Ja chyba, mimo wszystko, wolę rzetelne pisanie 😉

Szczerze? Drugi raz bym po tę książkę nie sięgnęła. A to z tego względu, że osoba Marii Konopnickiej nie ujęła mnie niczym szczególnym i nie wydaje mi się być jakoś specjalnie bliska. Dobrze było zagłębić się w jej życiorysie i dowiedzieć się o niej więcej niż na lekcjach polskiego, ale tyle mi wystarczy 🙂
No ale to jest tylko moje skromne zdanie 😉

I teraz ten dylemat – czy docenić rzetelne pisanie czy jednak popaść w zachwyt, że i wtedy tak sprawnie funkcjonowały pismaki… 😀

Albo jej życiorys i postępowanie nikogo by nie szokowało i przeszłoby bez echa. Nawet Pudelek by się nią nie zainteresował 😉

Daj znać, czy ta biografia zaskoczyła Cię czymś czy może wszystkie fakty były Ci znane. Chętnie się dowiem jaka jest opinia polonistki (kogoś, kto się zna i jeszcze w dodatku pasjonuje życiorysem poetki) na temat tej książki 🙂

http://www.bookiecik.pl

Śmiać mi się zachciało, bo przypomniałam sobie, że w okresie kiedy Maria Skłodowska-Curie miała romans z Langevinem to faktycznie padła ofiarą pismaków. Maria Konopnicka, zresztą, też musiała się wyplątywać z różnych plotek pisanych na jej temat i na temat jej rodziny.
Co do biografii pióra Iwony Kienzler to mogę Cię zapewnić, że bardzo często przytacza ona cytaty oficjalnych biografów osób, o których pisze. Jak postępuje reszta pisarzy, którzy zajmują się biografiami znanych Polek – (jeszcze) nie wiem 🙂