Pod Słońcem Toskanii też nie jest historią miłosną, a jedynie miłość głownych bohaterów stanowi tło całej opowieści. Raczej o codziennym życiu i odnajdywaniu się w toskańskich realiach, żyjąc jak jej mieszkańcy. Mi potrzeba było przeczytać ją po kilku latach po raz kolejny, żebym w pełni doceniła jej bogactwo 🙂 A może zbliżająca się wizja budowy, remontów i przeorganizowania otoczenia sprawiła, że temat wątek remontu toskańskiej willi tak mnie wciągnął 😉

Aaa, super, wytropę którąś z nich, dzięki serdeczne!

Dokładnie tak można opisać tę książkę w dużym skrócie 😉

To nie jest powieść miłosna! Miłość Australijczyka do Włoszki gra tam rolę drugoplanową. Najważniejszym wątkiem jest tu życie we Włoszech i obraz mieszkańców – ich przywary, przyzwyczajenia i… odchylenia od normy. Jeśli Ciebie nie kręcą Włochy, a babcia jest zachwycona Toskanią, to polecam Ci tę książkę, chociaż Apulia i późniejszy mediolański fragment mają się nijak do Toskanii. Już bardziej poleciłabym Ci wspomnianą na wstępie “Tysiąc dni w Toskanii”, “Pod słońcem w Toskanii” czy “Ukryta Toskania”.

Bardzo polecam! W “Miłości do Apulii” świetne jest to, że jest ona pełna włoskich smaczków dnia codziennego. Jest tam co prawda wątek miłosny, ale nie jest to romansidło jak może podpowiadać tytuł.