dubaj – praktyczne informacje 
Dubaj – 15 atrakcji, które musisz zobaczyć
Dubaj – gdzie i co musisz zjeść
!Lista Ladies Night w Dubaju!

The post Dubaj nocą, czyli gdzie imprezować w Dubaju appeared first on kingagajatravels.pl.

Co trzeba zjeść w Dubaju?

Kuchnia arabska w Dubaju to głównie ta libańska, którą traktuje się tutaj jako tę prawdziwą i oryginalną. Uwielbiam orientalne smaki i chętnie spróbowałam tych, które oferują libańskie restauracje w Dubaju. Najchętniej raczyłam się poniższymi daniami, które są obłędne i jak najbardziej trafiają w moje gusta. Myślę, że jeśli chcecie spróbować czegoś lokalnego w ZEA, to produkty z tej listy będą idealne:

• Shawarma (pl. szoarma) – zawinięty placek z chlebka pity z wołowiną, kurczakiem, jagnięciną lub z falafelem w wersji wegetariańskiej
• Falafel – smażone na głębokim oleju kotleciki z ciecierzycy, które doprawiane są czosnkiem, kolendrą i kuminem. Fantastycznie chrupiące i sycące, są świetnym zamiennikiem mięsa.
• Hummus – pasta z ugotowanej ciecierzycy z sezamem i czosnkiem.
• Babaghanoush – pasta z upieczonego bakłażana z dodatkiem sezamu, najczęściej posypywana ziarnami owocu granatu.
• Zaatar – za’atar to po arabsku tymianek. W języku potocznym słowo to oznacza przyprawę z tymianku, sezamu i sumaku. W menu arabskich restauracji znajdziecie “zaatar” co oznacza, że dostaniecie grillowany chlebek z serem i przyprawą zaatar.
• Lody z mleka wielbłąda – wyroby z wielbłąda są tu bardzo popularne (od burgerów z mięsa wielbłąda po kawę z mlekiem wielbłąda). Ja skusiłam się tylko na lody i myślę, że warto ich spróbować.
• Karak Tea – tradycyjna herbata, która do krajów arabskich dotarła z Półwyspu Indyjskiego. Karak tea to mocna, czarna herbata gotowana z mlekiem, dzięki czemu jej smak jest delikatny i kremowy. Do herbaty można dodać goździki, imbir, kardamon lub szafran. W zależności od przyprawy, smak karak tea będzie inny. 
• Woda kokosowa – w Dubaju bardzo popularna jest woda kokosowa spożywana prosto ze świeżego kokosa. Warto się na nią skusić, bo oprócz swoich fantastycznych właściwości odżywczych, świetnie gasi pragnienie. Ale UWAGA! Woda kokosowa w centrum Dubaju (Marina czy Jumeirah Beach) potrafi kosztować nawet 20 AED. Jeśli będziecie w dzielnicy Al Fahidi, skręćcie w małą uliczkę pomiędzy Textile Souq, prowadzącą do kanału. Woda kokosowa kosztuje tam jedyne 8 AED. 

Gdzie warto zjeść w Dubaju?

Wychodzę z założenia, że jeśli jadę do miejsca, które ma swoją własną, tradycyjną kuchnię, to nie chcę żywić się tym, co równie dobrze mogę dostać w Polsce. Dlatego też zwiedzając Dubaj, starałam się dotrzeć do lokalnych miejsc. Nie interesowały mnie obiady czy kolacje w najbardziej luksusowych miejscach (z dwoma wyjątkami). Wolałam pójść do lokalu, który z zewnątrz nie wyglądał za dobrze, ale w środku oferował prawdziwą i szczerą kuchnię.

W Dubaju restauracji z tradycyjną arabską kuchnią jest stosunkowo mało. Aby jej posmakować, lokalni mieszkańcy wybierają się do restauracji oferującej kuchnię libańską. Bardzo popularna w Dubaju jest również kuchnia hindusko-pakistańska. Miejsca, które znajdziecie poniżej nie są wykwintne i polecane w przewodnikach Michelinna. Są jednak smaczne, prawdziwe i tanie.

Al Mallah (w dzielnicy Al Satwa)

Al Mallah to najstarsza restauracja z kuchnią libańską w Dubaju. Mieści się ona w tym samym miejscu od ponad 30 lat. Spróbujcie tu koniecznie świeżo wyciskanych soków (ten z arbuza jest obłędny), ale poproście, żeby nie dodawano do nich cukru. Do jedzenie wybraliśmy hummus i babaghanoush z pitą, szoarmy z mięsem i z warzywami (polecam też tę z falafelem i smażonymi warzywami) oraz zaatar.
Nie zdziwcie się, że posiłek spożywa się tu przy stolikach ustawionych tuż obok ruchliwej ulicy. Nadaje to temu miejscu całkowicie orientalnej atmosfery.

Al Reef Lebanese Bakery (w dzielnicy Al Karama)

Tradycyjna libańska piekarnia, w której kupicie nie tylko arabską pitę, chleb czy tutejsze ciastka. Zjedzcie na miejscu lub weźcie na wynos placek zaatar z mięsem i z serem, a na deser czekoladowe kulki z pistacjami (podobne do naszych polskich ziemniaczków). Proste jedzenie, ale niezwykle aromatycznie i smaczne. 

Dubai Fish Hut Restaurant (w dzielnicy Oud Metha)

Najlepsza rybna restauracja w Dubaju, naprawdę. Znajduje się w dzielnicy Oud Metha, ale warto tu przyjechać nawet z Abu Dhabi. Nam to miejsce polecili znajomi, mieszkający w Dubaju. 
Do wyboru są potrawy ze stałego menu oraz ryby na wagę. Można podejść do okienka i samemu wybrać rybę, na jaką akurat ma się ochotę. Codziennie do Fish Hut przyjeżdża świeża dostawa ryb, dzięki czemu wszystko jest świeże. Polecam Wam wziąć grillowane kalmary, rybę z grilla (najlepiej w marynacie z czosnku i majeranku) oraz ich hummus, który jest przepyszny. Tutejsza obsługa jest niezwykle sympatyczna i pomocna.

Karachi Darbar (w dzielnicy Oud Metha)

Restauracja oferująca hindusko-pakistańską kuchnię. Odwiedziliśmy to miejsce pierwszego wieczoru, chwilę po wylądowaniu w Dubaju i wróciliśmy do niego jeszcze kilka razy. Dlaczego? Bo to miejsce jest naprawdę dobre. Świetnie doprawione mięsa z grilla, pyszny kurczak (Karachi Tikka Kadai) i ryż, którego smaku nie zapomnę do końca życia – sypki, aromatyczny i wilgotny.

Karachi Darbat to miejsce, w którym jadają Pakistańczycy oraz całe Hinduskie czy Arabskie rodziny. To restauracja uczęszczana w większości przez miejscowych, więc raczej nie spotkacie tu turystów. Otwarta jest do godziny 3 w nocy.

Honest Restaurant (w dzielnicy Al Fahidi)

Kolejna restauracja hindusko-pakistańska, na którą natrafiliśmy całkowicie przypadkiem. Zmierzaliśmy w kierunku historycznej dzielnicy Al Fahidi, a w planach mieliśmy zwiedzanie Muzeum Dubaju i stwierdziliśmy, że wypadałoby coś zjeść. Dookoła dzielnica azjatyckich imigrantów, a w środku lokalu sami Hindusi i Pakistanie. Menu jest bogate, a ceny (jak mówi nazwa lokalu) bardzo szczere.

Zamówiliśmy dwa zestawy obiadowe z indyjskimi mięsami oraz dwa świeże soki z mango. Na przystawkę dostaliśmy sałatkę z kapusty, marchewki, pomidora i ogórka skropioną sokiem z cytryny. Wnętrze lokalu nie zachwyca i nie zachęca do odwiedzin, ale jedzenie jest naprawdę smaczne i tanie (za obiad dla dwóch osób wydaliśmy ok. 60 AED).

MAKE Art Cafe (Al Fahidi)

Oficjalnie moje ulubione miejsce w Dubaju! Idealne na przedpołudniową kawę i lekturę. Świetna kawiarnia połączona z galerią sztuki. Można tu przyjść napić się czegoś, poczytać książkę, pooglądać wywieszone obrazy i zainspirować się wszechobecną sztuką. W MAKE Art Cafe spędziliśmy pierwszy i ostatni dzień i wiem, że przy kolejnej wizycie w Dubaju na 100% odwiedzę to miejsce. 

Geewin Cafe (Deira)

Na lody z mleka wielbłąda skusiłam się w dzielnicy Deira. Tuż przy miejscu, z którego odpływają łódki na drugą stronę kanału znajduje się malutka budka z lodami, kawą i pamiątkami. Ja skusiłam się na trzy dosyć oryginalne smaki – mleko wielbłąda, daktyle oraz szafran, które smakowały bardzo ciekawie. Który smak najlepszy? Jak dla mnie wygrywa szafran, później daktyl, a na końcu mleko wielbłąda. 

Duniya Al Sham Pastry (w dzielnicy Al Satwa)

To miejsce znajduje się w dzielnicy Al Satwa, która jest mało popularna wśród turystów i słynie z najlepszej herbaty Karak tea w całym Dubaju. Jeszcze do niedawna ten mały lokalik ukryty był w bramie, do której pukali tylko ci, który wiedzieli co kryje się po drugiej stronie. Dzisiaj Duniya Al Sham Pastry to małe okienko, które oprócz herbaty serwuje też pizze, lokalne wypieki, zaatar czy falafele. Nie ma tu stolików, a zamówione rzeczy spożywa się na stojąco lub we własnym samochodzie zaparkowanym tuż obok. 

Karak tea przygotowana jest w wielkim kotle, w którym cały czas gotuje się herbata z mlekiem i przyprawami. Jej smak jest niepowtarzalny i niezapomniany. 

Karak tea bardzo często podawana jest z arabskimi daktylami

To tyle jeśli chodzi o sprawdzone kulinarne adresy w Dubaju. Mam nadzieję, że skorzystacie z nich podczas odwiedzin w tym mieście. A jeśli macie jakieś swoje ulubione dubajskie restauracje, podzielcie się nimi w komentarzach. Stwórzmy naszą wspólną kulinarną mapę Dubaju. 

Zapraszam Was do polubienia strony KingaGajaTravels na Facebooku oraz do śledzenia mojego profilu na Instagramie, gdzie dzielę się z Wami ciekawostkami na temat mojej ukochanej Sycylii i kuchni sycylijskiej. Będzie mi również bardzo miło, jeśli zostawisz komentarz pod tym wpisem. A jeśli spodobał Ci się ten artykuł to koniecznie udostępnij go innym! Grazie!♥

Zobacz także: 
Dubaj – praktyczne informacje 
Dubaj – 15 atrakcji, które musisz zobaczyć

The post Dubaj od kuchni, czyli co i gdzie musisz zjeść w Dubaju appeared first on kingagajatravels.pl.

DUBAJ – 15 atrakcji, które warto zobaczyć?

1. Burj Khalifa

Burdż Chalifa to najbardziej znany drapacz chmur w Dubaju, który dzięki swoim 828 metrom jest dzisiaj najwyższym budynkiem świata.
Jego budowa rozpoczęła się we wrześniu 2004 roku, a zakończyła się w sierpniu 2009 roku. Oficjalnie Burdż Chalifę otwarto w styczniu 2010 roku. Ceremonii otwarcia przewodził Szejk Mo.
Pierwotnie Burdż Chalifa miała nazywać się Burdż Dubaj. Tuż przed oficjalnym otwarciem ogłoszono, że budynek będzie nosić nazwę na cześć władcy Abu Dhabi- szejka Khalify bin Zayeda, który w 2009 roku pomógł Dubajowi wyjść z kryzysu i wspomógł emirat na kwotę 25 mld USD.

Tę piękną, szklaną konstrukcję widać z każdego miejsca w Dubaju. Wieczorem na jej powierzchni można oglądać prawdziwy spektakl świateł.

Zobacz także: Burj Khalifa, czyli z wizytą w najwyższym budynku świata

2. Pokaz fontann przy Dubaj Mall

Pokaz fontann to fantastyczne widowisko, które można oglądać w ciągu dnia o 13:00 i o 13:30 oraz wieczorem od 19:00-21:00, co pół godziny.

Jeśli nigdy nie widzieliście wody tańczącej w rytm muzyki i unoszącej się na wysokość 150 metrów, to ten pokaz na długo zapadnie Wam w pamięć. Wieczorne pokazy poprzedzone są spektaklem światła wyświetlanym na Burdż Chalifie.

Pokaz fontann można obserwować ze skweru tuż przy Dubai Mall. Wieczorami jest on zapełniony po brzegi. Mniej obleganym miejscem jest taras Apple Store, do którego wejście znajduje się na pierwszym piętrze.

3. Burj Al Arab

Hotel-żagiel, nazywany tak przez wielu, to najbardziej luksusowy i najdroższy hotel na świecie. Aby opisać prestiż tego miejsca mówi się, że jest to jedyny 7-gwiazdkowy hotel. Za noc w jednym z jego 202 apartamentów trzeba zapłacić od 1300 do 24000 USD.

Burdż Al Arab nie jest dostępny dla zwykłych śmiertelników. Aby tutaj wejść trzeba być gościem hotelowym, czyli spać w tutejszych pokojach lub mieć rezerwację w jednej z 10 restauracji.

Zobacz także: Jak smakuje śniadanie w Burj Al Arab? 

4. Souk Madinat Jumeirah

Madinat Jumeirah to inspirowany arabskimi medinami kurort. Powstał, aby oddać hołd arabskim korzeniom Dubaju. Ktoś, kto nie wie, że to miejsce zostało sztucznie stworzone na potrzeby turystów, może pomyśleć, że faktycznie przetrwało wieki.

W Madinacie znajdziemy dwa luksusowe hotele, prywatne enklawy, centrum SPA, bary i restauracje, teatr z 442 miejscami oraz targ, nawiązujący do tradycyjnych arabskich suków. Znajdziecie tu pamiątki, biżuterię, perfumy czy ceramikę. Kanał wodny w Madinacie można zwiedzić także “abrą”, czyli tradycyjną drewnianą łódką.

5. Deira

Najstarsza dzielnica Dubaju i dawne centrum handlowe miasta. Warto pospacerować po tej części i zobaczyć inną, może bardziej prawdziwą twarz metropolii.
W tzw. “starym Dubaju” można zobaczyć jak wyglądało miasto jeszcze kilkadziesiąt lat temu. Nie ma tu luksusowych aut, bogatych domów i strzelistych wieżowców ze szkła. Są za to zwykłe budynki zamieszkiwane przez azjatyckich imigrantów.
Dla mnie Deira to prawdziwe oblicze Dubaju. Klimat tej dzielnicy jest najbardziej zbliżony to atmosfery innych arabskich miast. Szkoda, że tylko tu można go naprawdę poczuć.

6. Gold Souq, Spice Souq i Textile Souq

Tradycyjne arabskie suki, czyli targi można odwiedzić podczas spaceru po Deirze. Najważniejszymi targami w Dubaju są Targ Tkanin, Targ Złota i Targ Przypraw.

Gold Souq, czyli Targ Złota to najbardziej znany i najważniejszy bazar w Dubaju. W ZEA złoto jest codziennością, a jego jakość jest podobno najlepsza na świecie. Mówi się, że ok. 40% światowego handlu złotem odbywa się właśnie w Dubaju. I to właśnie tu, na Targu Złota jest tego kruszcu najwięcej.
Na Gold Souq składa się kilka alejek, a na nich, obok siebie, usytuowane są sklepy ze złotą biżuterią. Cena zależy od aktualnego kursu złota i od robocizny. Nie oznacza to jednak, że nie da się jej zbić. Także i tu, w zwyczajnych sklepach można się targować, a niekiedy zbić cenę nawet o 30%. Za każdy zakupiony produkt sprzedawca powinien wystawić certyfikat autentyczności.
Pamiętajcie, żeby nie dać się nabrać na “najlepsze ceny” oferowane przez ulicznych sprzedawców. Bardzo często sprzedają oni fałszywe złoto czy podróbki firmowych zegarków.
Będąc na Targu Złota nie zapomnijcie o największym złotym pierścionku na świecie, który waży “tylko” 63 kilogramy. Jeśli chcecie zrobić sobie z nim zdjęcie, przygotujcie się na oczekiwanie w kolejce.

Tuż obok Targu Złota znajduje się Spice Souq – Targ Przypraw. Znajdziecie tu wszystkie przyprawy świata. Począwszy od kuminu, przez cynamon, skończywszy na szafranie. I to właśnie szafran warto tu nabyć. Uważajcie jednak na sprzedawców i (jak zwykle) nie zapomnijcie się targować. Przed wizytą na Targu Przypraw warto sprawdzić ich ceny w zwykłym supermarkecie. Niekiedy potrafią kosztować mniej i być lepszej jakości.

Textile Souq znajduje się w dzielnicy Bur Dubaj, tuż przy zatoce Dubai Creek i oferuje piękne kaszmirowe szale oraz wspaniałe arabskie szaty. Cena do jakości jest naprawdę niezła. Uważajcie jednak na podróbki. Jeśli ktoś Wam wmawia, że szal kosztujący 15 AED jest wykonany z najlepszej jakości kaszmiru, to na pewno tak nie jest. Jeśli macie ochotę nabyć tradycyjną arabską abaję czy arafatkę, to Textile Souq jest najlepszym do tego miejscem.

Jeśli nie lubicie naciągających i nagabujących Was do zakupu sprzedawców, dubajskie targi nie przypadną Wam do gustu. Warto jednak chociaż raz zasmakować prawdziwej arabskiej kultury, będąc w arabskim kraju.

7. Al Fahidi i Dubai Museum

Al Fahidi to historyczna dzielnica, znajdująca się w samym sercu Bur Dubaj. Jest ona uznawana za jedną z najstarszych części Dubaju (zaraz obok Deiry). Można przejść się wąskimi uliczkami, podziwiając starą zabudowę miasta i odwiedzając Muzeum Kawy, liczne galerie sztuki oraz artystyczne i nowatorskie kawiarnie.

Niedaleko Al Fahidi znajduje się Muzeum Dubaju, w którym mamy możliwość poznać całą historię miasta – od czasów zamierzchłych, kiedy to mieszkali tu poławiacze pereł, przez lata kiedy odkryto tu złoża ropy, aż do dziś. W zbiorach muzealnych znajdują się również dawne instrumenty, broń czy biżuteria. Możemy zobaczyć również jak mieszkali przodkowie Emiratczyków, na jakich posłaniach spali i jak wyglądały ich łodzie. Uważam, że Dubai Museum jest warte zwiedzenia szczególnie dla osób, które przyjeżdżając do Dubaju chcą poznać jego całokształt, a nie tylko zachwycać się luksusowym centrum.

Muzeum jest otwarte od soboty do czwartku w godzinach 8:30-20:30, a w piątki od 14:30-20:30. Bilet wstępu kosztuje 3 AED (ulgowy 1AE).

8. Dubai Mall

Największe centrum handlowe na świecie znajduje się oczywiście w Dubaju. W Dubai Mall na powierzchni ponad 112 ha znajduje się 1200 sklepów przeróżnych marek oraz 150 restauracji. Do tego największe akwarium, które mieści 100 mln litrów wody i jest domem dla tysięcy różnych ryb i stworzeń morskich. Lodowisko rozmiarów olimpijskich, kino oraz meczety.

Dubai Mall ma cztery poziomy i jest naprawdę ogromne! Już na samym wejściu warto zaopatrzyć się w książeczkę z mapą i spisem wszystkich sklepów i restauracji. Odwiedźcie też Fashion Avenue, czyli część galerii, w której znajdują się butiki największych projektantów i najlepszych marek. Jeśli będziecie mieć okazję, porównajcie toalety, które znajdują się w zwykłej części oraz w tej bardziej luksusowej. Te drugie mają specjalne stanowiska, przy których można poprawić sobie make up czy też wyznaczone części do zabawy z dziećmi.

My spędziliśmy prawie cały jeden dzień w Dubai Mall. Podczas 7 godzinnego spaceru po centrum handlowym przeszliśmy 14 km. Nie pytajcie ile razy się zgubiliśmy.

9. Palma Jumeirah

Najsłynniejsza na świecie sztuczna wyspa w kształcie drzewa palmowego, którą widać aż z kosmosu. Pień palmy ma 5 km długości, a rozpiętość każdego liścia liczy nawet 4 km. Do jej budowy użyto 93 000 000 m³ piasku. Konstrukcja wyspy dodała aż 78 km do linii brzegowej Dubaju.

Na palmie znajdują się ekskluzywne hotele o międzynarodowej renomie (takie jak Waldorf Astoria, Fairmont, One&Only, Jumeirah Zabeel Saray, Marriott czy Kempinski), ogromny park wodny czy luksusowe apartamenty.
Palma jest połączona z lądem kolejką, dzięki czemu można się na nią dostać bez najmniejszego problemu. Jeśli wypożyczacie samochód, to spokojnie możecie wjechać na teren palmy. Jej główna droga jest ogólnodostępna, a na sam koniec prowadzi podwodny tunel.

10. Hotel Atlantis

Jeden z najbardziej luksusowych hoteli w Dubaju położony jest na samym końcu Palmy. Jego całkowita powierzchnia (wraz z plażą) wynosi 46 ha. Wewnątrz hotelu mieści się 1500 pokoi, z czego największy apartament Royal Bridge Suite liczy 924 m².

Hotel Atlantis otwarto w 2008 roku. Na sam pokaz sztucznych ogni wydano ok. 20 mln dolarów.

11. JBR

Jumeirah Beach Residence to dzielnica, w której znajduje się jedna z dwóch publicznych plaż w Dubaju – Jumeirah Beach. Z jednej strony widok na morze i na największy diabelski młyn na świecie (Ain Dubaj), z drugiej – na wysokie wieżowce. Warto przejść się nadmorską promenadą, przy której znajduje się wiele restauracji, artystycznych graffiti czy atrakcji turystycznych.

12. Dubai Marina

Jedna z najbardziej luksusowych dzielnic miasta, kolejne centrum Dubaju. Marina to jedna z niewielu na świecie sztucznie stworzonych przez człowieka przystani. Po obydwu jej stronach podziwiać można wysokie drapacze chmur, w których znajdują się biura oraz drogie apartamenty. Przy brzegach kanałów stoją zaparkowane luksusowe jachty, które są marzeniem co drugiego turysty.

Do Dubai Mariny warto wybrać się na spacer – zarówno w dzień, jak i w nocy. Świeża bryza z nad kanału sprawia, że można się poczuć jak w nadmorskim kurorcie. Marina to idealne miejsce na wieczorny chillout czy imprezę. Mnóstwo tu świetnych restauracji, które wieczorami zamieniają się w kluby.

13. The Global Village

Ta Globalna Wioska to największa na świecie ekspozycja turystyczno-rozrywkowa, która ma na celu przybliżenie różnych państw, ich kultur i tradycyjnych produktów. W kilkudziesięciu pawilonach można posmakować kuchni z danego kraju, kupić rękodzieła oraz obejrzeć pokazy na żywo.

14. Miracle Garden

Największy ogród na świecie o powierzchni 72 tysięcy m², w którym znajduje się ponad 45 milionów kwiatów ułożonych w tematyczne instalacje. Największa z nich to kwiatowa ściana opatrzona Rekordem Guinnessa. W Miracle Garden można oglądać również kwitnące piramidy, samolot linii Emirates, zegar z kwiatów oraz przejść się pod kompozycją zrobioną z kolorowych parasolek. Niektóre instalacje i dekoracje zmieniają się z roku na rok.

Warto wspomnieć, że ogród znajduje się na pustyni. Jak widać, w Dubaju nic nie jest niemożliwe.

15. Desert Safari

Safari na pustyni to jedna z największych atrakcji turystycznych Dubaju. Białe, terenowe jeepy wiozą spragnionych niezapomnianych wrażeń na pustynię w okolicach miasta. A tam – jazda quadami, sandboard, przejażdżka na wielbłądzie, smakowanie tradycyjnej kuchni arabskiej, pokaz tańca Tanura oraz tańca brzucha. Jeśli Waszym marzeniem jest zobaczenie zachodu słońca na pustyni, koniecznie wybierzcie się na Desert Safari.

Atrakcji w Dubaju jest jeszcze więcej. Z dnia na dzień pojawia się tam coś nowego. Miasto jest w ciągłej budowie, przez co cały czas się powiększa i rozrasta. Powyższe punkty to moje TOP 15 atrakcji w Dubaju. Mam nadzieję, że ta lista pomoże Wam w planowaniu pobytu w ZEA.

Zapraszam Was do polubienia strony KingaGajaTravels na Facebooku oraz do śledzenia mojego profilu na Instagramie, gdzie dzielę się z Wami ciekawostkami na temat mojej ukochanej Sycylii i kuchni sycylijskiej. Będzie mi również bardzo miło, jeśli zostawisz komentarz pod tym wpisem. A jeśli spodobał Ci się ten artykuł to koniecznie udostępnij go innym! Grazie!♥

Zobacz także: 
Dubaj – praktyczne informacje

The post Dubaj – 15 atrakcji, które musisz zobaczyć appeared first on kingagajatravels.pl.

DUBAJ – GDZIE TO JEST?

Dubaj leży w Azji, na Półwyspie Arabskim, nad Zatoką Perską. W latach 1971-1972 Abu Dhabi, Dubaj, Sharjah, Ajman, Umm Al Quwain, Ras Al Khaimah oraz Fujairah założyły federację 7 emiratów, tworząc tym samym państwo Zjednoczone Emiraty Arabskie ze stolicą w Abu Dhabi.
To jednak Dubaj wybił się i został najbardziej popularnym emiratem. Wszystko za sprawą bogatych złóż ropy naftowej oraz szejka-wizjonera Muhammada ibn Raszida al Maktuma, który w znaczny sposób przyczynił się do rozwoju miasta oraz regionu.

Dubaj leży w strefie klimatu podzwrotnikowego suchego. Znaczy to mniej więcej tyle, że słońce świeci tu cały rok, a opady deszczu są bardzo sporadyczne.

Najlepszym czasem na odwiedzenie Dubaju jest okres od października do kwietnia. Średnia temperatura w ciągu dnia waha się od 20-30°C, a w nocy spada do około 15°C. Jest to pogoda idealna na wakacje w ZEA.

Lato (maj-wrzesień) jest tutaj bardzo gorące, a temperatury dochodzą nawet do 45°C. Mieszkańcy Dubaju starają się nie przebywać wtedy na zewnątrz. Jeśli muszą wyjść z klimatyzowanego pomieszczenia, to przesiadają się tylko do klimatyzowanego samochodu.

My wybraliśmy się do Dubaju na przełomie grudnia i stycznia. Temperatura dochodziła nawet do 28°C, a wieczorami spadała do 18°C. Dosłownie dwa dni były pochmurne i lekko mgliste, przez resztę czasu mieliśmy piękne słońce. 

JAK DOJECHAĆ?

Do Dubaju można dostać się bezpośrednio z Polski. Najtańszą (i wcale nie najgorszą) opcją jest lot z Katowic linią lotniczą Wizzair. Ceny zaczynają się od ok. 500 zł. Wizzair lata na lotnisko Al Maktoum International Airport (DWC), które jest oddalone od centrum miasta o 37 km.

Drugą opcją jest lot z Warszawy samolotem linii Emirates, która jest uważana za najlepszą i najbardziej luksusową linię lotniczą na świecie. Emirates ląduje na głównym lotnisku Dubai International Airport (DBX), które znajduje się na północy miasta, niedaleko dzielnicy Deira.

Od kwietnia 2018 roku do Dubaju będzie można polecieć także z Krakowa liniami lotniczymi FlyDubai. Loty ze stolicy Małopolski obsługiwane są codziennie.

My wybraliśmy przelot Wizzairem z Katowic. Lot trwał niecałe 6 godzin i był dosyć wygodny. Za bilety na 10 dni dla dwóch osób w dwie strony (tylko z bagażem podręcznym) zapłaciliśmy ok. 1500 zł.

Zobacz także: jak spakować bagaż podręczny na tygodniowe wakacje? 

WIZA, PRZEPISY WJAZDOWE I KONTROLA CELNA

Obywatele RP nie muszą ubiegać się przed wyjazdem o żadną wizę, uprawniającą do wjazd do Dubaju. Na lotnisku, podczas kontroli, do paszportu zostaje wbita 90-dniowa wiza turystyczna. Jest ona przyznawana na podstawie dokumentu ważnego jeszcze co najmniej 6 miesięcy.

Kontrola celna to jedna z tych rzeczy, które spędzają sen z powiek osobom podróżującym do Dubaju. Nie ma się czego obawiać. Kontrola jest szybka i bezbolesna. Podobno podczas wjazdu i wyjazdu skanowana jest tęczówka oka. Piszę podobno, ponieważ w naszym przypadku nic takiego nie miało miejsca, jednak kilka osób przed nami zostało poddanych takie procedurze.

Ponieważ nie jesteśmy małżeństwem, najbardziej obawialiśmy się pytań dotyczących naszego pokrewieństwa. Nic takiego jednak nie miało miejsca. Celnik nie pytał nas o to, kim dla siebie jesteśmy, po co wjeżdżamy do Dubaju, do kogo lecimy itd. Nikt nie prosił nas też o przedstawianie aktu małżeństwa czy podanie adresu w hotelu, w którym się zatrzymamy. Celnik popatrzył tylko na nas, wbił pieczątkę do paszportu i zawołał następną osobę.

Do Dubaju można wwieźć 4 litry alkoholu na osobę. Pamiętajcie, że w Emiracie Szardża spożywanie i posiadanie alkoholu jest nielegalne i ścigane z urzędu. Zabronione jest również przewożenie alkoholu w samochodzie przez ten emirat.

JAK DOJECHAĆ Z LOTNISKA?

Jeśli lądujecie na lotnisku DBX, do centrum dostaniecie się czerwoną linią metra (kierunek UAE Exchange).

Z lotniska DWC można dostać się do centrum na dwa sposoby. Na lotnisku wsiadamy w autobus F55 lub F55A (nocny) i przesiadamy się w czerwoną linię metra na przystanku Ibn Battuta, która jedzie do centrum.
Prostszym i dużo bardziej wygodnym rozwiązaniem jest skorzystanie z taksówki. Wychodząc z hali przylotów na lotnisku DWC, kierujcie się do wyjścia na prawo. Taksówki w Dubaju są przeważnie koloru kremowego (mogą mieć dachy w kolorze czerwonym, zielonym, niebieskim, pomarańczowym lub żółtym) i wszystkie są oznakowane. Nie zgadzajcie się na przejazd niby-taksówką, która nie ma oznakowania, a w środku brak jej taksometru.
Pamiętajcie, że jeśli taksówkarz zapomni włączyć taksometr, jedziecie za darmo.

Po wylądowaniu i przejściu przez kontrolę, skorzystaliśmy z taksówki. Za przejazd z lotniska DWC do dzielnicy Oud Metha, w której się zatrzymaliśmy (na północy miasta) zapłaciliśmy 142 dirhamy (ok. 142 zł).

GDZIE SPAĆ? 

Coraz częściej otrzymuję od Was zapytania o polecenie najlepszego (lub sprawdzonego) hotelu w Dubaju. Niestety, podczas mojej wizyty w ZEA miałam zagwarantowany nocleg u znajomych. Ponieważ nie jestem w stanie polecić Wam konkretnego hotelu w Dubaju, poniżej zostawiam Wam wyszukiwarkę Booking.com, dzięki której na pewno znajdziecie świetny nocleg w okazyjnej cenie. 

Booking.com

WALUTA I JĘZYK

Walutą obowiązującą w Dubaju jest dirham (1 AED = ok. 0,93 zł).
Do ZEA najlepiej zabrać euro lub dolary i na miejscu wymienić je na lokalną walutę. Kantory znajdują się w centrach handlowych oraz w hotelach. Najlepiej wymienić pieniądze w galeriach handlowych. Na lotnisku i w hotelach ceny potrafią być sporo zaniżane.

Językiem urzędowym w Dubaju jest arabski. Jednakże ze względu na dużą liczbę ludności napływowej większość napisów i komunikatów jest przetłumaczona również na język angielski.

CENY

Przed wyjazdem wiele osób mówiło mi, że Dubaj to cenowy raj na ziemi. Przygotowując się do podróży, postanowiłam doinformować się również w kwestii cen. Dobrze, że to zrobiłam! Dzięki temu na miejscu nie przeżyłam szoku cenowego.

Ogólnie rzecz biorąc, ceny w Dubaju są bardzo porównywalne do polskich. Cena taksówki za kilometr to 1,5 AED, 1,5 litrowa butelka wody mineralnej to 1 AED, świeżo wyciskany sok z pomarańczy kosztuje 10 AED, wrap z falafelem w Carrefourze to 3,5 AED. Cena benzyny za litr wynosi od 2,05 do 2,33 AED, w zależności od rodzaju paliwa.
Większość dubajskich cen żywności jest wyższa od naszych polskich o 10-20%. Wystarczy przejść się alejkami w Carrefourze i porównać ceny. 

Jeśli chodzi o jedzenie na mieście to najtańszymi restauracjami są te serwujące kuchnię hinduską czy pakistańską. Obiad w takim miejscu można zjeść już od 40 AED/2 osoby. Oczywiście istnieją też miejsca, gdzie za obiad dla jednej osoby można zapłacić nawet 300 czy 1000 AED. Wszystko zależy od luksusu na jaki stawiamy i od zasobności naszego portfela.

Ceny ubrań w sieciówkach są porównywalne do naszych polskich (niektóre rzeczy kosztują tyle samo, inne drożej). Najbardziej opłaca się kupić luksusowe kosmetyki, perfumy czy elektronikę. Ceny tych produktów potrafią być naprawdę konkurencyjne. Najdroższe w Dubaju są atrakcje turystyczne oraz alkohol sprzedawany w klubach i w hotelowych barach.

Towary na tutejszych targach (souq) nie mają cen, dlatego też warto się targować, bo ceny są często mocno zawyżane. Najlepiej przejść się po suku, porównać ceny, wrócić tam, gdzie znajdowały się produkty, które Was interesują i zacząć się targować. 

KOMUNIKACJA MIEJSKA

Dubaj to miasto, w którym komunikacja miejska działa na bardzo wysokim poziomie.

Najlepszym sposobem na przemieszczanie się po mieście jest metro – najnowocześniejsze i jedyne w pełni zautomatyzowane metro na świecie. W Dubaju jeżdżą dwie linie metra: czerwona (od UAE Exchange do Rashidya) oraz zielona (od Creek do Etisalat), dzięki którym można dojechać w prawie każde miejsce w Dubaju. 
Aby zaplanować przemieszczanie się po mieście, warto wcześniej zapoznać się z najbliższymi stacjami metra (mapa metra). Jeśli macie możliwość, ustawcie się z samego przodu lub z tyłu metra. Ponieważ nie ma tu kabiny motorniczego, możecie obserwować fantastyczne widoki przez samą szybę. 
Warto pamiętać, że w metrze obowiązuje całkowity zakaz jedzenia, picia oraz żucia gumy. Za złamanie go grozi kara w wysokości 100 AED.  
W dubajskim metrze wyznaczone są również specjalne (różowe) przedziały tylko dla kobiet i dzieci. Mężczyźni nie mogą w nich przebywać. Za przebywanie w strefie dla kobiet, panowie mogą zapłacić 100 AED kary. 
W zależności od rodzaju wykupionego biletu, będziecie mogli skorzystać ze strefy Silver albo Gold. Strefa Silver jest ogólnodostępna. Strefa Gold jest całkowicie oddzielona od reszty wagonu, a podróżujący nią mogą usiąść w wygodniejszych siedzeniach. Za przebywanie w strefie Gold bez odpowiedniego biletu grozi kara w wysokości 100 AED. 

W Dubaju kursują też liczne autobusy, którymi można dojechać dosłownie wszędzie. Z autobusów najczęściej korzystają mieszkańcy pochodzenia hinduskiego, pakistańskiego i turyści. Przystanki autobusowe wyglądają trochę kosmicznie, a to wszystko za sprawą działającej w środku klimatyzacji. 
Pełną listę linii autobusowych znajdziecie tutaj. 

Mało popularne są tu też tramwaje. Te kursują na terenie Dubaj Mariny, Jumeirah Lakes Towers oraz na Palmie Jumeirah. Wszystkie linie łączą się z czerwoną linią metra (więcej informacji tutaj). 

Istnieją również taksówki, które są w miarę tanie. Stawka początkowa każdej taksówki wynosi 5 AED. Kilometr kosztuje 1,5 AED. Biorąc pod uwagę przemieszczanie się po mieście taksówkami warto pamiętać, że odległości są tu naprawdę spore. To, że na mapie Dubaj wygląda na małe miasto jest bardzo złudne. Przykładowa cena taksówki z Oud Methy do Burj Al Arab wynosi 60 AED. 
Kobiety podróżujące samotnie lub z dziećmi mogą zamówić sobie różową taksówkę, czyli “Pink Taxi”. Jest to pojazd z różowym dachem, prowadzony przez kobietę, z którego mogą skorzystać tylko kobiety. 

Przemieszczając się po Dubaju komunikacją miejską warto zaopatrzyć się w kartę NOL, która obowiązuje w metrze, autobusach i tramwajach. Istnieją dwa rodzaje: Silver NOL (tańsza) i Gold NOL (droższa, pozwalająca na podróżowanie w strefie Gold).
Kartę Silver NOL można kupić na każdej stacji metra w punkcie informacyjnym. Kosztuje ona 25 AED, z czego 6 AED idzie na wydanie karty, a 19 AED zostaje do wykorzystania na przejazdy. Karta NOL jest jednoosobowa, nie mogą podróżować na nią dwie osoby.
Cena za przejazd zależy od ilości stref jakie przejeżdżamy. Jeśli jest to jedna stref, bilet kosztuje 3 AED. Jeśli zaczynamy przejazd w jednej strefie, a kończymy w innej – 5 AED, a jeśli podróżujemy przez więcej niż 2 strefy, zapłacimy za przejazd 7,5 AED. Dlatego tak ważne jest odbijanie się na bramkach przy wejściu i wyjściu z metra – system musi wiedzieć, ile pieniędzy ma pobrać nam z karty za przejazd.

My zaopatrzyliśmy się w karty Silver NOL na samym początku pobytu w Dubaju. Jej zakup najbardziej się opłaca. Zwykły bilet jednodniowy kosztuje 14 AED, a bilet na tydzień (w zależności od ilości stref) potrafi kosztować od 50 do 110 AED. My za wszystkie doładowania do karty zapłaciliśmy nie więcej niż 60 AED (cena wraz z kosztem wyrobienia karty).
Więcej informacji na temat opłat za przejazdy znajdziecie tutaj. 

W Dubaju działa też ich lokalne “Jak Dojadę” i nazywa się Wojhati. 

STRÓJ

Jeśli chodzi o męski strój w Dubaju, nie ma w tym temacie żadnych specjalnych obostrzeń. Warto pamiętać, że panowie nie mogą chodzić po mieście bez koszulki oraz że powinni nosić spodnie sięgające kolan. Spodenki plażowe mogą być używane tylko i wyłącznie na plaży.

My, kobiety nie mamy już tak łatwo. Nasz strój powinien zakrywać nam ramiona oraz kolana. Nie powinnyśmy również odsłaniać dekoltu oraz brzucha. Na plaży możemy przebywać w stroju kąpielowym lub w bikini. Kategorycznie nie możemy opalać się topless.

Jeśli nasz strój znacznie odbiega od normy, możemy zostać zatrzymane przez policję lub lokalnego mieszkańca i poproszone o zakrycie się. 

Na podróż do Dubaju spakowałam rzeczy spełniające emirackie standardy (spódnica maxi, sukienka midi, bluzki zakrywające ramiona). Nosiłam również krótkie spodenki oraz kombinezon, sięgające przed kolano. Nikt nie zwrócił mi uwagi. Widziałam jednak turystki, którym koszulka ledwo zakrywała biust, a szorty – pośladki. W kraju takim jak ZEA wyglądało to po prostu niesmacznie i prowokowało pożądliwe spojrzenia mieszkańców przybyłych tu z Indii czy z Pakistanu. 

BEZPIECZEŃSTWO

Dubaj to jedno z najbezpieczniejszych miast świata. To nie chwyt reklamowy, tak naprawdę jest. Przez 10 dni pobytu w ZEA ani razu nie czuliśmy się zagrożeni. I nie ważne, czy podróżowaliśmy metrem, spacerowaliśmy po Deirze czy wracaliśmy późną nocą do domu.

W Zjednoczonych Emiratach Arabskich kradzież czy napady są bardzo surowo karane, dzięki czemu należą one do grupy państw o najniższym wskaźniku przestępczości. Dodatkowo, większość miejsc jest monitorowana, a monitoring sprawdzany jest na bieżąco.

Rodowici mieszkańcy Dubaju są na tyle bogaci, że nie muszą kraść, a przyjezdni po prostu boją się konsekwencji zabronionego czynu, jakimi są pobyt w rygorystycznym więzieniu i wydalenie z kraju.

WARTO PAMIĘTAĆ

Aby nasz pobyt w Dubaju był miły, bezpieczny i zakończył się powrotem do domu warto (a nawet należy) pamiętać o kilku zasadach, których trzeba przestrzegać. 

1. Okazywanie uczuć jest w Dubaju i na terenie całego ZEA zabronione. W miejscu przestrzeni publicznej nie wolno okazywać sobie uczuć, całować się, przytulać, a nawet trzymać się za ręce. Ta zasada obowiązuje zarówno pary zamężne jak i te, jeszcze przed ślubem.
Jeśli będziecie w Dubaju zauważycie, że tam nikt nie trzyma się za ręce. Wyjątkiem, który zauważyłam są małżeństwa z dziećmi.
Za przesadne okazywanie sobie uczuć można trafić do więzienia. 

2. W miejscach publicznych (np. centra handlowe) obowiązuje zakaz fotografii. Nie wolno też robić zdjęć arabskim kobietom. Jeśli chcecie uwiecznić je na fotografii, należy o to wcześniej zapytać. 

3. W miejscach publicznych nie wolno przeklinać, krzyczeć, komentować, śmiać się i krytykować religii, nawoływać muezina, szejka i rodziny królewskiej. 

4. Piątek to dzień wolny od pracy. W tym dniu muzea, urzędy i niektóre sklepy są nieczynne, a niektóre otwierają się później.

5. Sprzedaż i spożywanie alkoholu w Dubaju jest zabronione i surowo karane. Jedynym miejscem, w którym można kupić alkohol są hotelowe bary oraz kluby dla turystów i ekspatów. Nie wolno wychodzić na ulicę pod wpływem alkoholu. Jeśli już musicie, starajcie się nie zwracać na siebie uwagi. Jeśli np. taksówkarz zauważy, że jesteście pijani, ma obowiązek zawieźć Was bezpośrednio na komisariat policji. 

6. W ZEA obowiązują wtyczki brytyjskie. Warto wziąć ze sobą odpowiednią przejściówkę. 

7. Ze względu na to, że Dubaj rozrasta się w zastraszającym tempie taksówkarze nie znają na pamięć nazw wszystkich ulic. Biorąc taksówkę lepiej wskazać punkt orientacyjny, do którego chcecie się dostać, niż dokładną nazwę ulicy. 

8. W Dubaju obowiązuje cenzura mediów, czyli Internetu, telewizji czy gazet. Nie zdziwcie się, jeśli niektóre strony internetowe (w muzułmańskim świecie uważane za obraźliwe) będą zablokowane. Warto wspomnieć, że władze ZEA blokują także takie aplikacje jak Skype czy Whatsapp, przez co dzwonienie za ich pomocą jest praktycznie niemożliwe. Wysyłanie pisemnych wiadomości, zdjęć czy wiadomości głosowych działa normalnie. 

9. Dubaj ma bardzo dobrze rozwiniętą sieć darmowego Wi-Fi. Jest ono dostępne tylko osobom, które posiadają emiracki numer telefonu. Jeśli bardzo zależy Wam, aby mieć stałe połączenie z internetem, rozważcie zakup lokalnego numeru.
My korzystaliśmy z internetu tylko w mieszkaniu, w którym mieszkaliśmy. Kilka razu udało nam się skorzystać z Wi-Fi na mieście, bez konieczności logowania się za pomocą numeru telefonu. W większości barów i restauracji darmowy Internet działa normalnie.

Zapraszam Was do polubienia strony KingaGajaTravels na Facebooku oraz do śledzenia mojego profilu na Instagramie, gdzie dzielę się z Wami ciekawostkami na temat mojej ukochanej Sycylii i kuchni sycylijskiej. Będzie mi również bardzo miło, jeśli zostawisz komentarz pod tym wpisem. A jeśli spodobał Ci się ten artykuł to koniecznie udostępnij go innym! Grazie!♥

Zobacz także: 
Dubaj – 15 atrakcji, które musisz zobaczyć
Dubaj – gdzie i co musisz zjeść
Gdzie imprezować w Dubaju?
Jak smakuje śniadanie w Burj Al Arab?
Burj Khalifa, czyli z wizytą w najwyższym budynku świata

The post Dubaj – praktyczne informacje, czyli co warto wiedzieć przed wyjazdem appeared first on kingagajatravels.pl.