Jeśli lubisz autentyczność to reportaże powinny Ci się spodobać. To nie jest taki prosty gatunek literacki, ale można się do niego szybko przekonać. Ja sama z początku nie wiedziałam, czy to jest to, ale szybko się okazało, że uwielbiam reportaże.
Pierwszym reportażem jaki kiedykolwiek przeczytałam była książka “Po Syberii” (http://kingagajatravels.pl/7-ksiazka-do-kawy-po-syberii/), która de facto otrzymała nominację do nagrody Kapuścińskiego za reportaż literacki.
Później sięgnęłam po “Między miejscami” (http://kingagajatravels.pl/ksiazka-kawy-miedzy-miejscami-z-psem-przez-afganistan/) i przepadłam 🙂
Polecam Ci też “Jako dowód i wyraz przyjaźni” (jeśli lubisz Warszawę i PKiN), reportaż o Korei Północnej czy o Brazylii. Recenzje powyższych książek znajdziesz u mnie w dziale Kultura -> Książki 🙂

Jeśli kiedyś będziesz chciała dać szansę jakiemuś reportażowi to polecam Ci “Miasto Archipelag”. Myślę, że jest wystarczająco dobry, żeby się nie zniechęcić.

Przez to, że ten reportaż jest bardzo aktualny i odwołuje się tylko do wydarzeń historycznych to nie jest wspomnianą przez Ciebie męką, ale ciekawym spojrzeniem na nie tak znowu odległą Polskę.
A co do Sosnowca… wydaje mi się, że śmieją się z niego tylko osoby pochodzące ze Śląska. A taką chytrą babę z Radomia znają przecież wszyscy 😉

I w dodatku zajął się tym w ciekawy i bardzo przystępny sposób. Książkę czyta się jednym tchem i ma się ochotę na więcej.

Cieszę się, że przypadła Ci do gustu i bardzo Ci ją polecam, bo świetnie opowiada o współczesnej Polsce.