Dziękuję za miłe słowa! Tak, miałam przez chwilę świat u swoich stóp 😉 Ciekawe uczucie.

Ja przed wyjazdem do Dubaju przeczytałam książkę “Dubaj. Prawdziwe oblicze” Jacka Pałkiewicza i jechałam z całkowicie innym nastawieniem do tego miasta. Nie zachwycałam się nim tak, jak inne osoby, które spotykałam na miejscu. Może właśnie dlatego, że miałam świadomość, co stoi za powstaniem tego przybytku luksusu.
Pozdrawiam!

Myślę, że efekt został osiągnięty. Pozdrawiam ♡

Dzięki! Mam nadzieje, że te wskazówki ułatwią planowanie wizyty w Burj Khalifie. Co do kwestii zarobków i traktowania ludzi wg pochodzenia – wiem, że można o tym długo dyskutować. Ten temat jest jak rzeka. Ja chciałam, żeby osoby podziwiające tę budowlę zastanowiły się chociaż przez chwilę, jakim kosztem to było budowane.

Panorama widziana ze 124 piętra jest naprawdę niczego sobie. Ciekawym doświadczeniem jest stanąć sobie przy oknie i wyobrazić, jak to wszystko wyglądało i jak będzie jeszcze wyglądać.
A co do warunków pracy azjatyckich robotników – to bardzo smutne i przerażające. Nie wiedziałam z początku, czy o tym pisać, ale bloger (przynajmniej podróżniczy) ma za zadanie mówić prawdę o odwiedzanych miejscach. A prawda jest taka, że mnie ta historia bardzo przejmuje i dotyka i chciałabym, żeby więcej osób o niej pamiętało.

Tak, 56 wind i te wszystkie rzeczy “naj”. To w Dubaju całkowicie normalne. Gdzieś przeczytałam sformułowanie, że konstytucją Dubaju jest Księga Rekordów Guinnessa. No cóż, ciężko się nie zgodzić 😉

Jeśli lubisz oglądać panoramy dużych miast widziane z lotu ptaka, to podczas pobytu w Dubaju koniecznie wybierz się na Burj Khalifę. Widoki są niezapomniane!