Tegoroczna wizyta w Chicago zaprocentowała odkryciem nowych miejsc i upewnieniem się, że między mną a miastem jest pewna nić porozumienia. Chicago to idealne (jak dla mnie) miejsce do życia, do pracy i do relaksu. Można znaleźć tu miejsca eleganckie, wykwintne oraz całkowicie swojskie i zwyczajne. Liczne bary i restauracje, muzea, wystawy, wydarzenia sportowe, koncerty w salach koncertowych i w plenerze – tu nie można się nudzić.

Po zeszłorocznym pobycie w Chicago podzieliłam się z Wami sporą dawką sprawdzonych przeze mnie miejsc. Mogliście poczytać o tym gdzie w Chicago warto zjeść i co można, a nawet trzeba zwiedzić (muzea i cała reszta).

Tegoroczna wizyta w Wietrznym Mieście była o niebo luźniejsza. Po pierwsze, wszystkie interesujące mnie muzea odwiedziłam poprzednim razem. Po drugie, ponieważ nie miałam aż tak dużo czasu (tylko 1,5 tygodnia), zdecydowałam się na poznawanie nowych miejscówek i na odkrywanie nieznanego. Dzięki temu obeszłam całe Downtown wzdłuż i w szerz, robiąc przy tym każdego dnia ponad 10 tysięcy kroków.

Czy było warto? Jak najbardziej! Dzięki temu zobaczyłam mało uczęszczane przez turystów zakątki miasta i znalazłam miejsca, za którymi wiem, że będę tęsknić.

Co warto zobaczyć w Chicago i gdzie warto zjeść?

The Allis at Soho House (113 – 125 North Green Street)

Gdy po raz pierwszy zobaczyłam to miejsce na IG postanowiłam, że chociażby nie wiadomo co, muszę je odwiedzić. Kocham takie piękne miejsca urządzone ze smakiem i wiedziałam, że The Allis przypadnie mi do gustu.
Lokal znajduje się w dawnej przemysłowej części Downtown i jest uczęszczany w większości przez lokalnych mieszkańców. Można tu przyjść na śniadanie, lunch czy kolację. Ja zdecydowałam się przyjść tu na brunch, odpocząć, ponapawać się tym wnętrzem i porobić notatki na bloga. Jedzenie jest tu proste, ale pyszne i świeże.
The Allis to zdecydowanie moje ulubione miejsce w Chicago i najpiękniejszy lokal w jakim kiedykolwiek byłam.

Goddess and the Baker (33 S Wabash Ave)

Przy okazji któregoś z kolei spaceru po Wabash Avenue, natrafiłam na Goddess and the Baker – miejsce z pięknym, przytulnym wnętrzem i wspaniałą ladą, za którą kryły się same smakołyki, takie jak brownie, rainbow cake czy cheesecake. Żeby usiąść w gąszczu monster przy stoliku pod oknem, przychodziłam tu kilka razy. W końcu mi się udało… ostatniego dnia.

Żeby tradycji stało się zadość wybrałam brownie (a dokładnie cheesecake brownie) oraz duże cappuccino. W końcu Chicago jest miastem, w którym narodziło się to ciastko.

Goddess and the Baker to kolejne piękne miejsce w Chicago, w którym można przyjść na lunch, popołudniową kawę czy ciacho. W Polsce od razu zostałoby okrzyknięte jako miejsce dla hipsterów, a w Stanach jest jednym z wielu ładnych miejscówek, które trafiają w mój gust.

View this post on Instagram

A post shared by Kinga | kingagajatravels.pl (@kingagajatravels)

The Protein Bar (33 S Wabash Ave)

Protein Bar and Kitchen znalazłam całkowicie przypadkiem. Znudziły mi się już burgery i miałam naprawdę ogromną ochotę na coś zdrowego. To miejsce okazało się zbawieniem dla mojej formy. Świeże i zdrowe sałatki, ciekawe kompozycje na bazie kaszy czy sycące wrapy napakowane samymi zdrowymi (i dobrymi) rzeczami. Oprócz sałatek, wrapów, zup czy smoothies mają tu pyszne soki jednodniowe. Mój wybór padł na sok z pietruszki, ananasa, jabłka, szpinaku, selera, jarmużu, imbiru, ogórka i cytryny. Pyszny mix i kopalnia witamin.

Z racji tego, że zdrowa żywność jest w Stanach “dobrem luksusowym” takich miejsc jak The Protein Bar jest trochę za mało, a jeśli już są to posiłek trochę w nich kosztuje. Warto tu jednak zajrzeć i zjeść coś naprawdę pożywnego.

Navy Pier i Bubba Gump Shrimp Co (700 E Grand Ave #131)

Navy Pier to molo na Jeziorze Michigan, na którym znajduje się kompleks atrakcji turystycznych z widokiem na jezioro oraz całe centrum Chicago. Są tu liczne restauracje, sklepy z pamiątkami, teatr, muzeum dla dzieci, wystawy, diabelski młyn czy trasy spacerowe.

Navy Pier warto odwiedzić przy okazji spaceru u wybrzeża Lake Michigan.

Jeśli oglądaliście Foresta Gumpa, to na pewno będziecie kojarzyć Bubbę, barkę Jenny oraz słynne krewetki. Sieć restauracji Bubba Gump Shrimp Co została zainspirowana właśnie tym filmem i specjalizuje się w krewetkach i innych owocach morza. Wnętrze lokalu jest inspirowane Forestem i można w nim znaleźć wiele gadżetów z filmu (kreacje filmowe, cytaty, zdjęcia). Gdyby nie to, że po prostu miałam okazję spróbować menu Bubby, pewnie nigdy bym tu nie przyszła. I w sumie to byłby duży błąd.

Jeśli lubicie krewetki, a i pozostałe owoce morza nie są Wam straszne, udajcie się na obiad do Bubba Gump. Menu nie należy do najtańszych, porcje wydają się być małe, ale z ręką na sercu mogę potwierdzić, że można się nimi najeść. W dodatku jedzenie jest tu pyszne i świeże.

Warto wspomnieć, że zamawiając wybrany koktajl, podświetlana szklanka należy do Was i dostajecie ją w prezencie. Dla fanów gadżetów to idealna sprawa. Jeśli w danym dniu macie urodziny, warto o tym wspomnieć kelnerom. Piosenka, którą śpiewają dla solenizanta od razu poprawia humor.

Kilwins (310 S Michigan Ave)

Kilwins to miejsce istniejące od 1947 roku i produkujące wysokiej jakości czekoladę, lody, pralinki czy ciastka. Do tego dołóżcie miłą i uczynną obsługę, która jest naprawdę zainteresowana klientem i jego gustami.

Do Kilwins trafiłam tydzień po jego otwarciu w centrum Chicago i od razu zachwyciło mnie podejściem do klienta. Pytano nas o ulubione smaki i częstowano kolejnymi wyrobami, żebyśmy mogły wyrobić sobie zdanie o produktach i spróbować, co mają w swojej ofercie.

Skusiłyśmy się na masę czekoladową (ichniejsze fudges) o smaku mlecznej czekolady i słonego karmelu. Chocolate Fudge to chyba najlepsza czekoladowa rzecz, jaką kiedykolwiek jadłam. Rozpływa się w ustach lepiej niż jakiekolwiek brownie, a jej smak jest super aksamitny.

Jeśli będziecie mieć możliwość zajrzenia do Kilwins i będziecie mieć ochotę na coś słodkiego, skuście się na którąś masę. Nie pożałujecie.

Oak Street Beach

Plaża w centrum Chicago? Tak, to możliwe właśnie na Oak Street Beach, na którą dostaniecie się w ciągu 5-10 minut z Michigan Ave. Można tu przyjść się opalić, popływać w jeziorze czy po prostu przejść się brzegiem i popatrzeć w horyzont. Tuż obok jest wspomniany wcześniej Navy Pier oraz Magnificient Mile, czyli fragment Michigan Avenue ze sklepami najdroższych marek.

Na Oak Street Beach znajdziecie również bar, w którym można napić się drinka lub zjeść obiad. Relaks w takim miejscu to naprawdę fantastyczna rzecz. I właśnie dlatego uważam, że Chicago to idealne miejsce do życia – jest tu wszystko na wyciągnięcie ręki.

John Hancock Center

Panorama Chicago z John Hancock Center (czwarty co do wysokości budynek w Chicago) to jeden z najsłynniejszych widoków nie tylko w całym mieście, ale i w Stanach Zjednoczonych. Wysoka na 344 metry wieża, zakończona jest obserwatorium (360° Chicago na 94 piętrze, czyli na 310 metrach) oraz restauracją. Wstęp na piętro widokowe jest płatny i kosztuje ok. 21$. Dodatkowo, można tu skorzystać z TILTa, czyli ze specjalnego okna, które wysuwa się do przodu sprawiając, że wisi się w powietrzu nad Downtown.

Czy warto wybrać się na Johna Hancocka? To zależy, czy byliście już na Willis Tower czy nie i czy lubicie tarasy widokowe. Ja mam do nich słabość, więc jak najbardziej jestem na tak.

Jak widzicie, Chicago jest pełne ciekawych i nietuzinkowych miejsc, które warto odwiedzić. To nie tylko mekka Polaków, ale również świetne miasto do codziennego życia i funkcjonowania. Jeśli będziecie kiedyś w Chi Town, koniecznie odwiedźcie któreś z powyższych miejsc. I dajcie znać, czy przypadło Wam do gustu.

Zobacz również: 20 chicagowskich ciekawostek

The post Chicago – co warto zobaczyć i gdzie trzeba zjeść appeared first on kingagajatravels.pl.

Amerykańskie muzea nie należą do najtańszych. 30 czy 40 dolarów to normalna cena za bilet. Na szczęście z pomocą przychodzą tzw. city passy, za które płacicie od 72-110$ w zależności od tego, którą opcję wybierzecie.
CityPASS Chicago oferuje na przykład kartę na 5 atrakcji za 98$. My nie byłyśmy specjalnie zainteresowane Planetarium czy Aquarium, dlatego też zdecydowałyśmy się na opcję Smart Destinations za 72$, w której sami decydujemy, co chcemy wybrać. Taka opcja jest bardzo korzystna, bo to od Was zależy czy zwiedzacie ZOO, płyniecie statkiem po rzece czy może idziecie na Skydeck. Całym sercem polecam Wam city passy, bo jest to opcja, na której oszczędzicie i która pozwoli Wam zobaczyć trochę miasta.

Muzeum jest otwarte codziennie od 10:30 do 17:00 i warto je odwiedzić chwilę po otwarciu. Nie chodzi o to, że jest wtedy mniej ludzi, ale o to, że na spokojnie oglądniecie wszystko to, co Was interesuje. Muzeum ma 3 piętra i, uwierzcie mi lub nie, w ciągu czterech godzin nie będziecie w stanie zobaczyć wszystkiego. Lepiej przyjść odpowiednio wcześnie i mieć zapas czasu, niż później biegać między Picasso a Severinim i oglądać ich na pół gwizdka.
Dobra rada: jeśli malarstwo średnio Was interesuje, a godzina w muzeum jest dla Was katorgą, to nie wybierajcie się do Art Institute. Szkoda pieniędzy i Waszego czasu. To muzeum będzie prawdziwą gratką dla wielbicieli sztuki.
Adres: 111 S. Michigan Avenue
Subway: Adams/Wabash

“America Windows” Marc Chagall

Andy Warhol

Pablo Picasso

Wassily Kandinsky

Vincent van Gogh

FIELD MUSEUM, czyli Muzeum Historii Naturalnej, znajdujące się w Museum Campus przy 1400 South Lake Shore Drive. Jest otwarte codziennie od 9:00 do 17:00 i… jest przeogromne. Tak jak w przypadku AIC, tak i tu warto przyjść tuż po otwarciu. My wybrałyśmy się do Field Museum na spokojnie w godzinach obiadowych i nie dość, że byłyśmy mega głodne, to jeszcze spieszyłyśmy się, żeby wszystko zobaczyć. Jeśli ktoś Wam będzie wciskał, że to muzeum tylko dla dzieci, to nie dajcie się zwieść na manowce! Znajdziecie tu rzeczy, które na pewno Was zainteresują. Prawie kompletny szkielet tyranozaura Sue, wystawa o Starożytnym Egipcie, ewolucji życia na ziemi czy o przeróżnych gatunkach zwierząt to tylko jedne z wielu rzeczy, które możecie zobaczyć. My najwięcej czasu (2 godziny) poświęciłyśmy wystawie na temat dawnych plemion indiańskich, która jest niezwykle interesująca. Można się dowiedzieć na jakich terenach mieszkały jakie plemiona, czego używały do polowania, jak się ubierały, z czego robiły biżuterię czy broń oraz jak wyglądały zabawki indiańskich dzieci. To muzeum jest naprawdę fascynujące!
Adres: 1400 South Lake Shore Drive
Subway: Roosevelt

Wnętrze muzeum i szkielet tyranozaura Sue

CHICAGO HISTORY MUSEUM – to tu dowiecie się wszystkiego na temat Chicago. Dlaczego (podobno) śmierdzi tu cebulą, jak wyglądało miasto przed przybyciem pierwszych mieszkańców, kto był pierwszym kolonizatorem, jak miasto odpowiedziało na Wielki Pożar czy jaka jest historia chicagowskich drapaczy chmur. Na te i inne pytania znajdziecie odpowiedź właśnie w Muzeum Historii Chicago. Znajduje się ono przy 1601 N Clark St i nie jest takie duże w porównaniu do poprzednich, ale to nie znaczy, że nie spędzicie tu kilku godzin. Nam dokładne zwiedzenie Chicago History Museum zajęło około trzech godzin.
Wejście kosztuje jedyne 16$ i w tą cenę wliczony jest też audio tour. Warto się o niego upomnieć, bo nie jest powiedziane, że na pewno go dostaniecie.
Czy warto? Powiem szczerze, że do tego muzeum byłam bardzo sceptycznie nastawiona. Nie chciało mi się go zwiedzać, ale skoro Paulinka bardzo chciała, to brzydko było jej odmówić. I wiecie co? To muzeum to must see każdego turysty. To powinien być numer jeden na liście każdego, kto przyjeżdża poznać miasto. Dlaczego? Bo dowiecie się tu tyle pożytecznych, ważnych i ciekawych rzeczy, że nie tylko zaczniecie się czuć w Chicago jak w domu, ale zrozumiecie na czym polega jego urok, pokochacie je i będziecie chcieli być jego częścią. (No dobra, ja tak już mam, że wolę miasta, które kiedyś tam zostały doszczętnie zniszczone, a później obudowane i teraz przyciągają swoją historią).
Adres: 1601 N Clark St
Subway: Clark/Division (Red Line)

Wystawa poświęcona najsłynniejszemu gangsterowi Chicago – Al Capone

Illinois to Land of Lincoln. Nie mogło zabraknąć pokoju poświęconego temu prezydentowi

Muzealna kawiarnia muzyczna jest częścią wystawy

NATIONAL MUSEUM OF MEXICAN ART było na mojej liście z jednej bardzo prostej przyczyny. Było za darmo. Żartuję! 😉 W Chicago (i ogólnie w Stanach) kultura meksykańska jest żywa i widoczna na każdym kroku. Mieszkając w Polsce (i ogólnie w Europie) mam wrażenie, że nie wiemy o niej tyle, ile moglibyśmy, gdyby tylko Meksyk leżał na mapie trochę bliżej. I właśnie dzięki mojej ciekawości wybrałyśmy się na 1852 W. 19th Street, żeby zwiedzić kolejne muzeum. Zobaczycie tutaj m. in. rzeźbę i malarstwo meksykańskie, folk art, wystawę fotografii czy sztukę abstrakcyjną. Czy warto? No pewnie, że warto jeśli tylko można nauczyć się czegoś nowego. Dowiecie się jaką symbolikę ma kukurydza w kulturze meksykańskiej, o co chodzi z tymi czaszkami malowanymi z okazji Święta Zmarłych oraz poznacie historię murali. Wejście do muzeum jest darmowe i to Wy decydujecie ile chcecie zapłacić za jego zwiedzenie.
Adres: 1852 W. 19th Street
Subway: 18th (Pink Line)

“The New Awakening” Santos Motoaopohua de la Torre de Santiago

Słynny motyw meksykańskich czaszek

Ciężko się nie zgodzić

GLESSNER HOUSE MUSEUM był naszym pierwszym zwiedzonym miejscem. Prawdę powiedziawszy, nie wiedziałam za bardzo na co się piszemy. Nie martwcie się, zaraz Wam wszystko wyjaśnię. Glessner House został zbudowany w latach 1885-1887 przez Henry’ego Hobsona Richardsona, czyli jednego z najsławniejszych amerykańskich architektów (jako jeden z pierwszych studiował w Europie oraz współpracował z Louisem Sullivanem). W tym oto domu mieszkała rodzina Johna J. Glessnera, współwłaściciela firmy “Warder, Bushnell & Glessner”. Ale nie była to byle jaka rodzina, była to jedna z bogatszych rodzin ówczesnego Chicago. Glessner House jest bowiem jednym z najstarszych i najbogatszych zachowanych domów w mieście. Nic dziwnego, stoi w końcu przy Prairie Avenue, która kiedyś słynęła jako najlepsza dzielnica w Windy City. Zwiedzając dom przeszłyśmy przez wszystkie jego zakamarki (od sypialni po kuchnię) i uwierzcie mi, warto go odwiedzić, zobaczyć jak został pomyślany i poczuć się jak w prawdziwym dziewiętnastowiecznym domu.
Zwiedzanie Glessner House kosztuje 15$, ale w środy wejście jest bezpłatne.
Adres: 1800 S Prairie Ave
Subway: Roosevelt

Fasada Glessner House

Glessner House od strony podwórka

Najpiękniejsza biblioteka ever

Pokój gościnny

State Street słynie z tego, że jest to jedna z zakupowych ulic Chicago. To właśnie tu znajduje się Marshall Field’s (teraz Macy’s) pierwsza galeria handlowa w Chicago. Mało kto wie, że to właśnie przy State Street jest też CHICAGO DESIGN MUSEUM. Muzeum to trochę za dużo powiedziane, bo jest to taka mała galeria designu, w której można kupić też różne gadżety albo prezenty. Wejście do Design Museum nic nie kosztuje, ale warta tego, aby do niego zajrzeć. Większość (jak nie wszystkie) rzeczy, które się tam znajdują wykonane są z papieru. Tak, ta wisząca sukienka z imitacją koronki też. Osobiście bardzo lubię takie kreatywne miejsca, w których można przewietrzyć głowę i znaleźć nowe inspiracje. Dlatego też, jeśli lubicie sztukę i design to zajrzyjcie na State Street.
Adres: 108 N State St, 3rd Floor
Subway: State/Lake

Pozostałe chicagowskie muzea, które są na mojej liście i które pewnie kiedyś odwiedzę to:
– The Polish Museum of America – muzeum polskie
– Museum of Science and Industry
– Museum of Contemporary Art

Jeśli wiecie o jakichś małych chicagowskich muzeach, które warte są uwagi, dajcie znać w komentarzach.Save

Save

The post Zwiedzamy Chicago – cz. 1 (muzea) appeared first on kingagajatravels.pl.

Przed wylotem do Stanów przygotowałyśmy sobie z moją siostrą ogromną listę jedzeniową. Chciałyśmy spróbować wszystkiego, a żeby o tym nie zapomnieć wszystko spisałyśmy. Na liście znalazło się w większości to, co niezdrowe. Brownie, Dunkin Donuts, Starbucks, McDonalds, Burger King, Popeyes, Wendy’s, White Castle, żeberka BBQ, prawdziwy amerykański burger, onion rings itp. Pomyślicie pewnie: “ale wariatki, poleciały do Stanów jeść w McDonaldsie”. No właśnie, że nie. Chodziło tylko o spróbowanie, czy taki na przykład Big Mac jest tam lepszy czy nie. I to co mogę Wam powiedzieć, to nie, nie jest. To taki sam syf, jak nie gorszy. Acha, i nigdy, przenigdy nie bierzcie kawy w Macu. Jest okropna.

Nie dałyśmy rady zjeść wszystkiego, co planowałyśmy. I nie, nie “zwiedziłyśmy” wszystkich knajp w Chicago. W miesiąc jest to niemożliwe. Jeśli chodzi o jedzenie na mieście, to jadłyśmy mało, ale za poznałyśmy kilka świetnych miejsc, które jak najbardziej nadają się do polecenia innym, dlatego też chętnie się nimi podzielę.

Zanim jednak będzie o jedzeniu, to warto powiedzieć sobie o kilku zasadach, które panują w amerykańskich restauracjach.

1. Wchodząc do jakiejkolwiek restauracji, która nie jest fast foodem ani self servisem, należy poczekać na osobę, która powita Was, weźmie od Was informację na ile osób potrzebny jest stolik i do niego poprowadzi. Tak, ta osoba zajmuje się tylko tym. Na początku było to dla mnie mega dziwne, ale po czasie zrozumiałam ten pomysł. Zamiast pchać się przez wszystkie sale i szukać stolika, już na wejściu wiesz czy i gdzie dostaniesz miejsce. Easy!
2. W USA w restauracjach woda jest za darmo. Tak, za darmo. To nie żart, a raczej coś normalnego. Jeśli więc nie macie ochoty na picie Coca Coli, soku pomarańczowego, lemoniady ani piwa, dostaniecie szklankę czystej wody.
3. Jest przyjęte, że napiwek, który zostawia się kelnerowi ma wynosić 10% naszego rachunku. W dobrym świetle jest więc zostawić te 3 czy 4 dolary (lub więcej) niż wyjść udając, że się nie wiedziało.
4. Każda restauracja ma swoje promocje przewidziane na każdy dzień. Jedną z promocji jest to, że w wybrany dzień tygodnia dzieci jedzą za darmo. W Chili’s jest to czwartek, w Grand Dukes – piątek. Jeśli więc słyszeliście o jakimś fajnym miejscu, a jedziecie do Chicago z dziećmi, warto sprawdzić, czy, gdzie i kiedy zjedzą one za darmo.

Gdzie warto zjeść w Chicago? – przewodnik kulinarny

Eleven City Diner (11th Wabash Street)

Jeśli chodzi o burgery to mam dla Was dwa miejsca, w których jadłyśmy takie prawdziwe, amerykańskie olbrzymy.
Eleven City Diner mieści się przy 11th Wabash Street i jest typową śniadaniownią, w której zjecie też obiad i kolację. Wpadłyśmy na nią całkowicie przypadkiem, tuż po drobnej wymianie zdań (czyt. kolejnej sprzeczce) związanej z tym, gdzie będziemy jeść. Eleven pojawiło się znienacka i zażegnało nasz siostrzany kryzys. Oczywiście obydwie wybrałyśmy po burgerze z frytkami i po lemoniadzie. Burgery były ogromne, wypadały nam z ust, a sos ciekł nam po brodzie. Ale to nic. Były przepyszne. Mięso dobrze wysmażone, bułka chrupiąca, a cebulka idealnie wysmażona. Polecamy Mexicali burgera z chorizo i salsą meksykańską. O tym, że obsługa była miła nie muszę raczej wspominać, bo tak było we wszystkich restauracjach, w których jadłyśmy.

Chili’s

Kolejnego burgera zaaplikowałyśmy sobie w Chili’s. Chili’s to taka restauracyjna sieciówka. My zatrzymałyśmy się w lokalu na State Street przypadkiem. Zwiedzanie muzeum i spacer po State St wypompował z nas wszystkie siły. Musiałyśmy się więc posilić jakimś burgerem 😉 I tu znowu obsługa bardzo sympatyczna, a czas oczekiwania minimalny. Burger w Chili’s był trochę mniejszy niż ten w Eleven, ale nie wiem, czy nie lepszy. Domowe, grubo krojone frytki i sos BBQ były idealnym dopełnieniem. Polecam!

Popeyes

Jeśli już jesteśmy przy frytkach, to jednogłośnie zdecydowałyśmy, że najlepsze frytki są w Popeyes. Jest to fast foodowa sieciówka z kuchnią z Luizjany (a przynajmniej tak się ogłaszają “Louisiana Kitchen”), podobna do znanego nam KFC. Zjemy tu chrupiące i lekko pikantne kurczaczki, ale… największym przebojem tego miejsca są frytki (tzw. Cajun Fries). Grubo krojone, z ziołowymi przyprawami, chrupiące. Rewelacyjne.

China Buffet

To co w Stanach uwielbiam najbardziej to China Buffet, które możemy spotkać na każdym kroku. O co chodzi? Idziemy do chińskiej restauracji, płacimy 10-15$ (w zależności od miejsca) i… jemy ile chcemy 🙂 Tak, jemy ile chcemy oznacza, że możemy tam siedzieć cały dzień i jeść non stop. Prawdę mówiąc nie próbowałam stawiać sobie takich celów, ale widziałam osoby, którym znajomi donosili kolejne porcje, bo oni sami nie mogli już wstać. Jedzenie w amerykańskich “chińczykach” jest o niebo lepsze niż u nas w Polsce. Jedząc w China Buffet mamy do wyboru wszystko o czym możemy pomarzyć. Ziemniaczki pieczone, frytki, biały ryż, ryż z warzywami, kurczak na ostro, kurczak z warzywami, kurczak w chrupiącej panierce, tysiąc innych smaków kurczaka, wieprzowina, wołowina, krewetki, kalmary, sushi, grillowane warzywa, owoce, ciasta oraz lody. Bardzo możliwe, że o czymś zapomniałam. Acha, jedzenie z China Buffet można wziąć na wynos. Pakujecie do pojemniczka tyle, ile myślicie, że dacie radę zjeść, a następnie na podstawie tego co wzięliście określana jest cena.

Grand Duke’s Restaurant (980 W 75th St, Downers Grove)

Jeśli zatęsknicie za typowo polskim jedzeniem to nie macie się co martwić. Jest ich w Chicago pod dostatkiem. Jest Staropolska, Barbakan czy Zielone Jabłuszko. My postanowiliśmy spróbować kuchni litewsko-polskiej w Grand Dukes Restaurant. Jest ona oddalona trochę od centrum, ale jeśli będziecie mieć okazję, to naprawdę warto. Porcje są ogromne i jesteście w stanie się najeść samym drugim daniem. Dodatkowo obok Grand Dukes otwarte są delikatesy, gdzie znajdziecie prawdziwy litewski ciemny chleb z kminkiem. Coś pysznego!

Portillo’s (100 W Ontario St)

Jak każdy wie (a jak nie wie to odsyłam do chicagowskich ciekawostek) Chicago słynie z hot dogów. Podobno najlepsze są w Portillo’s i w fast foodach oznaczonych znakiem “V” na żółtym tle (są to hot dogi z ViennaBeef). My skusiłyśmy się na Portillo’s przy 100 W Ontario St i bezwiednie wybrałyśmy się tam 23 lipca, czyli w National Hot Dog Day. Nie wiem, czy kolejka, którą zastałyśmy jest taka na co dzień. W każdym razie, idzie ona dość zwinnie, a jeśli zamawiacie tylko hot dogi, to nie będziecie długo czekać na zamówienie. Chicago-Style hot dog jest napakowany dodatkami, jest smaczny, ale jeśli chcecie się nim najeść to zamówcie sobie od razu 2 sztuki, gdyż są one dosyć malutkie.

Marco’s (6008 W Fullerton Ave)

12 i 11 lat temu bardzo często jeździłam z Tatą do pracy. A że w pobliżu był bar Marco’s, to czasami dostawałam do kieszeni kilkanaście dolarów i szłam po jedzenie. Moim ulubieńcem był Gyros. Cieplutka, puszysta bułeczka z ogromnymi, cienko krojonymi plastrami mięsa, pomidorem i sosem tzatziki jest moim wspomnieniem z tamtych lat. Gdy w tym roku niespodziewanie zaparkowaliśmy pod Marcosem, nie mogłam uwierzyć w to, gdzie jestem. Nie mogłam zamówić nic innego, jak tylko gyrosa. Jego smak nic się nie zmienił. Jest taki, jakim go zapamiętałam. Zmieniła się tylko cena, poszła trochę do góry. Marco’s to nie tylko gyros, ale również Italian Beef, hamburgery, cheeseburgery, kurczaki czy pizza. Jeśli tylko będziecie w okolicach 6008 W Fullerton Ave, to koniecznie zjedzcie u Marcos’a. Gwarantuję Wam, że nie wyjdziecie głodni i zawiedzeni.

Italian beef (po lewej) i mój Gyros (po prawej)

PorkChop (29 E. Adams St)

Pewnego pięknego popołudnia, kompletne wymęczone chodzeniem postanowiłyśmy dać szansę knajpie o nazwie PorkChop z bogatym wyborem kanapek. Ale niech nie zwiedzie Was nazwa “sandwich”. To nie jakieś tam sandwicze, a porządne prawie że burgery. Nasz wybór padł na Pulled Pork Sandwich, do którego serwowane są frytki i pikle. Powiem tylko tyle, bułka podpiekana na masełku, mięso idealnie zamarynowane, pyszne frytki, kwaśny ogórek. Co więcej, to właśnie tutaj znalazłyśmy nasz idealny, ulubiony BBQ sos.

Dunkin Donuts

Zakończmy na słodko 🙂 Stany słyną z donutów. Oczywiście najbardziej znaną sieciówką jest Dunkin Donuts, ale jeśli pochodzicie trochę po mieście, znajdziecie też prywatne cukiernie zajmujące się wyrobem donutów. My spróbowałyśmy donutów w Dunkinie i w food trucku, gdzie sprzedawane są mini donuty. Szczerze? W Dunkin Donut jedynym pączkiem z dziurką, który wart jest zachodu jest donut oblany czekoladą nadziewany budyniem. Za żadne skarby świata nie bierzcie Double Chocolate Donut. Jest obrzydliwie słodki, a jego smak za grosz (albo za centa – jak kto woli) nie przypomina czekolady.

Double Chocolate Donut

Beavers Donuts

Pochodzę z Krakowa, czyli z miasta gdzie liczba food trucków z tygodnia na tydzień rośnie w zastraszającym tempie. I właśnie przed takim food truckiem stanęłyśmy pewnego dnia, zastanawiając się, czy skusić się na te mini donuty czy nie. I wtedy podszedł do nas chłopak czekający na zamówienie i powiedział, że on prawie codziennie je je i że te z masłem orzechowym i sosem truskawkowym to już w ogóle są obłędne.

Dałyśmy się skusić, żeby mieć jakiekolwiek porównanie do DD. I wiecie co? Jeśli będziecie kiedykolwiek w Chicago to znajdźcie chłopaków z Beavers Donuts i weźcie sobie (koniecznie większą) porcję PB&J, czyli mini donutów z peanut butter i strawberry sause. Spróbowałyśmy też Nutella Dream (Nutella i Strawberry Sause), ale nie były one tak zachwycające jak PB&J. A jak Beavers Donuts wypadają w porównaniu do Dunkin Donut? Są o niebo lepsze, bo są domowe, cieplutkie, świeże, puszyste i czuć, że to nie komercha, a pasja dwóch przemiłych chłopaków do ich kuchennej tradycji.

Dodatkowo przy Wabash Ave, między Randolph St a Adams St, jest multum restauracji, barów czy klimatycznych kawiarenek. Znajdziecie tu na przykład wegańską kawiarnię z wypiekami czy prawdziwą amerykańską cupcakownię.
Możecie wierzyć mi na słowo lub nie –  z żadnego spaceru po Chicago nie wrócicie głodni!

Jeśli macie jakieś swoje ulubione miejsca w Chicago, podzielcie się nimi w komentarzach.

The post Chicago: co, gdzie i dlaczego warto zjeść w Wietrznym Mieście appeared first on kingagajatravels.pl.

1) Czy wiesz, że… nazwa miasta Chicago pochodzi od słowa “shikaakwa“ z języka szczepu Miami-Illinois. Już w XVIII wieku miasto było nazywane przez amerykańskich Indian z plemienia Pokawatomi “Checagou“, czyli “wild onion“. Dlaczego dzika cebula? Bo na tych terenach, w okolicach rzeki Checagou, Indianie i pierwsi francuscy osadnicy uprawiali cebulę, aby zapewnić sobie pożywienie.

2) 4 marca 1837 roku Chicago otrzymało prawa miejskie. Miało wtedy tylko 4000 mieszkańców. Obecnie jest to trzecie pod względem wielkości i zaludnienia miasto. Większe są tylko Nowy Jork i Los Angeles.

3) Chicago to kolebka drapaczy chmur. W 1869 roku wybudowano tu Water Tower, która liczy 10 pięter. W 1886 roku powstał, istniejący do tej pory, Rookery Building z dwunastoma piętrami. Ale prawdziwym skycrapperem jest Willis Tower (czyt. Sears Tower 😉 ), który ma aż 110 pięter i 527,3 m wysokości (wliczając w to dwie anteny telewizyjne). Do 2003 roku był on najwyższym budynkiem w Stanach Zjednoczonych.

Widok na drapacze chmur przy rzece Chicago

4) Będąc w temacie drapaczy chmur zatrzymajmy się na chwilę przy majestatycznym Willis Tower. Jego budowa trwała 3 lata (1970-1973) i była w Chicago naprawdę dużym wydarzeniem. Budynek był pierwotnie siedzibą słynnej amerykańskiej korporacji handlowej Sears (stąd też jego stara nazwa). Na 103 piętrze wieżowca znajduje się taras widokowy, na który można wyjechać. W 2009 do północnej strony tarasu dobudowano 4 przeszklone balkony, które wystają poza obręb budynku, tzw. skydecks. Można się poczuć jakby lewitowało się ponad miastem. Rozrywka ta nie jest wskazana dla osób cierpiących na lęk wysokości 😉

Piękny Willis (Sears) Tower

Widok ze 103 piętra Willis Tower na Jezioro Michigan

5) W 1871 roku miał miejsce Great Chicago Fire. Pożar miasta trwał od 8 do 10 października i nikt do tej pory nie wie, jak to się stało, że miasto zostało doszczętnie spalone. Jedynym ocalałym budynkiem jest Water Tower. Zapytacie pewnie, dlaczego wszystkie budynki spłonęły. Odpowiedź jest prosta – w tamtych czasach wszystkie domy, mosty czy wiadukty były budowane z drewna. Ale Chicagoans (chicagowianie) potrafili uczyć się na błędach. Od tamtej pory budynki zaczęły być wznoszone z dodatkiem stali, szkła lub cegły.

Makieta z Chicago History Museum przedstawiająca Wielki Pożar.

6) W 1893 roku w Chicago odbyła się World’s Columbian Exposition, czyli Wielka Wystawa Światowa celebrująca 400lecie odkrycia Ameryki przez Kolumba. Mieszkańcy bali się, że nie uda im się odbudować miasta w zaledwie 20 lat. Na szczęście wszystko poszło po ich myśli i Chicago zyskało sławę, uznanie i potrzebny mu rozgłos.

7) Wydawać by się mogło, że flaga Chicago to jakieś tam cztery gwiazdki na białym tle z niebieskimi paskami. Nic bardziej mylnego. Flaga miasta jest bardzo, ale to bardzo symboliczna. Trzy białe tła symbolizują, kolejno od góry, północ, zachód i południe miasta. Górna niebieska linia to Jezioro Michigan i północny dopływ rzeki Chicago. Dolna niebieska linia oznacza południową gałąź rzeki oraz Great Canal. Czerwone gwiazdy symbolizują kolejno (od lewej do prawej): Fort Dearborn, Great Chicago Fire, World’s Columbian Exposition oraz Century of Progress Exposition. Są to, jak tłumaczą mieszkańcy miasta, najważniejsze wydarzenia w historii Chicago, które ukształtowały miasto.

8) Jeśli mowa o rzece Chicago to warto wiedzieć, że pierwotnie miała ona swoje ujście w Jeziorze Michigan. Ze względów czysto sanitarnych, w XIX wieku jej nurt postanowiono zawrócić i w ten oto sposób Chicago stała się dopływem rzeki Missisipi.

Rzeka Chicago i Downtown

9) Route 66 to najbardziej znany highway w całych Stanach. Swój początek ma on oczywiście w Chicago. A gdzie dokładnie? Dokładnie na Adams Street, naprzeciwko Art Institute of Chicago. Zdjęcie pod tablicą – obowiązkowe.

10) Art Institute of Chicago to jedno z największych muzeów w całej Ameryce. Uwierzcie mi na słowo, że 5 godzin to tak akurat, żeby zobaczyć to, co Was interesuje. Nie, nie żartuję. Znajdziecie tutaj jedną z największych na świecie kolekcji malarstwa impresjonistycznego i post-impresjonistycznego. Jest co oglądać.

Art Institute of Chicago

11) Skoro muzeum to i sztuka. W Chicago co krok można znaleźć jakąś rzeźbę, instalację czy pomnik. I tak na Daley Plaza zobaczycie rzeźbę konia Picasso, Miró’s Chicago (dawniej nazywana “The Sun, the Moon and One Star”) autorstwa Joan Miró znajdziecie na Brunswick Plaza, mozaika Chagalla widnieje przy Chase Tower, a instalacja “Agora” Magdaleny Abakanowicz jest do zobaczenia w Grant Parku (róg Roosevelt Rd i Michigan Ave). Na przeciw James R. Thompson Center znajdziemy rzeźbę “Monument with Standing Beast” autorstwa Jeana Dubuffet.

Koń autorstwa Picasso

12) Nie samą sztuką żyje człowiek. Chicago znane jest też ze swojego oryginalnego typu pizzy – deep dish Chicago Style Pizza. Została ona wymyślona w 1943 roku w Pizzerii Uno. Ten rodzaj pizzy charakteryzuje się tym, że wszystkie składniki ułożone są bezpośrednio na cieście i przykryte grubą warstwą sosu pomidorowego. Ummm pycha.

13) Była pizza, musi być hot dog. Chicago-style hot dog to must eat każdego turysty. Co w tych hot dogach jest takiego innego? To, że mogą mieć one tysiące dodatków. Jest bułka, parówka, pomidor, ogórek kiszony, posiekana cebulka, koperek, ostra papryczka jalapeno i musztarda. Pamiętajcie, żeby nigdy, przenigdy nie dawać na Chicago-style hot dog ketchupu. Mieszkańcy Chicago uznają to za wielką obrazę.

Hot Dog z Portillo’s

14) Porozmawiajmy o sporcie. Chicago gości pod swoim dachem 5 drużyn sportowych – hokej (Chicago Blackhawks), koszykówka (Chicago Bulls), piłka nożna (Chicago Fire), bejsbol (Chicago Cubs i White Sox), futbol amerykański (Chicago Bears).

Symbole Chicago Bulls i Chicago Blackhawks w restauracji Portillo’s

15) Z Chicago związanych jest dużo znanych i lubianych osobistości: Ernest Hemingway, Al Capone, Gilian Anderson, Cindy Crawford, Walt Disney, Harrison Ford, Hugh Hefner, John Malcovich, Oprah Winfrey czy Barack Obama.

16) Skoro już jesteśmy przy Hugh Hefnerze to warto przypomnieć, że to właśnie w Chicago w 1953 roku został założony magazyn Playboy.

17) Spacerując po Downtown na pewno dotrzecie do Millenium Park, który miał był otwarty na obchody 2000 roku. Otwarcie przesunęło się trochę w czasie, a park był dostępny dla mieszkańców “już” w 2004 roku. Znajdziecie tu m.in. słynną Bean, czyli Fasolkę, Jay Pritzker Pavilion, w którym w lecie odbywają się liczne koncerty i pokazy filmów; The Lurie Garden oraz The Crown Fountain. Jak większość rzeczy w Chicago, Millenium Park został zaprojektowany z myślą o mieszkańcach i turystach tak, aby w ciągu dnia mogli odpocząć wśród zieleni. Co więcej, zdjęcia wyświetlające się na Crown Fountain przedstawiają podobno twarze osób, które pracowały przy budowie parku. Miły gest, prawda?

The Bean zwana również Cloude Gate

Crown Fountain

18) Loop to chicagowskie metro, a raczej subway. A jeszcze dokładniej to pętla, którą robią w downtown pociągi pomarańczowej, różowej, brązowej i fioletowej linii. Co to znaczy? Te linie metra jadą od stacji początkowej do centrum, zatrzymują się na wszystkich stacjach Loop i wracają z powrotem na tę samą trasę. Pozostałe linie (czerwona, zielona i niebieska) przejeżdżają przez centrum i jadą na stację końcową.

19) Zakończmy polskim akcentem. Chicago jest drugim na świecie miastem pod względem populacji Polaków. Wygrywa tylko Warszawa. Siła amerykańskiej Polonii jest ogromna 😉

Lodówka z piwem w polskim sklepie w Chicago. Jest co wybierać 😉 

Save

Save

Save

Save

The post 20 chicagowskich ciekawostek appeared first on kingagajatravels.pl.