W pewien ciepły, wrześniowy wieczór (czyli stosunkowo niedawno) wybraliśmy się z Kotem na spacer. I tak spacerując po Podgórzu i Kazimierzu natknęliśmy się na nową restaurację Chinkalnia, na rogu Podgórskiej i Mostowej. W tym miejscu była kiedyś czeska restauracja “Zlata Ulicka” i w sumie dobrze, że była, bo jedzenie tam było… co najmniej średnie (żeby nie powiedzieć – nieudane).

Do Chinkalni udaliśmy się nieco przed 21. Lokal był pustawy, zajęte były może 3-4 stoliki. Otrzymaliśmy menu i zabraliśmy się za wybieranie. Prosta, schludna i dosyć krótka karta bardzo ułatwiła nam zadanie. Duży plus za to, że jest w czym wybierać ale i że można szybko wybrać, bo z tym to my zawsze mamy problem.
Zdecydowaliśmy się na tradycyjne Chinkali, małe Chaczapuri po Megerelsku, Lula Kebab dla Kota i wątróbkę drobiową dla mnie. Całość podlaliśmy gruzińskim piwem.

Na zamówione rzeczy nie czekaliśmy długo. Najpierw przyszło Chaczapuri, czyli tak jak prosiliśmy. Cieplutkie, dopiero co wyjęte z pieca, złociste. Już po pierwszym kęsie poczułam, że to jest mój smak. Jedni będą mówić, że chaczapuri powinno być bardziej chlebowe, a tu ciasta prawie nie ma. Tak, to prawda, ale mi to akurat nie przeszkadza, a wręcz pasuje. Wolę donośny smak sera, niż ciągnące się ciasto, które trzeba żuć w nieskończoność i które pęcznieje w ustach. Może to nie do końca poprawne, ale ja tak mam. Jedno jest pewne, chaczapuri z Chinkalni dostaje ode mnie duży plus.

Po Chaczapuri dostaliśmy Chinkali. Jeśli ktoś nie wie, co to są chinkali to zapraszam tu, a jeśli ktoś nie wie jak się je powinno jeść, to niech się nie martwi. Na każdym stole widnieje mała i szybka instrukcja jak jeść Chinkali. Nie dość, że fajna graficznie to jeszcze pomocna 🙂 Chinkali są duże, starannie ulepione i poprawne w smaku. Poprawne to znaczy złe czy dobre? Dla mnie jest na plus. Dobrze doprawione mięso, rosół wylewający się z sakiewki i delikatne ciasto (które nie jest ani za grube, ani za cienkie. Jest w sam raz). Chinkali są pyszne i chciałoby się je jeść i jeść. Tylko te końcówki kleją się trochę nieprzyjemnie do palców. Ale to taki mały minus.

Kończyliśmy Chinkali, a na stół już przyszły dania główne. Lula kebab był w porządku. Mięso dobrze doprawione i upieczone, niby wszystko ok, ale ja się cieszę, że wybrałam wątróbkę. Kot wątróbki nie lubi, a raczej zbytnio za nią nie przepada, ale tym razem stwierdził, że żałuje, że jej nie wziął. Wątróbka była bowiem w sosie śmietanowym, a do niej pieczone ziemniaczki. Wyobraźcie więc sobie delikatny, kremowy smak wątróbki z cebulką i do tego idealny sos. Ach, poezja. Lepszych wątróbek nie jadłam. Naprawdę! No dobra, lepszych poza tymi mojej roboty 🙂

Chinkalnia jest restauracją, w której nie czeka się długo na zamówione jedzenie. Obsługa jest szybka, zwinna i sympatyczna. Jeśli więc wkurza Was wydłużone czekanie na zamówienie w innych restauracjach, tutaj będziecie zadowoleni.
Lokal sam w sobie jest nienachalny. Drewniane stoły kontrastują z białymi ścianami. Gdzieniegdzie widać zdarty tynk i pomalowane na biało cegły, do tego dołączają gruzińskie dekoracje i parawany z wydrukami z obrazów Pirosmaniego.

Czujemy, że jesteśmy w Gruzji, ale nie jest to przesadne uczucie (w końcu widok na Kładkę Bernardkę ściąga nas na ziemię). W tle słychać muzykę gruzińską. Jest fajnie, jest przyjemnie. Na środku lokalu mamy część barową, w której możemy podejrzeć powstające na miejscu dania. Niektóre z nich powstają tutaj, reszta na kuchni.

A obsługa? Jak wiadomo, nie lubię wybrać się na obiad/kolację do restauracji, w której jestem traktowana jak zło konieczne. Odbiera mi to ochotę na jedzenie i natychmiast pogarsza humor. W Chinkalni dziewczyny kelnerki są tak miłe i uśmiechnięte, że już samym uśmiechem mogłyby zachęcać do jedzenia. Doradziły i pomogły nam wybrać piwo do spróbowania. Zadowolone serwowały nam kolejne zamówione dania.
Jest jednak jeden duży minus. Za co? Ja wiem, że jesteśmy w Polsce i tu nie ma przesadnej kultury dbania o klienta, czy też pozwolenia klientowi na spokojnie dokończenie posiłku o pewnej porze. Co więcej, najchętniej wyrzuciłoby się takiego delikwenta z lokalu już na 30 minut przed zamknięciem. To nie Włochy, to nie Grecja. Ale uwierzcie mi na słowo, informowanie gości, że za 15 minut zamykamy i że trzeba się wcześniej rozliczyć jest jedną z tych rzeczy, dzięki której odechciewa się jedzenia. Nawet jeśli je się dobre dania, w miłym lokalu, w sympatycznej atmosferze. Warto nad tym popracować. Ja wrócę, bo mi smakowało, ale ktoś kto usłyszy, że należałoby się już zmywać, bo to ten moment, już więcej tu nie wróci. A szkoda, bo jedzenie jest naprawdę dobre.

Chinkalnia – ul. Podgórska 14
Kolacja dla dwojga osób z piwem – niecałe 100zł

Save

Save

Save

Save

Save

The post Z Chinkali w ręce appeared first on kingagajatravels.pl.