Początek września spędziłam z moją siostrą, która przyjechała na chwilę do Polski. Myśląc, jakim jesteśmy teraz dla siebie wsparciem, jak dużo rozmawiamy, dzielimy się przemyśleniami, jak pytamy się wzajemnie o radę i konsultujemy ze sobą prawie wszystko nie chce mi się wierzyć, że kiedyś darłyśmy ze sobą koty, nie znosiłyśmy się i uważałyśmy się za swoich największych wrogów (ach, te trudy dorastania). Kiedyś chciałam być jedynaczką, dzisiaj nie wyobrażam sobie, że mogłabym nie mieć siostry, która jest tak różna ode mnie, a tak podobna.

Następnie, przyszedł czas na mój wyjazd i na dłuuugo wyczekiwaną podróż do Toskanii. Długo wyczekiwaną, bo czekałam na nią jakieś 8-10 lat. Pamiętam, jak wtedy, te kilka lat temu, kupiłam przewodnik po Florencji i Toskanii, zaplanowałam całą podróż i nie miałam z kim w nią wyruszyć. Dzisiaj pojechałabym po prostu sama, ale wtedy nie byłam aż tak odważna. Wyjazd do Toskanii był najważniejszą podróżą tego roku z dwóch głównych powodów. Po pierwsze, było to spełnienie dawnego marzenia, a po drugie – była to moja urodzinowa podróż z okazji 30-tki. Było pięknie, cudownie i fantastycznie! Florencja stała się moim nowym ulubionym włoskim miastem, dolina Val d’Orcia sprawiła, że serce biło mi coraz mocniej, a wzgórza Chianti porośnięte winnicami i drzewami oliwnymi sprawiły, że mój sen o Toskanii się spełnił. Usiąść na tarasie z widokiem na winorośle, z kieliszkiem Chianti Classico w ręku i podziwiać piękno natury – tak wyglądały moje popołudnia i wieczory. Swoją drogą, w ciągu całego mojego życia nie wypiłam tyle wina z denominacją DOCG, co w ciągu tego jednego tygodnia w Chianti. Cóż za osiągnięcie! 

A po powrocie do domu zaczęłam ogarniać rzeczywistość – z ogromną radością i pozytywną energią. Powoli przygotowuję się więc na październik, który może okazać się jazdą na rollercoasterze, bez trzymanki. Czy tak się stanie, zobaczymy. A nawet jeśli, to jestem na to w pełni gotowa! 

A tymczasem we wrześniu…

Słucham – piosenek, które towarzyszyły mi w Toskanii. Moją ulubioną jest “New York” grupy Thegiornalisti, który we Włoszech pozwalał marzyć, a dzisiaj – po powrocie do domu – przywołuje wspomnienia i ogromnie mnie wzrusza. Za każdym razem, gdy go słucham mam przed oczami ostre zakręty, widoki na winnice, gaje oliwne oraz małe toskańskie miasteczka i wioski, a w brzuchu czuję milion motylków. Wystarczy, że zamknę oczy i przenoszę się w czasie do połowy września. Magia muzyki! 

Czytam – w Toskanii czytałam książkę podróżniczą Johna Keaheya pt. “Ukryta Toskania”. Wzięłam ją ze sobą do Włoch, ponieważ chciałam przeczytać coś, co opowiada o miejscu, w którym jestem. W końcu książka o Toskanii smakuje najlepiej właśnie w Toskanii!!! Muszę przyznać, że jestem nią bardzo pozytywnie zaskoczona i trochę zachwycona. To coś między opowiadaniem o pobycie autora w Toskanii a przewodnikiem, z którego dowiemy się wielu ciekawostek i odkryjemy kolejne miejsca do odwiedzenia. Recenzja tej książki na pewno pojawi się na blogu. 

Po powrocie do domu wzięłam się za przerabianie poradnika “Ty w social mediach” Marcina Żukowskiego. Czytam tę książkę trochę inaczej, bowiem robię sobie z niej notatki, wypisuję wszystkie najistotniejsze informacje i notuję moje własne przemyślenia. Póki co, usystematyzowałam sobie dużo informacji na temat tworzenia własnej marki i mam nadzieję, że znajdę w niej super triki na polepszenie i usystematyzowanie moich działań w mediach społecznościowych. Jeśli jesteście na początku swojej działalności w internecie albo nie czytaliście jeszcze tej pozycji, koniecznie ją nadróbcie. Uważam, że warto się z nią zapoznać.

Oglądam – piękne toskańskie widoki, czyli wzgórza pełne winnic, gajów oliwnych i zebranego zboża. Dzisiaj już nie w rzeczywistości, a na zdjęciach, które przywiozłam z Włoch. 

Dodatkowo, oglądam filmy – te nowe i te nieco starsze. Podczas pobytu w Toskanii obejrzałam dwie włoskie komedie: “Sole a catinelle” oraz “Che bella sorpresa”, które (jak to włoskie komedie) są lekkie, nawiązują trochę do obecnej sytuacji we Włoszech oraz mają ogromne poczucie humoru. Z kinowych nowości udało mi się obejrzeć naprawdę sporo filmów: drugą część musicalu “Mamma Mia 2”, całkiem niezły “Dywizjon 303”, świetny dramat “Żona”, przyjemną komedię azjatycką “Bajecznie bogaci Azjaci” oraz mocnego “Dogmana”, który troszeczkę mnie zawiódł, bo liczyłam na coś więcej. 

Podróżuję – po Toskanii. Dwa tygodnie września spędziłam w Toskanii, zwiedzając Lukkę, Pizę, Florencję, Sienę, San Gimignano, Arezzo, dolinę Val d’Orcia oraz (mój wymarzony) region Chianti Classico. Ten wyjazd wgłąb Toskanii był jednym z moich największych podróżniczych marzeń. Nadal nie wierzę, że się spełniło (że sama je spełniłam), bo jeszcze tak wiele miejsc chcę zobaczyć w tym regionie. Jedno jest pewne, do Toskanii na pewno wrócę (nie raz i nie dwa) i myślę, że za każdym razem będę spełniać jakieś małe marzenie. 

Pracuję nad – blogowymi wpisami na październik. Mam ogrom tematów, wspomnień podróżniczych i ciekawych miejsc do polecenia, które trzeba odwiedzić, zobaczyć, doświadczyć i czuję się w obowiązku, żeby je opisać. Na pewno powstanie kilka praktycznych przewodników po Toskanii i mam nadzieję, że moje doświadczenia pomogą osobom, które będą się wybierać w ten region Włoch. 

Planuję – październik. Wpisy na bloga, treningi, ważne wydarzenia w Krakowie, studia i pracę. Oczywiście, nie planuję całego miesiąca od razu, ale nakreślam najważniejsze wydarzenia w kalendarzu, żeby o nich nie zapomnieć. 

Chciałabym – częściej jeździć do Włoch. Jest tyle pięknych miejsc, do tylu różnych krajów chciałabym pojechać, ale podczas pobytu w Toskanii zrozumiałam, że ten “powrót do korzeni” pozwolił mi spojrzeć na Italię z innej perspektywy. Widzę i wiem, jak ciężko wygląda tam życie (praca i jej znalezienie, biurokracja, funkcjonowanie wielu rzeczy), ale kocham ten kraj jak żaden inny i jest on mi niezwykle bliski. Ogrom moich marzeń i życiowych celów, które miałam spełniły się właśnie we Włoszech. W Toskanii zrozumiałam, że chcę jak najczęściej smakować i jeszcze lepiej poznać ten kraj. Chcę być coraz lepszym znawcą i ekspertem w temacie Włoch, wyspecjalizowanym oczywiście w Sycylii. 

Czuję się – o dziwo, bardzo dobrze. Trochę żałowałam, że zostawiam Włochy i wracam do domu, ale z drugiej strony bardzo się na ten powrót cieszyłam. Wróciłam z ogromną pozytywną energią, z głową pełną pomysłów, wypoczęta, zainspirowana i zmotywowana do działania. Nie myślałam, że będę się cieszyć z powrotu do domu, bo zazwyczaj w takich sytuacjach jestem przybita i mam tygodniową depresję, a tu od razu zabrałam się do działania i do tworzenia codzienności. Ten wyjazd był mi bardzo potrzebny. 

Jestem wdzięczna – za to, że miałam możliwość wyjazdu do Toskanii i spełnienia mojego ogromnego podróżniczego marzenia. Jestem wdzięczna za to, że w dzień urodzin najbliższe mi osoby (rodzina, przyjaciele) pamiętały o mnie i za to, że dzięki osobom, które były ze mną we Florencji mogłam świętować okrągłe urodziny przez 4 dni. 

Taki był właśnie mój wrzesień. Trochę rodzinny, bardzo podróżniczy i ogromnie inspirujący. A jak Tobie minął ten miesiąc? Podziel się nim ze mną w komentarzach. 

The post Tu i teraz – wrzesień 2018 appeared first on kingagajatravels.pl.

Pod koniec lipca, gdy uświadomiłam sobie, że na sierpień nie mam żadnych podróżniczych planów, poczułam dziwną pustkę w sercu. Pospiesznie zaczęłam sprawdzać, czy są jakieś tanie loty, gdziekolwiek. Chciałam polecieć gdziekolwiek, byleby tylko polecieć. Ostatecznie, trochę się uspokoiłam i stwierdziłam, że może ten brak planów nie jest taki zły, jak go malują. Odpocznę, zresetuje umysł i spędzę trochę czasu zwiedzając moje własne miasto. W końcu ostatnim tak spokojnym miesiącem był kwiecień, jak nie luty.

Tak też się stało! W sierpniu dni mijały mi na pracy, przejażdżkach rowerowych po mieście, treningach na siłowni i słodkim lenistwie. Ten miesiąc był tak mało produktywny, że powinno prześladować mnie mocne poczucie winy. Nic takiego (dziwnym trafem) nie ma miejsca. Dzięki zwolnieniu obrotów miałam czas pójść na parę koncertów, na nową krakowską plażę z książką, pospotykać się ze znajomymi i obejrzeć kilka filmów w kinie. Dopiero pod koniec miesiąca pojechałam do Krosna (w woj. podkarpackim), które jest po części miastem mojego dzieciństwa. Fajnie było tam wrócić, odbyć tę wspomnieniową podróż w czasie i docenić to, czego kiedyś się nie zauważało.

A tymczasem w sierpniu…

Słucham – spokojnej muzyki (często też muzyki filmowej), która wprawia mnie w dobry, zrelaksowany nastrój. W sierpniu słuchałam głównie Ludovico Einaudiego, który jest współczesnym magikiem fortepianu. 

Czytam – kontynuuję reportaż “Rosja. Podróż do serca kraju i narodu”, który zaczęłam w lipcu i który sprawia, że w całkowicie inny (nowy) sposób patrzę się na Rosję jako na kraj i na naród. Świetna pozycja, przygotowująca mnie powoli do podróży Koleją Transsyberyjską, która ciągle przede mną. 

Oglądam – miasto z perspektywy roweru, które każdego dnia zaskakuje mnie czymś nowym. W sierpniu obejrzałam też parę nowych filmów. Jednym z nich jest fantastyczna i pełna humoru komedia “Jestem taka piękna”, która w lekki sposób opowiada o tym, jak my – kobiety – postrzegamy siebie i swój wygląd oraz jak surowe potrafimy być dla samych siebie. Drugim filmem był rewelacyjny i enigmatyczny thriller włoskiego reżysera Ferzana Ozpetka pt. “Neapol spowity tajemnicą”. Jeśli jesteście fanami Ozpetka albo lubicie doszukiwać się w filmach drugiego dna oraz ukrytych symboli i znaczeń, koniecznie obejrzyjcie “Neapol…”. Dodatkowo, zdjęcia Neapolu są po prostu mistrzowskie. Komedia “Niezwykła podróż fakira, który utknął w szafie” bawi, uczy i sprawia, że po wyjściu z kina człowiek kocha wszystkich ludzi i cały świat. Ja też tak się czułam. 

Podróżuję – w sierpniu odwiedziłam Krosno. Jeździłam tu w odwiedziny do babci jako mała dziewczynka. Pamiętam te kilkugodzinne podróże koleją, które za każdym razem działały inaczej na moją wyobraźnię i które sprawiały, że byłam coraz bardziej ciekawa świata (nie wspominając o tym, że za każdym razem moją ambicją było nauczenie się na pamięć wszystkich stacji kolejowych, na których stawał pociąg. Koniec końców, pamiętam tylko tę początkową – Kraków – i tę końcową – Krosno Miasto). W Krośnie byłam tylko na weekend z okazji wesela w rodzinie. Niestety, nie miałam czasu, żeby odwiedzić moje dawne, zapomniane nieco miejsca, ale udało mi się znaleźć czas na wieczorny spacer po krośnieńskim Rynku. Urzekło mnie (i pozytywnie zaskoczyło) to, jak bardzo to miasto się zmieniło, rozwinęło i jak tętni życiem. Totalnie zakochałam się w tutejszej Klubokawiarni Ferment, która swoim wnętrzem i atmosferą, jaka tam panuje przypomina mi kawiarnie krakowskiego Kazimierza. Czuję, że niebawem wrócę do Krosna. 

Planuję – urodzinową podróż, która już we wrześniu. 

Chciałabym – aby sierpniowe upały trwały jeszcze przez cały wrzesień. Coraz krótsze dni, zimniejsze poranki i to specyficzne jesienne światło powoli dają znać, że jesień jest już tuż-tuż. Dlatego też nie pogardziłabym ostatnimi gorącymi (ale takimi naprawdę ciepłymi) wrześniowymi popołudniami. 

Czuję się – trochę rozleniwiona. Po spokojnym sierpniu zatraciłam trochę umiejętność motywacji, którą muszę na nowo wdrożyć w życie. Czasem taki spokojny okres w życiu jest potrzebny, ale nie może trwać wiecznie. Teraz trzeba wrócić to dawnych zasad, postawić się do pionu i zabrać do pracy. 

Taki był właśnie mój sierpień. Bardzo spokojny, trochę leniwy i totalnie na luzie. A jak Tobie minął ten miesiąc? Podziel się nim ze mną w komentarzach. 

Wpisy opublikowane w sierpniu:

• Dlaczego Andaluzja skradła moje serce? 
• Sewilla – co warto zobaczyć w stolicy Andaluzji
• Smakujemy Andaluzję, czyli co i gdzie zjeść w Sewilli 

The post Tu i teraz – sierpień 2018 appeared first on kingagajatravels.pl.

Lipiec rozpoczął się pakowaniem walizek, dopinaniem ostatnich zawodowych zobowiązań i podróżą na Sycylię. Oprócz odwiedzin u rodziny i zajadania się sycylijskimi pysznościami, uczestniczyliśmy też w ślubie i weselu naszych przyjaciół. Rozmowom, toastom i zabawie nie było końca. Po powrocie z Włoch rzuciłam się w wir pracy – zawodowej i domowej. Moja tegoroczna przygoda z działką przyniosła upragniony (i oczekiwany) efekt – po każdym weekendzie na wsi wracałam do Krakowa z rękami pełnymi ekologicznych plonów. Dlatego też moim głównym, popołudniowym zajęciem lipca było… mycie, obieranie, mieszanie i zamykanie warzyw i owoców w słoikach. Ach, tegoroczna zima będzie pyszna! Oprócz pracy i przetworów znalazłam też trochę czasu na książki, filmy, leniwe i niespieszne spotkania ze znajomymi i przyjaciółmi oraz na zwykłe cieszenie się z każdej wolnej chwili. I tak sobie myślę, że mimo tego, że pogoda nas nie rozpieszczała to ten mój lipiec był niezwykle pogodny. I takim też go zapamiętam.

A tymczasem w lipcu…

Słucham – ciszy, kiedy tylko jest mi to dane. Nadmiar dźwięków, które w tym miesiącu miałam dookoła spowodował, że w każdej wolnej chwili wyłączałam muzykę i korzystałam z błogości ciszy. Podobno wiele osób się jej boi, bo zmusza nas ona do przebywania z samym osobą i do głębszego zastanowienia się nad wieloma sprawami, a ja uważam, że umiejętne korzystanie z ciszy potrafi przynieść dużo dobrego. Najlepsze jest to, że kiedyś sama się jej bałam ciszy, bo kojarzyła mi się głównie z samotnością i smutkiem. Dzisiaj uważam ją za ogromny przywilej i nagrodę. 

Czytam – skończyłam trzeci tom z cyklu “Genialna przyjaciółka” Eleny Ferrante, czyli książkę “Historia ucieczki” i nie mogę się doczekać lektury kolejnej, ostatniej już, części. To niesamowite, że tak bardzo wciągnęła mnie powieść o przyjaźni, uczuciach, dziwnych i niekiedy toksycznych relacjach oraz o ludzkich emocjach. W końcu to nie reportaż ani biografia, a ja dosłownie “połykam” książki Ferrante. Pewnie dlatego, że postaci są świetnie naszkicowane, nie są banalne ani jednowymiarowe. Każdy bohater jest jednocześnie dobry i zły i to czytelnik sam decyduje, czy go lubi czy może go nie znosi. Dodatkowo ta seria wzbudza we mnie ogromne emocje, których nie jestem w stanie w żaden sposób stłumić podczas czytania. No i akcja dzieje się w znacznej części w Neapolu, a przytoczone są tu również problemy społeczne dawnych Włoch. Jeśli lubicie takie książki, polecam Wam tę serię z ręką na sercu. 

W lipcu zaczęłam również czytać reportaż “Rosja. Podróż do serca kraju i narodu”, która zapowiada się niezwykle ciekawie. 

View this post on Instagram

A post shared by Kinga | kingagajatravels.pl (@kingagajatravels)

Oglądam – nowości kinowe, jak w każdym miesiącu. W lipcu udało mi się obejrzeć “Ocean’s 8”, czyli całkiem niezłą, damską wersję “Ocean’s 11”. Jeśli ktoś lubi komedie kryminalne, ta produkcja powinna przypaść mu do gustu. Następnie, w trakcie 5-godzinnego oczekiwania na przesiadkę w Bergamo, obejrzałam włoski dramat “A casa tutti bene”, na którego miałam ochotę już w marcu, będąc w Toskanii. “Czego życzy sobie kobieta” okazał się niewypałem. 1,5 godziny z 60-letnią Sharon Stone, która słabo grała 40-latkę utwierdziło mnie jedynie w przekonaniu, że dbanie o siebie trzeba zacząć w jak najmłodszym wieku. Wyglądać na 40 kilka lat, mając 60 na karku to chyba całkiem niezły wynik. Pod koniec miesiąca obejrzałam film dokumentalny “Whitney”, opowiadający o całym życiu Whitney Houston – od dzieciństwa do tragicznej śmierci. Smutny, bardzo smutny film. 

Podróżuję – w lipcu poleciałam na Sycylię, gdzie odpoczywałam w Syrakuzach, spacerowałam po moich ukochanych katańskich zakątkach, odwiedziłam małe miasteczko Donnalucata oraz urocze Marzamemi, degustowałam wina w winiarni Nicolosi u stóp Etny i uczestniczyłam w prawdziwym, sycylijskim weselu. Och, jak ja kocham powroty na Sycylię! Nie zabrakło również podróży po Polsce – w Katowicach weseliliśmy się z kolejną młodą parą, a na mojej wsi w województwie świętokrzyskim odpoczywałam, ładowałam baterie i napawałam się widokiem przepięknych zachodów słońca.

View this post on Instagram

A post shared by Kinga | kingagajatravels.pl (@kingagajatravels)

Planuję – sierpniowe treningi na siłowni, dobre nawyki, które ponownie muszę wdrożyć w życie oraz… kolejną podróż. Tym razem najważniejszą podróż tego roku, która już we wrześniu. Nie mogę się doczekać!

Uczę się – zamykać w słoiki dary lata, a tak po ludzku – uczę się robić przetwory na zimę. Do tej pory zawsze robiłam powidła śliwkowe, nutellę śliwkową (czyli tzw. czekopowidła) oraz paprykę konserwową. W tym roku moje eko zbiory obrodziły i mam pełno warzyw i owoców, z którymi coś trzeba było zrobić. Za mną już nalewka z czarnej porzeczki, dżem z czarnej porzeczki i nutella… też z czarnej porzeczki. Dżem z mirabelek, mus jabłkowy, ogórki kiszone, suszone pomidory i przecier pomidorowy. Przede mną jeszcze nalewka z aronii i kolejna porcja przetworów (np. z dynii). Lubię sobie tak kucharzyć, a robienie przetworów (pomimo tego, że baaaardzo czasochłonne) napawa mnie dumą i radością. 

Chciałabym – wrócić do regularnego pisania artykułów na bloga oraz do regularnych treningów na siłowni. Obecnie każde wolne popołudnie wykorzystuję na… robienie przetworów. To jest obecnie mój priorytet numer 1, ponieważ nie chcę zmarnować ani siatki zbiorów. 

Czuję się – zmęczona, ale szczęśliwa. Cieszę się, że moje wiosenne sianie i sadzenie nasionek dało jakiś plon, bo myślałam, że nic z tego nie wyjdzie. Między wszystkimi wyjazdami i zarezerwowanymi weekendami miałam bardzo mało czasu na plewienie i wyrywanie chwastów, które rosną jak grzyby po deszczu. Na szczęście coś mi tam powyrastało, a najbardziej obrodziły pyszne pomidory. Cieszę się też z tego, że dostałam się na studia. Od początku tego roku odczuwałam dziwny, trudny do zdefiniowania brak. Dopiero w maju oświeciło mnie, że tą pustką jest tęsknota za nauką, rozwojem, siedzeniem w książkach i przygotowywaniem się do egzaminów. Może dla niektórych to dziwnie zabrzmi, ale ja uwielbiam się uczyć! Myślę też, że nigdy nie jest za późno na kolejny kierunek studiów. Co więcej, uważam, że zbliżająca się 30-tka to świetny moment na powrót na uczelnię. 

Jestem wdzięczna – za możliwość oglądania pięknych zachodów słońca, których w tym miesiącu było pod dostatkiem. 

Zachód słońca na Sycylii (po lewej), zachód słońca gdzieś w województwie świętokrzyskim (po prawej)

Taki był właśnie mój lipiec. Podróżniczy, ale i bardzo domowy. A jak Tobie minął ten miesiąc? Podziel się nim ze mną w komentarzach. 

Wpisy opublikowane w lipcu:

• Czym zaskoczyła mnie Sycylia?

The post Tu i teraz – lipiec 2018 appeared first on kingagajatravels.pl.

Początek czerwca zaczął się spokojnie. Leniwymi spacerami odkrywałam piękno mojej ulubionej dzielnicy Krakowa – Podgórza. Później był wyjazd do Andaluzji – zwiedzanie Sewilli, Grenady i Malagi. Zajadanie się tapas, obserwowanie miast z tarasów widokowych i zabawa na weselu mojej przyjaciółki. Po powrocie zaczęła się intensywna praca i nowe tłumaczeniowe wyzwania. Ostatni weekend spędziłam na konferencji dla twórców internetowych w Łodzi. Czekałam na ten wyjazd jak na zbawienie. Byłam ciekawa nie tyle samego wydarzenia, które po raz kolejny okazało się być genialne, co miasta. O Łodzi słyszałam dużo sprzecznych opinii. Że ładna, że obskurna, że tam nic nie ma, że jest totalnie artystyczna. Wyznaję zasadę, że dopóki nie wyrobię sobie własnego zdania o jakimś miejscu, nie wierzę w to, co mówią inni. No i w Łodzi przepadłam. Totalnie i całkowicie. Łódź to miasto ciekawe, wymagające otwartego umysłu, dziwne i trudne do zdefiniowania. To miasto, które nie da się określić jednym przymiotnikiem – ładne, brzydkie. I właśnie dlatego tak bardzo mnie urzekło (ale o tym będzie jeszcze na blogu). Czerwiec zakończę weekendem na wsi. Cisza, spokój, rodzinne spotkania i plewienie grządek. Dobrze, że ten miesiąc objęty jest takimi beztroskimi ramami. Czasami odpoczynek od szaleństwa jest jak najbardziej potrzebny. 

A tymczasem w czerwcu…

Słucham – z racji tego, że czerwiec był dla mnie totalnie szalony, przy pracy zasłuchiwałam się w muzyce klasycznej (wiecie, Bach, Vivaldi, Czajkowski, takie klimaty). Wstając od komputera włączałam coś bardziej ruchliwego i moim czerwcowym wyborem była nowa Kaśka Nosowska i jej “Ja Pas”. Uwielbiam ten kawałek! Te słowa, ten bit, to wszystko… jestem całkowicie na tak!

Podczas tegorocznej edycji SeeBloggers w Łodzi miałam okazję uczestniczyć w koncercie Nosowskiej i muszę się przyznać, że jej nowa muzyczna odsłona całkowicie do mnie przemawia. To są jak najbardziej moje klimaty. 

Chciałabym – aby każdy miesiąc był taki, jak ten mijający czerwiec. Pełen podróży, smakowania, odkrywania nowych miejsc, leniwego spacerowania po moim rodzinnym Krakowie. Pełen intensywnej pracy zawodowej, którą uwielbiam. Pełen cudownych spotkań i rozmów. 

Czytam – kończę “Historię nowego nazwiska”, drugi tom z cyklu “Genialna Przyjaciółka” włoskiej pisarki Eleny Ferrante, którą zaczęłam w maju. Przeczytałam też książkę “Serce” Edmunda de Amicisa, która kilka razy chwyciła mnie za serce i sprawiła, że po moim policzku poleciała łza. Niby taka łatwa i banalna książeczka dla dzieci, a ma w sobie tyle wartościowych, życiowych lekcji, że powinien ją przeczytać każdy dorosły. 

Oglądam – kinowe nowości oraz ciekawe i inspirujące kanały na YouTube. W czerwcu widziałam “Kochając Pabla, nienawidząc Escobara”, który był ciekawy, ale pozostawił pewien niedosyt. Javier Bardem i Penélope Cruz stworzyli świetne postaci i bardzo dobrze weszli w swoje role. Będąc po obejrzeniu serialu “Narcos” spodziewałam się jednak czegoś mocniejszego. Przepięknym obrazem okazała się polska “Zimna wojna” Pawła Pawlikowskiego. Ten film to kinematograficzna perełka, w każdym calu – muzycznie, artystycznie czy zdjęciowo. Świetne kreacje Joanny Kulig, Tomasza Kota, Agaty Kuleszy i Borysa Szyca. “Zimna wojna” jest nieprzegadana, delikatna i niedopowiedziana, dzięki czemu każdy odczyta ją w nieco inny, może bardziej indywidualny sposób. Uwielbiam ten film i wiem, że pójdę na niego do kina jeszcze raz. 

View this post on Instagram

A post shared by Kinga | kingagajatravels.pl (@kingagajatravels)

Planuję – kolejny miesiąc, który rozegra się między kilkoma projektami tłumaczeniowymi, nowymi zleceniami, blogiem oraz kolejnym wyjazdem. Tym razem lecę na moją ukochaną Sycylię. Już nie mogę się doczekać spotkań z rodziną i znajomymi, tych wszystkich pyszności sycylijskiej kuchni oraz wschodów i zachodów słońca za plaży. 

Uczę się – priorytetyzowania zadań i coraz częściej dostrzegam, że pewne rzeczy wcale nie są takie ważne i priorytetowe, jak mi się wydawało. Że mogę je odpuścić i świat się przez to nie zawali. Uczę się też ogarniania czasu, wszystkich ważnych spraw i naginania czasoprzestrzeni. Czasami wydaje mi się, że w tym miesiącu wzięłam na siebie za dużo obowiązków, ale nie mogę narzekać, bo…

Czuję się – szczęśliwa i powoli zaczynam się spełniać. Cieszę się, że postawiłam na rozwój swojej kariery w branży tłumaczeniowej i że zrezygnowałam z pracy w korporacji. To była najtrudniejsza, najważniejsza, ale i najlepsza decyzja, której absolutnie nie żałuję. Praca w korpo dała mi dużo doświadczenia i wiele mnie nauczyła, ale totalnie mnie nie rozwijała. Dlatego też cieszę się, że przetrwałam najgorsze pierwsze miesiące jako freelancer i że uzbroiłam się w cierpliwość. 

View this post on Instagram

A post shared by Kinga | kingagajatravels.pl (@kingagajatravels)

Pracuję nad – nowymi zleceniami oraz nad wpisami na bloga. Chcę w końcu napisać i opublikować artykuły o Andaluzji, która totalnie mnie zauroczyła, zaskoczyła i zostanie w moim serduszku na dłużej. Pracuję też, a raczej dopieszczam, wpisy o Wrocławiu, Poznaniu i Łodzi na weekend. Polecam w nich sprawdzone miejsca do spania, moje ulubione miejsca, które warto zobaczyć oraz lokale, w których dobrze karmią. 

Jestem wdzięczna – za to co mam. Za to, że mam pracę, którą lubię. Że mam wokół siebie fantastycznych ludzi, rodzinę i przyjaciółki. Że mam pasje, które rozwijam i że odwiedzam miejsca, o których marzyłam w dzieciństwie. 

Taki był mój czerwiec. Szalony, szybki, pełen dobrych informacji i fantastycznych emocji. A jak Tobie minął ten miesiąc? Podziel się nim ze mną w komentarzach. 

Wpisy opublikowane w czerwcu:

• #36 Książka do kawy – “Pieszo do irańskich nomadów”
• Co po maturze? – czyli moja pomaturalna przygoda
• Jak przetrwać długi lot samolotem? – sprawdzone porady i wskazówki
• Co warto zobaczyć w Porto – piękne miejsca, zabytki i atrakcje

The post Tu i teraz – czerwiec 2018 appeared first on kingagajatravels.pl.

Tegoroczny maj minął mi bardzo szybko, ale też przyniósł dużo pięknych wspomnień, radosnych chwil, ciekawych wyzwań, interesujących projektów i współprac oraz kilka ważnych decyzji. To właśnie w maju zrozumiałam, że lekkie znudzenie i zmęczenie materiału, które przeciągało się już kolejny miesiąc spowodowane było głodem wiedzy. Dlatego też w maju ostro wzięłam się za poszerzanie horyzontów i ogólnie pojętą naukę. Odwiedziłam kilka wystaw, zaczęłam chodzić na otwarte wykłady na uczelni, wzięłam udział w kilku warsztatach z dziedziny turystyki i przysiadłam do hiszpańskiego. Zapoczątkowane w tym miesiącu współprace i skończone projekty z dziedziny tłumaczeń pokazały mi kolejne, super ciekawe możliwości. Trzeba tylko chcieć. A w maju tak się składa, że zawsze mi się chce. Za to kocham ten miesiąc.

A tymczasem w maju…

Słucham – muzyki nastrajającej mnie pozytywnie i wakacyjnie. W większości są to piosenki hiszpańsko- i włoskojęzyczne. Kawałkiem, który królował u mnie w maju była “Italiana” Fedeza i J-AXa. Świetny tekst, wpadająca w ucho muzyka i klip, który sprawia, że chce się rzucić wszystko i wyjechać na wakacje. 

Chciałabym – żeby czas zatrzymał się chociaż na chwilę. Nie wiem, czy tylko ja mam takie wrażenie, ale wydaje mi się, że w tym roku czas goni i przelatuje przez palce. Dopiero był długi weekend majowy, który udało mi się spędzić we Wrocławiu, a tu już końcówka miesiąca i kolejne wyjazdy, które jeszcze chwilę temu były tak odległe w czasie.

Czytam – “Historię nowego nazwiska”, czyli drugi tom z cyklu “Genialna Przyjaciółka” włoskiej pisarki Eleny Ferrante. Po kilku książkach przeczytanych po polsku zauważyłam, że bardzo brakuje mi czytania książek po włosku. Jeszcze parę lat temu sięgałam tylko po książki napisane po włosku lub przetłumaczone na ten język. W pewnym momencie zdałam sobie sprawę, że brakuje mi czytania po polsku. Dzisiaj mam właściwie na odwrót, dlatego też stwierdziłam, że raz na jakiś czas muszę sięgnąć po lekturę w języku Dantego. 

W maju przeczytałam też świetny reportaż “Tu byłem. Tony Halik” Mirosława Wlekłego. Super ciekawa i inspirująca historia życia największego polskiego podróżnika. 

Oglądam – nowości kinowe, które weszły na ekrany w maju. Początek miesiąca rozpoczęłam nowym “Tomb Raiderem” z piękną Alicią Vikander, który przypadł mi do gustu i na którym dobrze się bawiłam. Następnie obejrzałam najnowszy film Polańskiego “Prawdziwa historia”, który nieco rozczarowuje oraz totalnie słaby i sztuczny “Katyń. Ostatni świadek”. Jeśli wybieracie się na ten film, odpuśćcie go sobie. Nie ma sensu męczyć się przez 1,5 godziny. Na szczęście są takie filmy, które od lat trzymają dobry poziom. Mowa o komediach francuskich i nowej produkcji “Nasze najlepsze wesele”. Zabawna farsa, która w przystępny sposób próbuje przekazać istotne wartości. Ja jestem na tak. 

Moją totalną kinową miłością tego miesiąca jest produkcja włosko-amerykańska, czyli “Ella i John”. Piękny, ciepły i mądry film o miłości w podeszłym wieku, o cierpliwości i o byciu razem “w zdrowiu i w chorobie”, póki śmierć nas nie rozłączy. No i te amerykańskie krajobrazy widziane zza szyby samochodu. Cudo!

Planuję – czerwcowe wyjazdy. Na początku miesiąca czeka mnie Andaluzja, a pod koniec czerwca wyjazd do Łodzi. Już nie mogę się doczekać! Planuję też powrót na… studia. Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, w październiku ponownie zostanę studentką. Mega brakuje mi systematycznej nauki i poszerzania wiedzy na tematy, które mnie interesują. Wiem, że można samemu siąść do książek, na spokojnie, w domu. Ale… po pierwsze, kto tak naprawdę robi? A po drugie, sam fakt chodzenia na zajęcia jest dla mnie czymś magicznym, czymś, czego bardzo mi brakuje i za czym tęsknię. Dlatego też planuję powrót na studia i cieszę się, że w końcu dojrzałam do tej decyzji. W końcu, nigdy nie jest za późno na naukę. 

Uczę się – hiszpańskiego. Po raz kolejny wróciłam do tego języka, tym razem już na dobre. Stwierdziłam, że nie ma sensu uczyć się go “po łebkach”, tylko po to, żeby jako-tako dogadać się podczas wyjazdu. Wypożyczyłam książki z biblioteki, uczę się kolejnych słówek i czasowników, układam sobie zdania, mówię po hiszpańsku sama do siebie, słucham muzyki i nagrań na Youtube w tym języku. Uwielbiam uczyć się języków obcych i jestem tym naprawdę zaabsorbowana. Zdaję sobie sprawę, że nigdy nie będę mówić z takim akcentem jak Hiszpanka, ale (na całe szczęście) nie jest to moim priorytetem w tym języku. Chcę móc się porozumiewać w hiszpańskojęzycznym świecie (czy to w Hiszpanii czy w Ameryce Południowej) bez większego problemu, tak po prostu. 

Czuję się – radosna i pełna pozytywnej energii. Ostatnio mam dużo siły wewnętrznej, dyscypliny i samozaparcia. Długo czekałam, żeby taki stan znowu do mnie powrócił, dlatego też korzystam z niego w 100% i działam bez zbędnego zastanawiania się “po co” i “na co”. Coraz częściej zauważam też, że bycie cierpliwym w dążeniu do obranego celu bardzo popłaca. Cieszę się, że zaczynam panować nad moją cierpliwością i powoli ją wypracowuję. 

View this post on Instagram

A post shared by Kinga | kingagajatravels.pl (@kingagajatravels)

Pracuję nad – sobą. Nad wytrwałością, cierpliwością, dobrymi nawykami, organizacją i dyscypliną.

Tęsknię za – Ameryką i zeszłorocznym road tripem. Coraz częściej wracam wspomnieniami do wyjazdu, przeglądam zdjęcia i łapię się na tym, że przypominam sobie najmniejsze szczegóły tej podróży (smaki, zapachy, dźwięki czy emocje, jakie mi towarzyszyły). Każde wspomnienie wyświetla się w mojej głowie jak fotografie na projektorze. Jedne zatrzymuję na dłużej, inne przewijam do przodu. Rok temu narzekałam, że coroczne wyjazdy do Stanów zabierają mi możliwość podróżowania w inne zakątki świata. Dzisiaj dałabym wszystko, żeby móc jeszcze kiedyś powtórzyć zeszłoroczną przygodę. 

View this post on Instagram

A post shared by Kinga | kingagajatravels.pl (@kingagajatravels)

Jestem wdzięczna – za wczorajszy obiad u rodziców, za wspólne żarty i wesołe chwile. Za głód wiedzy oraz ciągłą chęć i potrzebę rozwoju. Za rowerowe wycieczki z Kotem. Za każdy słoneczny dzień. Za zwykłe i niezwykłe, codzienne momenty.

Taki był mój maj. Pełen dobrych chwil, wspomnień i ważnych decyzji na przyszłość. A jak Tobie minął ten miesiąc? Podziel się nim ze mną w komentarzach. 

Wpisy opublikowane w maju:

• Porto w Porto, czyli gdzie na najlepsze degustacje wina
• Porto – co i gdzie zjeść, żeby posmakować Portugalii
• Kraków z lotu ptaka, czyli krakowskie tarasy widokowe
• Kosmetyczne hity #3 – podróżniczy ulubieńcy

The post Tu i teraz – maj 2018 appeared first on kingagajatravels.pl.

Kwiecień minął jak szalony. Wydaje mi się, że nic konkretnego się nie wydarzyło, ale wystarczy, że spojrzę do mojego Passion Plannera i wiem, że to był dobry czas. Nowe ciekawe projekty, fajne kontynuowane współprace, wspaniałe spotkania ze znajomymi, inspirujące rozmowy, sadzenie ogródka i interesujące wykłady. Kwiecień to Wielkanoc w Porto i wyjazd do Poznania na konferencję Blog Conference Poznań, która przyniosła dużo nowych pomysłów około blogowych oraz była początkiem nowych blogerskich znajomości. Było super! No i ten Poznań… darzę go coraz większą sympatią.

A tymczasem w kwietniu…

Słucham – wykładów motywacyjnych Mel Robbins oraz Kamili Rowińskiej. Mam ostatnio taki czas, że pracuję nie tylko nad swoim ciałem (dieta, siłownia), ale również nad umysłem i dzięki tym dwóm kobietom jestem w stanie spojrzeć na siebie i swoje życie z innej perspektywy. Kto wie, może do trzydziestki stanę się lepszą wersją siebie.
A jeśli chodzi o muzykę, do znudzenia zasłuchuję się w “Perfect Symphony” Eda Sheerana i Andrei Boccellego. 

Chciałabym – wcielić w życie pomysły, o których ostatnio bardzo intensywnie myślę. Pierwszym z nich jest newsletter blogowy, w którym chciałabym przemycić Wam trochę mojej myśli podróżniczej oraz w którym dzieliłabym się z Wami ciekawostkami o miejscach, w których byłam i które planuję zwiedzić. Chcielibyście czytać coś takiego raz w miesiącu? Dajcie znać, bo Wasze zdanie bardzo pomoże mi w podjęciu decyzji. Drugim pomysłem jest sklep internetowy z moimi produktami, które silnie motywowałyby i inspirowałyby do podróży. Byłyby to m.in. akcesoria podróżnicze, ale nie tylko. Bardzo intensywnie myślę też o napisaniu e-booka o… tak, o Sycylii. Nie byłyby to pozycje dotyczące stricte całej wyspy, ale kilku miast, które znam prawie od podszewki. Co Wy na to? Chciałabym też mieć duuuże pokłady cierpliwości, bo w tych wszystkich działaniach to nie samodyscyplina i organizacja są mi potrzebne, a cierpliwość, która jest moją słabą stroną. 

Czytam – “Madre Mia” Doroty Żak, czyli zbiór listów, luźnych przemyśleń i obserwacji z rocznego pobytu w Madrycie. Czy ją skończę? Zobaczymy. Daję jej szansę do połowy, a jeśli nie zainteresuje mnie jakoś specjalnie, oddam ją do biblioteki nieskończoną. Jak mówi moje czytelnicze motto: “Życie jest zbyt krótkie, aby czytać mało ciekawe książki”. W kwietniu skończyłam też reportaż “Pieszo do irańskich nomadów”, którego recenzja pojawi się niebawem na blogu oraz “Żonę terrorysty” – opowieść Szwedki, która przez 16 lat żyła z dżihadystami. Przeczytałam też włoski kryminał/zagadkę “Fuoco sotto la pelle”, napisaną przez mojego przyjaciela. Jeśli tylko znacie włoski i lubicie zagadkowe kryminały to polecam Wam tę pozycję. Historia trzyma w napięciu do ostatniej chwili i ogromnie wciąga, a akcja dzieje się na Sycylii. 

Oglądam – vlogi podróżnicze na Youtube. Z filmów wyświetlanych w kinach obejrzałam “Twarz” Gośki Szumowskiej, co do którego mam bardzo mieszane uczucia. Niemniej jednak, ogromne brawa dla Mateusza Kościukiewicza za tak wymagającą rolę. 

Planuję – maj, a dokładnie majówkowy wyjazd do Wrocławia, wszystkie weekendy majowe oraz wpisy blogowe na maj. Muszę się przyznać, że bardzo lubię planować wydarzenia na kolejne dni czy miesiące. Czuję wtedy, że mam kontrolę nad moim życiem i zwykłą codziennością. 

Uczę się – cierpliwości i nierezygnowania z obranego celu już na starcie. Staram się przekonywać samą siebie, że każdy, nawet najgłupszy pomysł może być najbardziej dochodowym. Trzeba go tylko dobrze przemyśleć, dopracować i wypromować. 

Czuję się – szczęśliwa i pełna dobrej energii. Wróciłam właśnie z mojej spokojnej, polskiej wsi, która znajduje się w województwie Świętokrzyskim. Za każdym razem, kiedy stamtąd wracam mam w sobie mętlik emocjonalny. Z jednej strony spokój, wyciszenie i poskładane myśli, a z drugiej – pełno pomysłów, dużo energii i chęć do działania. Tak działa na mnie kontakt z naturą i czyste powietrze. W tym roku, po raz pierwszy, zasadziłam i zasiałam swój własny ogródek warzywny. Mam tam cebulę, czosnek, marchewkę, pietruszkę, rzodkiewkę, rukolę czy bób. To niesamowite i ogromnie podbudowujące, gdy widzisz, że Twoje własne eko warzywka kiełkują i stają się coraz większe. Tak niewiele potrzeba człowiekowi do szczęścia. 

Czekam na – tak naprawdę nie czekam na nic konkretnego. Staram się korzystać z życia, cieszyć nim na 100% i być tu i teraz. Chociaż może trochę czekam na majówkę we Wrocławiu i pierwszy weekend majowy, kiedy to zaszyję się na wsi i będę chłonąć dobrą energię. 

Pracuję nad – sobą. Tylko tyle i aż tyle.

View this post on Instagram

A post shared by Kinga | kingagajatravels.pl (@kingagajatravels)

Jestem wdzięczna – za ogrom rzeczy. Za rodzinę i przyjaciół, za fantastyczne osoby, które poznałam dzięki blogowaniu i z którymi mogłam się spotkać w Poznaniu. Za polskie krajobrazy, które wprawiają mnie w melancholijny stan. Za możliwość rozwoju i samorealizacji. Za liczne podróże i wyjazdy (te większe i te mniejsze). Za zapach bzu i za wspaniałe, różnokolorowe zachody słońca. 

Taki był mój kwiecień. Pełen zwykłych chwil i niezapomnianych wspomnień. A jak Tobie minął ten miesiąc? Podziel się nim ze mną w komentarzach. 

Wpisy opublikowane w kwietniu:

• SHARE WEEK 2018, czyli blogi, które polecam 
• Kuchnia toskańska, czyli potrawy, których musisz spróbować 
• Lukka – klimatyczne miejsca, w których dobrze zjesz i poczujesz się jak miejscowy 
• Piza – 10 ciekawostek na temat miasta Krzywej Wieży 
• #35 Książka do kawy – “Pokolenie Kolosów” 
• Lukka – co warto zobaczyć w mieście Pucciniego 

The post Tu i teraz – kwiecień 2018 appeared first on kingagajatravels.pl.

Marzec był szalony. Minął mi pod znakiem podróży i pracy (i pracy podczas podróży). Pracując na etacie marzyłam o tym, żeby móc kiedyś pojechać w jakieś nowe miejsce. Nie ważne gdzie, ważne, żeby móc wziąć komputer i pojechać. Do południa zwiedzać, a po południu zaszyć się w jakimś barze lub restauracji i pracując, przypatrywać się po cichu życiu mieszkańców. I tak było właśnie w Lukce, w Toskanii, gdzie znalazłam moją ulubioną księgarnio-kawiarnię. I chociaż nie mówię, że praca freelancera jest łatwa (bo szukanie zleceń może konkretnie dobić i zdemotywować), to lubię tę myśl w mojej głowie, że nic mnie nie trzyma i że chociażby jutro mogę kupić bilet i polecieć w nieznane. 

A tymczasem w marcu…

Słucham – Mozarta, który jak nigdy wcześniej pomaga mi skupić się podczas pracy. Mówi się, że muzyka tego austriackiego geniusza jest najlepsza dla płodu i niemowlaka, rozwija dziecięcą inteligencję i świetnie wpływa na koncentrację. Nigdy w to jakoś specjalnie nie wierzyłam. Może po prostu dlatego, że nigdy jakoś szczególnie nie darzyłam Mozarta sympatią. W marcu to się zmieniło i to właśnie jego koncerty i symfonie pomagały mi skoncentrować się przy pracy. 

Chciałabym – mieć na wszystko trochę więcej czasu. W marcu zaniedbałam czytanie i wypady do kina. W sumie nie ma się czemu dziwić, połowę miesiąca spędziłam poza domem, a po powrocie musiałam pracować i nadrabiać zaległe sprawy. Powiem szczerze, że im więcej mam na głowie, tym bardziej chciałabym, żeby doba była o kilka godzin dłuższa, bo 24 to trochę za mało. 

View this post on Instagram

A post shared by Kinga | kingagajatravels.pl (@kingagajatravels)

Czytam – książki, które redaguję, a są to “Alicja w Krainie Czarów” oraz mój ukochany “Pinocchio”. W marcu zaczęłam również “Potęgę Podświadomości”, którą powoli kończę i co do której mam mieszane uczucia. Kończę też reportaż rozpoczęty w lutym, ale jakoś bardzo wolno mi to idzie. No cóż, czytanie książki w łóżku po męczącym dniu to nie zawsze dobry pomysł. 

Oglądam – vlogi podróżnicze na Youtube. Póki co zakochałam się w profilu Kai z Globstory. Uwielbiam oglądać jej filmy. Jeśli chodzi o obrazy na dużym ekranie, w marcu obejrzałam polską komedię “Kobieta sukcesu”, komediodramat “Madame” oraz “Czerwoną Jaskółkę”. Każdej produkcji czegoś brakowało i żadna z nich nie przypadła mi do gustu w 100%, chociaż “Madame” była najbliżej.

Planuję – wyjazd do Porto. Nie mogę doczekać się degustacji wina Porto, spacerowania wąskimi uliczkami, zdjęć na tle azulejos czy tony pysznego jedzenia. 

View this post on Instagram

A post shared by Kinga | kingagajatravels.pl (@kingagajatravels)

Uczę się – dobrej organizacji czasu tak, aby nie musieć z niczego rezygnować. Decyzje typu “pójść do kina czy na siłownię” albo “odpocząć z książką w ręku, napisać tekst na bloga czy popracować” są dla mnie naprawdę trudne.

Czuję – że potrzebuję odpoczynku, przewietrzenia głowy i dużej dawki snu. O ile z tymi dwoma pierwszymi będzie łatwo, o tyle dawka snu raczej się nie zwiększy. Nie lubię marnować czasu na zbyt długie wylegiwanie się w łóżku, tak po prostu.

Czekam na – wiosnę w pełni i na pierwsze w moim życiu sadzenie warzyw. 

Pracuję nad – redakcją dwóch książek i muszę powiedzieć, że sprawia mi to dużo, bardzo dużo radości. Dodatkowo przygotowuję treść na moją wizytówkową stronę internetową na temat oferty tłumaczeń.

Jestem wdzięczna – za to, że mogę podróżować. Że w dalszym ciągu mam w sobie tę ciekawość małego dziecka. Jestem wdzięczna za to, że mam siostrę, z którą zawsze mogę porozmawiać i z którą w końcu mamy wspólny język. Jestem wdzięczna za przyjaciółki, z którymi, bez względu na odległość i czas jaki minął od naszej ostatniej rozmowy, zawsze mamy pełno tematów do obgadania. 

Taki był mój marzec. Pełen podróży, spotkań z ważnymi dla mnie ludźmi i dobrego jedzenia. A jak Tobie minął ten miesiąc? Podziel się nim ze mną w komentarzach. 

Wpisy opublikowane w marcu:

• Desert Safari, czyli jedziemy na pustynię 
• Dubaj – co warto przywieźć na pamiątkę? 
• Abu Dhabi – z wizytą w Wielkim Meczecie Szejka Zajida 
• Bergamo – praktyczne informacje 

The post Tu i teraz – marzec 2018 appeared first on kingagajatravels.pl.

Kończę ten miesiąc z ogromnym uśmiechem na twarzy. To prawda, wolałabym już wiosnę, bo tak bardzo brakuje mi promieni słonecznych, ale z drugiej strony cieszę się, że wkraczam w marzec pełna nadziei i optymizmu. 

A tymczasem w lutym…

Słucham – podcastów motywacyjnych i rozwojowych. W lutym miałam ogromną potrzebę motywacji i porad samo rozwojowych. W końcu nie pracując na etacie bardzo łatwo można się zanudzić i przestać chcieć. Czegokolwiek. Nie chciałam, żeby mnie to spotkało, dlatego też postawiłam na podcasty, które dały mi motywacyjnego kopa. 

Chciałabym – żeby moje zmotywowanie do treningów na siłowni oraz do racjonalnego odżywiania się nie minęło. Chciałabym też wytrwać w moim postanowieniu Wielkopostnym, którym jest niejedzenie słodyczy i cukru. Tak naprawdę to postanowienie nie ma nic wspólnego z religią. Chcę ograniczyć spożywanie słodyczy do zera i sprawdzić, jak bardzo silna jestem, a łatwiej mi wytrwać, jeśli powiem sobie, że to tylko na okres Wielkiego Postu. Póki co, nie tknęłam słodyczy od 12 lutego i jestem z siebie bardzo dumna. W zeszłym roku udało mi się wytrwać w takim samym postanowieniu i wierzę, że w tym roku też mam spore szanse na wygraną. 

Czytam – książki rozwojowe. W lutym skończyłam “Crush it” Gary’ego Vaynerchucka, który podpowiada jak zacząć zarabiać na własnej pasji w świecie internetu. Książka jest bardzo ciekawa i poddaje wiele fajnych pomysłów. Niektóre z nich pasują typowo do rynku amerykańskiego, ale ja znalazłam też coś dla siebie.

Skończyłam też poradnik “Proś, a będzie Ci dane”, który męczyłam od sierpnia. Nie mogłam przez niego przebrnąć. W końcu nadszedł moment, kiedy ta książka zaczęła do mnie przemawiać, a ja uwierzyłam, że wszystko jest możliwe i zależy od nas samych (i naszego podejścia do życia). Tym sposobem dostałam propozycję współpracy, o której marzyłam od listopada. Cudownie!

Zaczęłam też czytać reportaż “Pieszo do irańskich nomadów” Łukasza Supergana, który traktuje o pieszym przejściu irańskiego łańcucha gór Zagros. Bardzo ciekawa książka o nieodkrytych i trudno dostępnych terenach. 

Oglądam – dużo nowości filmowych. Na ekrany kin weszło dużo filmów nominowanych do Oscara, a mnie udało się zobaczyć już kilka z nich. W lutym obejrzałam “Czas mroku” z rewelacyjnym Garry’m Oldmanem, świetną polską komedię “Plan B”, rewelacyjne “3 Billboardy za Ebbing, Missouri”, które (mam nadzieję) zgarną kilka statuetek, “Czwartą władzę”, “Kształt wody” oraz najnowsze “Kobiety Mafii” w reżyserii Vegi. Moje serce skradł jednak dramat “Nić widmo”. Piękny, eteryczny i niesamowicie artystyczny. Kocham takie filmy!

Planuję – marzec. Przede mną wyjazd do Toskanii, weekendowy kurs we Wrocławiu oraz Wielkanoc w Porto, które muszę zaplanować. Do tego w planach trzeba zawrzeć pracę, obowiązki domowe oraz treningi. Będzie intensywnie, czyli tak, jak lubię. 

Uczę się – montować filmiki z podróży. W lutym swoją premierę miały moje dwa nowe filmy – jeden z Teneryfy, a drugi z Dubaju. Ich montowanie i dobieranie muzyki sprawiły mi dużo radości, ale spowodowały też, że coraz poważniej myślę o nowym, lepszym laptopie.
W lutym powróciłam też do hiszpańskiego, który przyda mi się już w czerwcu oraz do włoskiego medycznego, który zaczęłam sobie powtarzać. Lubię się uczyć, bardzo. 

Czuję się – pełna nadziei i optymizmu. 

Czekam na – wiosnę. Czuję, że brak słońca daje o sobie znać i że moje pokłady energii są na wykończeniu. Na szczęście udało mi się jakoś zapanować nad złym humorem i luty kończę pozytywnie, ale na początku miesiąca nie było tak kolorowo. 

View this post on Instagram

A post shared by Kinga | kingagajatravels.pl (@kingagajatravels)

Pracuję nad – zleceniami, blogiem oraz nad coraz lepszą organizacją czasu.

Jestem wdzięczna – za to, że po kilkunastu latach na obczyźnie mój najwierniejszy czytelnik (Tato) wrócił w końcu do Polski. 

Taki był mój luty. Pełen dobrych, ale też cięższych chwil. Jak to w życiu bywa. A jak Tobie minął ten miesiąc? Podziel się nim ze mną w komentarzach. 

Wpisy opublikowane w lutym:

• Dubaj od kuchni, czyli co i gdzie musisz zjeść w Dubaju 
• Dubaj nocą, czyli gdzie imprezować w Dubaju
• #33 Książka do kawy – “Wanda. Opowieść o sile życia i śmierci.”
• Jak smakuje śniadanie w Burj Al Arab?
• Burj Khalifa, czyli z wizytą w najwyższym budynku świata
• #34 Książka do kawy – “Dubaj. Prawdziwe oblicze”

The post Tu i teraz – luty 2018 appeared first on kingagajatravels.pl.

Niektórzy mówią “uważaj o co prosisz, bo jeszcze się spełni”. I chyba muszę zacząć uważać. Chciałam być odważna, chciałam sprawdzić się w wielu nowych sytuacjach, chciałam stawiać czoło nowym wyzwaniom. No i przyszedł styczeń i przyniósł mi pierwszą rzecz, całkowicie dla mnie nową i nieznaną, w której odwagą i racjonalnym myśleniem muszę wykazać się już na samym początku. Nie miałam tego w planach na ten rok. Ba, nie miałam tego w planach nigdy w życiu. Ale los jest przewrotny, karma wraca, a ja (przez to i dzięki temu) muszę się jeszcze tyle w życiu nauczyć.

Czy to dobrze? Nie wiem, chyba tak. Czasami nie jesteśmy czegoś pewni, wydaje nam się, że nie jesteśmy do tego stworzeni, ale czas pokazuje, że to było właśnie TO. I tak pomiędzy plany usnute na ten rok muszę włożyć jeszcze jedno małe, ale czasochłonne zadanie. 

Tak, odwaga jest mi potrzebna. I mimo że pod skórą czuję, że ten rok będzie pełen wyzwań, to przyniesie mi on dużo, bardzo dużo radości.

A tymczasem w styczniu…

Słucham – samej siebie. Swojego organizmu i swoich potrzeb. Kiedy mam ochotę, piszę. Jeśli chcę poczytać, siadam wygodnie i zamykam się w swoim świecie. Jeśli chcę wyjść z domu, wychodzę. Jeśli mam ochotę cały czas leżeć w łóżku, to tak właśnie robię. Jeśli chcę iść w ciągu dnia do kina, ubieram się ciepło i idę. Czy się nudzę? Ależ skąd! Nareszcie, po kilku dobrych latach, robię to, na co mam akurat ochotę. Ja, tylko ja! Właśnie tego potrzebowałam. Tak więc w styczniu słucham siebie i Troye Sivana, który wprawia mnie w dobry, spokojny nastrój.

Chciałabym – aby ten rok był dla mnie dobry i pomyślny. 

Czytam – zaczynam “Crush it” Gary’ego Vaynerchucka i jestem bardzo ciekawa tej lektury. W styczniu skończyłam “Piekło ISIS” oraz “Pokolenie Kolosów”. Ta druga książka okazała się prawdziwym strzałem w dziesiątkę. Zmotywowała i zainspirowała – do kolejnych podróży i do czerpania z życia pełnymi garściami. No i pokazała, że na prawdziwą podróż nigdy nie jest za późno.

Oglądam – świat dookoła. Dużo bardziej świadomie i zwracając większą uwagę na szczegóły. Podoba mi się, że potrafię wykrzesać w sobie umiejętność dostrzegania detali, szczegółów, głębszego piękna. Nawet tam, gdzie inni niekoniecznie by to piękno zauważyli. Czy to normalne? Dla większości pewnie nie. I to mi wystarczy.
Oglądam też zdjęcia z Dubaju i wspominam dobre rozpoczęcie tego roku.
Jeśli chodzi o kino to w styczniu obejrzałam również trochę filmowych nowości. Na mojej liście znalazł się “Król rozrywki” (piękny i wzruszający), “Gotowi na wszystko. Exterminator” (bardzo dobra polska komedia), “Narzeczony na niby” (polski rom kom, który da się obejrzeć, ale szału nie ma), “Cudowny chłopak” (cudowna historia, która śmieszy, uczy i wyciska łzy) oraz “Atak paniki” (świetny polski komediodramat!). 

View this post on Instagram

A post shared by Kinga | kingagajatravels.pl (@kingagajatravels)

Planuję – ten rok, wszystkie ważne dla mnie wydarzenia i podróże. Planuję też kolejne kroki związane z założeniem własnej działalności gospodarczej. Póki co, wszystko idzie tak, jak to sobie wymyśliłam. Prawda jest jednak taka, że najgorsze i najtrudniejsze dopiero przede mną. Cały czas powtarzam sobie, że tak właśnie musi być. Bo gdyby życie było proste, to szybko stałoby się nudne. 

Uczę się – dobrej organizacji czasu. Wiele osób twierdzi, że kluczem do sukcesu jest umiejętność dobrej organizacji kiedy ma się mnóstwo rzeczy na głowie. Całkowicie się z tym zgadzam, jednak teraz (kiedy działam na swoich zasadach) uczę się jeszcze lepiej zarządzać czasem i nie przepuszczać go przez palce. Muszę przyznać, że jest to trudniejsze niż do tej pory. 

Czuję się – dobrze. Mimo natłoku myśli w głowie, staram się być spokojna. Tak, czuję się dobrze. Trochę niepewnie, ale dobrze. Czuję, że wszystko zmierza w dobrym kierunku. 

View this post on Instagram

A post shared by Kinga | kingagajatravels.pl (@kingagajatravels)

Czekam na – tak naprawę nie czekam na nic konkretnego. To na co czekałam, czyli odpoczynkowy styczeń i zima, już nadeszły. Cieszę się nimi i staram się żyć tu i teraz.

Pracuję nad – sobą, blogiem, tłumaczeniami i tegorocznymi planami. Niby mało, ale głowa huczy mi od nadmiaru myśli i pomysłów.

Jestem wdzięczna – za każdy przeżyty dzień. Za możliwość zobaczenia zachodu słońca na pustyni. Za odczuwanie ciepła i zimna. Za umiejętność rozróżniania smaków. Za pasję do podróżowania. Za to, że umiem czytać. Za to, że słyszę. 

Taki był mój styczeń. Dużo w nim było odpoczynku, ale i zbierania sił na kolejne miesiące. A jak Tobie minął ten miesiąc? Podziel się nim ze mną w komentarzach. 

Wpisy opublikowane w styczniu:

• Podsumowanie roku 2017
• Marrakesz, prawdziwe serce Maroka – co warto zobaczyć i gdzie spać
• #32 Książka do kawy – “Miasto Archipelag”
• Ait-Ben-Haddou na jeden dzień, czyli jedziemy na pustynię
• Essaouira – marokański port w kolorze niebieskim
• Dubaj – praktyczne informacje, czyli co warto wiedzieć przed wyjazdem

The post Tu i teraz – styczeń 2018 appeared first on kingagajatravels.pl.

W niedzielę upiekłam świąteczne pierniczki, jutro udekoruję mieszkanie i ubiorę choinkę. Spotkam się też z przyjaciółką. Pójdziemy do teatru i fantastycznie spędzimy wspólny wieczór. Nie mogę się doczekać. Grudzień był zwariowany, ale kończy się bardzo przyjemnie i sprawia, ze zamyka ten rok w dobrym stylu.

A tymczasem w grudniu…

Słucham – świątecznych piosenek, a jakże! Nareszcie mogę się do tego oficjalnie przyznać, bo tak naprawdę świąteczna składanka Michaela Buble zaczęła lecieć w moich głośnikach już w połowie (o ile nie na początku) listopada. W grudniu doszedł do tego niezawodny Frank Sinatra, Mariah Carey oraz jazzowe przeróbki świątecznych piosenek. Jest pięknie i jeszcze mi się nie znudziło.

Chciałabym – żeby zakończyła się już ta przedświąteczna gorączka i żeby święta były w tym roku białe. Chciałabym też, żeby rok 2018 był najwspanialszym rokiem ever. Planuję go skrupulatnie i dokładnie i wiem, że jeśli wszystko wypali, to będzie tak, jak sobie wymarzyłam.

Czytam – “Dubaj. Prawdziwe oblicze” Jacka Pałkiewicza, która przybliża mi drugą twarz tej naj metropolii. Dodatkowo czeka na mnie książka “Piekło ISIS”, którą mam zamiar przeczytać jeszcze w tym roku. Mam nadzieję, że mi się to uda.

Oglądam – nowości filmowe, które weszły w tym miesiącu do kin. Widziałam świetną “Cichą Noc” – jeden z najlepszych polskich filmów tego roku. Obejrzałam też “Listy do M.3” oraz “Wojnę płci”. Cieszę się, że tyle dobrych filmów weszło ostatnio do kin i że jest w czym wybierać.

Planuję – końcoworoczną podróż do Dubaju. Chcę zobaczyć nie tylko te najbardziej popularne miejsca jak Burdż Chalifa czy Palma Dżamira, ale również starą dzielnicę miasta, targi oraz miejsca, które znają tylko miejscowi. Szukam też lokalnych restauracji i smaków, których próbowanie będzie najprzyjemniejszą częścią wyjazdu.

Uczę się – bycia odważną, na wszystkich płaszczyznach życia.

View this post on Instagram

A post shared by Kinga | kingagajatravels.pl (@kingagajatravels)

Czuję się – cudownie! Ktoś mądry powiedział kiedyś, że aby móc się rozwijać trzeba iść do przodu. I ja właśnie stawiam pierwsze kroki, żeby ruszyć z miejsca. Wiem, że dużo ryzykuję, ale kto nie ryzykuje, nie pije szampana. Tego się trzymam i tak, czuję się z tym fantastycznie.

Czekam na – wyjazd do Dubaju, nowy rok i nowe możliwości.

Pracuję nad – czystym mieszkaniem na święta, nad ostatnimi tegorocznymi wpisami oraz nad podsumowaniem tego roku, który był zdecydowanie lepszy niż się spodziewałam.

View this post on Instagram

A post shared by Kinga | kingagajatravels.pl (@kingagajatravels)

Jestem wdzięczna – w tym miesiącu za wiele rzeczy. Za bliskich i przyjaciół; za to, że spotykam w życiu naprawdę fajnych ludzi; za to, że budzę się rano i widzę, czuję i że mogę wstać i zacząć kolejny nowy dzień.

Taki był mój grudzień. Końcówka miesiąca zapowiada się jeszcze lepiej niż początek. Nie mogę się doczekać! A jaki był Twój grudzień? 

Wpisy opublikowane w grudniu:

• #30 Książka do kawy – “Conviction” [recenzja przedpremierowa]
• 30 pożytecznych, przydatnych i ładnych prezentów dla podróżnika
• Maroko – praktyczne informacje
• #31 Książka do kawy – “Podmiejskim do Indian. Reportaże z Meksyku”
• Najlepsze polskie filmy 2017 roku
• Maroko od kuchni, czyli co warto zjeść w Maroku
• Przepis na najlepsze pierniczki na Boże Narodzenie
• Jak wygląda Boże Narodzenie na Sycylii

The post Tu i teraz – grudzień 2017 appeared first on kingagajatravels.pl.